Υπάρχουν διάφορα μέρη στη Γη που μοιάζουν σαν να μην είναι από αυτόν τον πλανήτη. Πολλά από αυτά έχουν χρησιμοποιηθεί για να γυριστούν κινηματογραφικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Πολλά τοπία μοιάζουν μαγικά κυρίως επειδή διαφέρουν από αυτά που έχει συνηθίσει το ανθρώπινο μάτι. Μάλιστα η NASA, τα χρησιμοποιεί για μελέτες καθώς οι επιστήμονες πιστεύουν ότι δε θα πρέπει να διαφέρουν και πολύ τα οικοσυστήματα τους, από αυτά που θα μπορούσαμε να συναντήσουμε κάποια μέρα σε έναν πλανήτη που ίσως καταφέρουμε να επισκεφτούμε στο μέλλον, όπως τον πλανήτη Άρη για παράδειγμα.

Σας παρουσιάζουμε τις 10 τοποθεσίες στη Γη που μοιάζουν να είναι από άλλο πλανήτη.

10. Έρημος «Ατακάμα» – Χιλή

erimos-atakama-xili

Η έρημος «Ατακάμα» βρίσκεται στη βόρεια Χιλή και αποτελεί ουσιαστικά μια άνυδρη πεδιάδα αποτελούμενη από λεκάνες αλάτων άμμου και ξερής λάβας, εκτεινόμενη από τις Άνδεις έως τον Ειρηνικό Ωκεανό. Στην ουσία ξεκινάει από τα σύνορα νότια του Περού και καταλήγει βόρεια της Χιλής καλύπτοντας μία έκταση των χιλίων χιλιομέτρων περίπου. Έχει ηλικία 15 εκατομμυρίων ετών και είναι 100 φορές πιο ξηρή από την «Κοιλάδα του Θανάτου» στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Έχουν καταγραφεί περίοδοι ως και 400 ετών χωρίς βροχή στο συγκεκριμένο σημείο της γης.

Με χαρακτηριστικά όπως αμμόλοφους και ροές λάβας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το τοπίο έχει πολλαπλές ομοιότητες με το τοπίο που αντίκρισε ο ανιχνευτής ρομπότ της NASA στον πλανήτη Άρη. Μάλιστα το 2005, η NASA είχε στείλει τον ρομποτικό ανιχνευτή της στη διάσημη έρημο της Χιλής, για να δει αν μπορεί να εντοπιστεί μικροβιακή ζωή στο φαινομενικά άγονο έδαφος της ερήμου.

9. Οι κρατήρες της Σελήνης στο Αϊντάχο

kratires-selinis-aintacho

Πρόκειται για μια περιοχή στην πολιτεία της Αϊντάχο στην Αμερική, που φέρει μια μυστηριώδη ομοιότητα με τη σεληνιακή επιφάνεια. Μία έκταση 618 τετραγωνικών μιλίων, που μοιάζει σαν να έχει καλυφθεί από μετεωρίτες.

Στην πραγματικότητα όμως, πρόκειται για ένα σημαδεμένο τοπίο, που είναι το αποτέλεσμα του τεντώματος του φλοιού της Γης στη περιοχή τα τελευταία 30 εκατομμύρια χρόνια. Δεδομένου ότι η κρούστα εκτείνεται, απελευθερώνει πίεση στις καυτές πέτρες από κάτω, προκαλώντας τες να λιώσουν. Στη συνέχεια το καυτό μάγμα  ρέει στην επιφάνεια, οδηγώντας την περιοχή σε περιόδους ηφαιστειακής δραστηριότητας, με την πιο πρόσφατη να είναι 2.000 χρόνια πριν.

8. «ΜακΜούρντο» – Ανταρκτική

makmournto-antarktiki

Η τεράστια αυτή έκταση της Ανταρκτικής που καλύπτεται αποκλειστικά από πάγο,  και το ανώμαλο έδαφος της, μοιάζει περισσότερο με την επιφάνεια του πλανήτη Πλούτωνα . Καλύπτει συνολικά γύρω στα 15.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και αποτελείται από κοιλάδες σκαλισμένες από παγετώνες, που εδώ και πολύ καιρό υποχωρούν, αφήνοντας στο πέρασμά τους ένα σπασμένο στρώμα από πέτρες, χαλίκια και βότσαλα, τα οποία έχουν φθαρεί από τις σκληρές καιρικές συνθήκες, και τους ισχυρούς ανέμους που επικρατούν στην περιοχή.

Η επιφάνεια της περιοχής του «ΜακΜούρντο» στην Ανταρκτική περιέχει πολλαπλά θαλάσσια ιζήματα, εκτός από αμμόλοφους και τέφρα, και καλύπτεται από ένα στρώμα χώματος που είναι εκατομμυρίων ετών. Δίνεται η δυνατότητα στους επιστήμονες μέσω των «Ξηρών Κοιλάδων» όπως αποκαλούν την περιοχή, να αναλύουν με περισσότερη ευκολία τις σημερινές γεωλογικές διεργασίες της περιοχής (λόγω και της έλλειψης πάγου) που επηρεάζουν την Ανταρκτική.

7. «Ετόσα Παν» -Ναμίμπια

etosa-pan-namimpia

Όταν οι επιστήμονες μελέτησαν τις εικόνες που είχαν τραβηχτεί από το διαστημικό σκάφος Cassini, αντίκρισαν μια τεράστια λίμνη («Ontario Lacus») στο φεγγάρι του Κρόνου Τιτάνα. Παρατήρησαν ότι αυτή η λίμνη, αδειάζει και γεμίζει από κάτω, εκθέτοντας συστατικά υγρών και άλλα υλικά όπως κορεσμένη άμμο και λάσπη. Αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι η συγκεκριμένη λίμνη «Ontario Lacus» είναι γεμάτη με υδρογονάνθρακες, φέρει μια μυστηριώδη ομοιότητα με ένα μέρος στη Γη, την λίμνη Ετόσα Παν στη Ναμίμπια.

Ο ξηρός πυθμένας της συγκεκριμένη λίμνης, γεμίζει με ένα ρηχό στρώμα υγρού από τα υπόγεια ύδατα κατά τη διάρκεια της εποχής των βροχών. Στη συνέχεια το νερό εξατμίζεται κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου, αφήνοντας έτσι σημάδια ιζημάτων. Η λίμνη ΕτόσαΠαν, που το όνομα της σημαίνει «μεγάλο λευκό μέρος» στη γλώσσα του λαού «Οβάμπο» καλύπτει μια έκταση περίπου 5.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, και η ξηρή της επιφάνεια θυμίζει ένα απόκοσμο περιβάλλον.

6. «Δομή Richat» – Μαυριτανία

domi-richat-mayritania

Μια τοποθεσία γνωστή και με το όνομα «Το Μάτι της Σαχάρα». Διακριτό και από το διάστημα ξεχωρίζει πολύ εύκολα και μάλιστα είναι και σημείο αναφοράς για τα πληρώματα των διαστημοπλοίων και των διαστημικών σταθμών. Έχει διάμετρο περίπου 50 χιλιόμετρα και κάνει τη διαφορά σε σχέση με το μονότονο περιβάλλον της ερήμου. Εξαιτίας του σχήματος του, είχε θεωρηθεί αρχικά σαν το αποτέλεσμα της σύγκρουσης κάποιου μετεωρίτη με τη Γη. Οι ειδικοί όμως πιστεύουν πλέον ότι η δημιουργία του οφείλεται σε διάβρωση του ανυψωμένου τοπίου, από φυσικά αίτια όπως η βροχή και ο αέρας.

Η όψη του έχει πολλαπλές ομοιότητες με τον πλανήτη Δία και τη μυστηριώδη Μεγάλη Κόκκινη Κηλίδα, η οποία στη πραγματικότητα είναι μια γιγαντιαία θύελλα περίπου δύο έως τρεις φορές το μέγεθος ολόκληρου του πλανήτη.

5. Υδροθερμικές πηγές στα νησιά Γκαλαπάγκος – Ειρηνικός Ωκεανός

ydrothermikes-piges-nisia-gkalapagkos-eirinikos-okeanos

Ίσως το πιο παράξενο και το πιο φαινομενικά άγνωστο μέρος στη Γη. Το 1970 επιστήμονες ανακάλυψαν ένα σημείο στα Γκαλαπάγκος νησιά στον Ισημερινό, όπου υπάρχουν υδροθερμικές πηγές που διαπερνούν το έδαφος τουλάχιστον 2 χιλιόμετρα σε βάθος.

Μέσα σ ‘αυτές τις πηγές που θα μπορούσαν να θεωρηθούν και ως αεραγωγοί, το νερό θερμαίνεται από την ηφαιστειακή δραστηριότητα που πολλές φορές φτάνει τους 400 βαθμούς Κελσίου. Το ζεστό νερό στη συνέχεια διαλύει μέταλλα και άλατα καθώς κινείται κατά μήκος των βράχων με αυξητική τάση, ξεχειλίζοντας στο τσουχτερό κρύο μια μαυρίλα. Οι αεραγωγοί βγάζουν προς τα έξω υδρόθειο που είναι ένα δηλητηριώδες αέριο χωρίς όμως αυτό να εμποδίζει την δημιουργία πολλών βακτηρίων και άλλων ζωντανών οργανισμών που αναπαράγονται στις υδροθερμικές πηγές. Οι επιστήμονες πιστεύουν πως αυτά τα μικρόβια μοιάζουν με τις πρώτες μορφές ζωής στη Γη.

4. Ηφαίστειο «Κιλαουέα»- Χαβάη

ifaisteio-kilaouea-chavai

Το «Κιλαουέα» είναι ένα από τα πέντε ηφαίστεια της νήσου Χαβάης.  Το όνομα του σημαίνει στη τοπική γλώσσα, «αυτός που διασκορπίζεται» ή «που γρήγορα εξαπλώνεται» και αναφέρεται στα συχνά ξεσπάσματα λάβας.

Η Αφροδίτη, ο δεύτερος πιο κοντινός πλανήτης στον ήλιο, είναι ο πλανήτης με τα περισσότερα ηφαίστεια από οπουδήποτε αλλού στο ηλιακό μας σύστημα. Το τοπίο του πλανήτη αποτελείται κυρίως από πεδιάδες από βασάλτη, ένα είδος πετρώματος που σχηματίζεται από τη ροή λάβας.

Το ηφαίστειο «Κιλαλουέα» είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα για την κατάσταση που επικρατεί στον πλανήτη της Αφροδίτης καθώς είναι το νεότερο και νοτιότερο ηφαίστειο του νησιού, και είναι από τα παγκοσμίως πιο δραστήρια. Από το 1952 συγκεκριμένα υπήρξαν περισσότερες από 34 εκρήξεις.

3. Οι πυργίσκοι (Pinnacles) της Αυστραλίας

pyrgiskoi-pinnacles-australia

Μικροί πύργοι έχουν σχηματιστεί με την πάροδο του χρόνου από ασβεστόλιθο σε συνδυασμό με τον ήλιο, τη βροχή και τον άνεμο.  Ακόμα και ένας καλλιτέχνης που θα ήθελε να ζωγραφίσει μια εικόνα για κάποιο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, δε θα μπορούσε να οραματιστεί ένα εξωγήινο τοπίο πιο αλλόκοτο από το «Pinnacles» της Αυστραλίας.

Χιλιάδες βράχοι ξεπροβάλλουν στο συγκεκριμένο τμήμα της Αυστραλέζικης ερήμου, που στην ουσία πρόκειται για κίτρινους αμμόλοφους που έχουν αποκτήσει το σχήμα τους με τη βοήθεια του αέρα και της βροχής εκατομμυρίων ετών. Το θέαμα είναι πραγματικά εντυπωσιακό.

2. «Ρίο Τίντο»- Ισπανία

rio-tinto-ispania

Ο διάσημος ποταμός της Ισπανίας παίρνει το κοκκινωπό του χρώμα από την αυξημένη παρουσία σιδήρου και άλλων βαρέων μετάλλων καθώς και βακτηρίων στο νερό. Οι επιστήμονες έχουν μελετήσει το οικοσύστημα του, λόγω των ομοιοτήτων του με τον πλανήτη Άρη.

Μοιάζει με ένα ποτάμι από κάποιο εξωγήινο κόσμο που θα μπορούσε μελλοντικοί αστροναύτες να το είχαν μετατρέψει σε μια αποικία ορυχείων. Για χιλιάδες χρόνια, γενιές ανθρακωρύχων έχουν σκάψει ολόκληρο τον ποταμό, για την επίτευξη ορυκτού πλούτου. Οι Ρωμαίοι μάλιστα διαμόρφωσαν τα πρώτα τους νομίσματα με βάση το χρυσό και το ασήμι της περιοχής του «Ρίο Τίντο». Σήμερα η περιοχή είναι μια από τις σημαντικότερες πηγές χαλκού και θείου στον πλανήτη.

Παρόμοιες μορφές ζωής ευελπιστούν οι επιστήμονες ότι θα μπορούσαν να βρεθούν στους μακρινούς κόσμους του πλανήτη Άρη και του φεγγαριού του Δία.

1. «Waiotapu»Νέα Ζηλανδία

waiotapu-nea-zilandia

Φανταστείτε έναν σκληρό και αφιλόξενο εξωγήινο κόσμο όπου η επιφάνεια του βράζει με φωτεινά κίτρινα και πορτοκαλί χρώματα και καυτές ομίχλες να την καλύπτουν. Αυτό θα σας δώσει μια αρκετά καλή εικόνα για το “Waiotapu” όπου πρόκειται στην ουσία για μια θερμική έκταση περίπου 18 τετραγωνικά χιλιόμετρα στη Νέα Ζηλανδία.

Μέσα σ’ αυτήν την φυσική πισίνα που έχει δημιουργηθεί παράγονταιατμοί και αέρια δημιουργώντας στη συνέχεια φυσαλίδες από λάσπη στο χώρο που κάποτε ήταν ένα ηφαίστειο. Ενώ πρόκειται για ένα πολύ δημοφιλές τουριστικό σημείο στη Νέα Ζηλανδία, η κυβέρνηση προειδοποιεί τους τουρίστες για τους κινδύνους που εκκρεμούν καθώς υπάρχει η πιθανότητα κάποιος να πέσει μέσα από τις λεπτές επιφάνειες κρούστας που έχουν δημιουργηθεί, ή να υποστεί εγκαύματα από τα θερμά αέρια.  Επίσης η εισπνοή των αερίων όπου η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα και θείου είναι μεγάλη μπορεί να προκαλέσει ζημιά.

 

Νικόλαος Νύχας