Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό τον πρωθυπουργό Κων/νο Μητσοτάκη που ανέλαβε τα ηνία της χώρας στις 8 Απριλίου του 1990, ύστερα από τρεις συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις και με τη στήριξη του μοναδικού βουλευτή που εξέλεξε η ΔΗΑΝΑ, ήδη από το 1991 κατέγραφε πτώση των ποσοστών της στις δημοσκοπήσεις. Η λαϊκή δυσαρέσκεια μεγάλωσε ακόμη περισσότερο το 1992. Εκείνες τις μέρες της άνοιξης του έτους το ειδικό δικαστήριο επέβαλε ποινή στον πρώην υπουργό Οικονομικών Δημήτρη Τσοβόλα, βάσει της οποίας εξέπεσε του βουλευτικού αξιώματός του. Επομένως, τη θέση του έπρεπε να καταλάβει ο πρώτος επιλαχών στη δεύτερη περιφέρεια της Αθήνας, ο οποίος όμως αρνήθηκε όπως και οι υπόλοιποι υποψήφιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, θέλοντας εσκεμμένα να προκαλέσουν εκλογές και να φέρουν σε δύσκολη θέση τη Νέα Δημοκρατία.

Πράγματι, στις 5 Απριλίου του 1992 διεξήχθησαν αναπληρωματικές εκλογές στη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της χώρας. Η κυβερνώσα παράταξη δήλωσε πως θα απέχει, ενώ το ίδιο έπραξαν το ΚΚΕ και ο Συνασπισμός. Το βράδυ της 5ης Απριλίου βρήκε τους οπαδούς του Κινήματος να πανηγυρίζουν γιατί αύξησαν κατακόρυφα τις ψήφους του σε σχέση με το 1990, κάτι σαν προαναγγελία νίκης για τις ερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Αλλά το αξιοσημείωτο σε αυτή την αναμέτρηση ήταν το πέραν κάθε προσδοκίας ποσοστό του Βασίλη Λεβέντη, ο οποίος και άγγιξε το 20% των ψήφων, ξεπερνώντας τις 100.000! Χωρίς κεντρική κατεύθυνση, οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας ψήφισαν μαζικά την Ενωση Κεντρώων, χαρίζοντας της ένα ανέλπιστο αποτέλεσμα. Αρκετές δεξιές ψήφοι κατευθύνθηκαν προς την ΕΠΕΝ, που έφθασε το 4,25%.

Ασφαλώς το ΠΑΣΟΚ, με περίπου το 67% των ψήφων δεν δυσκολεύθηκε να κερδίσει την έδρα με τον Γεώργιο Αλέξανδρο Μαγκάκη…

 

Άρης Νόμπελης