Σήμερα, μέσα στην πρωτόγνωρη υγειονομική πανδημία της υποχρεωτικής κοινωνικής απόστασης έχει γίνει εμφατικά σημαντική η αντιμετώπιση της επερχόμενης ύφεσης. Σε παγκόσμιο επίπεδο, και βάσει κοινής λογικής, οι προβλέψεις είναι αρνητικές. Ειδικά για χώρες, όπως η Ελλάδα, που στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό αναπτυξιακά στον τουρισμό η ύφεση εκτιμάται για το 2020 μεγαλύτερη. Αναμφίβολα για την Ελληνική οικονομία ο τουρισμός είναι ένα μεγάλο βαρόμετρο. Άλλωστε ο τουρισμός αποτελεί περίπου το 20-25% του ΑΕΠ με παραγόμενο προϊόν μεταξύ 30-35 δις από τα 190 δις του ελληνικού ΑΕΠ για το 2019. Άρα με απλούς υπολογισμούς μόνο μια πτώση του τζίρου του τουρισμού κατά 50% οδηγεί σε πτώση 8-12% του ΑΕΠ! Η εξάρτηση της οικονομίας είναι εξαιρετικά υψηλή με τις υπηρεσίες συνολικά (τουρισμός, ναυτιλία, ακίνητα, εμπόριο, κλπ.) να φτάνουν το 80% του ΑΕΠ!

Με δεδομένο ότι η εξάρτηση του ελληνικού τουρισμού από διεθνή ζήτηση είναι ισχυρή, το 2019 οι αφίξεις περίπου 30εκατ άτομα, τότε η ραγδαία πτώση των αφίξεων και η αδυναμία ολοκληρωμένης εξυπηρέτησης τους, λόγω των περιοριστικών μέτρων και της χαμηλής ψυχολογίας της παγκόσμιας πανδημίας, οδηγούν σε βαθύτερη πτώση του. Αδιαμφισβήτητα απαιτείται μελετημένο σχέδιο ανάσχεσης της πτώσης του τζίρου και των πολύτιμων θέσεων εργασίας. Με βασικό μέλημα την ενίσχυση του εγχωρίου τουρισμού των Ελλήνων Πολιτών. Eίναι κρίσιμο το μερίδιο των Ελλήνων επισκεπτών να ανέβει σημαντικά, όχι για να λύσει το πρόβλημα αλλά για να αποτελέσει ένα 1ο συμπαγές μαξιλάρι ανάσχεσης της πτώσης.

Ταυτόχρονα, η λύση για την ελληνική οικονομία είναι ξεκάθαρη και λογική. Απαιτείται άμεσα δομική αλλαγή του οικονομικού και παραγωγικού μοντέλου της Ελλάδας. Με πρώτο μέλημα την ενίσχυση της παραγωγής, πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα, που το 2019 το μερίδιο τους στην ελληνική οικονομία έφτασε μόλις το 20%. Η δομική ενίσχυση της ανταγωνιστικής παραγωγής αγαθών πρέπει να είναι μαζική (έμφαση σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις), με απλά ουσιαστικά επιχειρηματικά σχέδια και κίνητρα (αναπτυξιακός, φορολογικά, ασφαλιστικά, κλπ.), με πραγματική ενίσχυση της ρευστότητας (πχ ΕΣΠΑ, δάνεια με απλές διαδικασίες & όρους πχ νέες θέσεις εργασίας, κλπ.). Μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι διεθνώς ανταγωνιστική σε τομείς όπως αγροτικά αγαθά, διατροφή, εστίαση, νέες τεχνολογίες, καινοτομία, ψηφιακές εφαρμογές, περιβάλλον, εξοικονόμηση ενέργειας, ναυπηγεία.

Η αδιαφορία της Πολιτείας για την ενίσχυση της παραγωγής χαρακτηριστική στην περίοδο της Μεταπολίτευσης. Όμως τώρα η κρίση έχει αναδείξει όλα τα δομικά ζητήματα στο φώς, και την τελική λύση τους ως μοναδικό βιώσιμο τρόπο ανάπτυξης. Για την ελληνική οικονομία είναι μια: Ουσιαστική προληπτική στήριξη των υπηρεσιών και συνδυαστικά η δομική ανάταση της ελληνικής παραγωγής αγαθών και προϊόντων. Απαιτείται αλλαγή νοοτροπίας, συγκεκριμένες πράξεις και  πρέπει να τα καταφέρουμε!

Αναδημοσίευση – Πηγή: real.gr

 

Μάνος Κρανίδης

Πολιτικός Μηχανικός ΕΜΠ, MSc, CEO «KRAMA PROPERTY”,

Γραμματέας Ενημέρωσης ΔΣ ΠΟΜΙΔΑ, Πρόεδρος ΕΝΙΒΟΠΑ

Δημοτικός Σύμβουλος, Υποψ.Δήμαρχος, Επικεφ.ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ 2023

www.mkranidis.com