Συνέχεια από τον Πυθαγόρα:

-«Πλούτος ασθενής άγκυρα».

-«Ο Πλούτος δεν είναι για να βασίζεσαι πάνω του».

-«Λόγιζε προ έργου».

-«Σκέψου πριν ενεργήσεις».

-Το «ναι» και το «όχι», αν και είναι οι πιο σύντομες από όλες τις λέξεις, χρειάζεται να τις σκεφθεί κανείς πολύ πριν τις εκστομίσει.

-«Να κάνεις αυτά που νομίζεις πως είναι σωστά, έστω κι αν κάνοντας αυτά πρόκειται να σε κακολογήσουν. Γιατί ο όχλος είναι κακός κριτής κάθε καλού πράγματος».

-«Αν δε μπορείς να έχεις έναν πιστό φίλο, να είσαι ο ίδιος φίλος του εαυτού σου».

-«Μην ψάχνεις την ευτυχία, είναι πάντα μέσα σου».

 

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

Προσωκρατικός φιλόσοφος γεννημένος  στα Άβδηρα της  Θράκης. Μαθητής του Λεύκιππου, πίστευε ότι η ύλη αποτελείτο από αδιάσπαστα, αόρατα στοιχεία, τα άτομα. Πρώτος αντιλήφθηκε ότι ο Γαλαξίας είναι το φως από μακρινά αστέρια και ήταν ανάμεσα στους πρώτους που ανέφεραν ότι το σύμπαν έχει και άλλους “κόσμους” και μάλιστα ορισμένους κατοικημένους.

Ασχολήθηκε σχεδόν με όλους τους τομείς της ανθρώπινης γνώσης.

Μεταγενέστεροι μελετητές του χώρισαν το έργο του σε πέντε ομάδες έργων: τα Ηθικά, τα Φυσικά, τα Μαθηματικά, τα Μουσικά, τα Τεχνικά. Το ύφος του Δημόκριτου επαινήθηκε πολύ στην αρχαιότητα και αξιολογήθηκε στο ίδιο επίπεδο με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη. Από τον τεράστιο όγκο των γραπτών του σώζονται ελάχιστα αποσπάσματα.

-«Ο κόσμος σκηνή, ο βίος πάροδος. Ήλθες, είδες, απήλθες».

-«Ο κόσμος είναι μια σκηνή και η ζωή ένα πέρασμα από αυτήν. Μπήκες, είδες, βγήκες».

-«Ανοήμονες βιούσι ού τερπόμενοι βιούν».

-«Οι ανόητοι ζουν χωρίς να είναι ευχαριστημένοι που ζουν».

-«Άνθρωποι τύχης είδωλον επλάσαντο, πρόφασιν ιδίης αβουλίης».

-«Οι άνθρωποι επινόησαν τη θεά της τύχης για να δικαιολογήσουν τη δική τους έλλειψη θέλησης».

-«Πολλοί δρώντες τα αίσχιστα, λόγους τους αρίστους ασκέουσι».

-«Πολλοί επικαλούνται τους καλύτερους λόγους για να κάνουν τις πιο αισχρές πράξεις».

-«Χαλεπόν άρχεσθαι υπό χερείονος».

-«Είναι σκληρό να σε εξουσιάζει κάποιος κατώτερός σου».

-«Ο γέρων νέος εγένετο, ο δε νέος άδηλον ει εις γήρας αφίξεται».

-«Ο γέρος υπήρξε νέος αλλά ο νέος δεν είναι σίγουρο ότι θα φτάσει να γίνει γέρος».

-«Αγαθόν ού το μη αδικείν, αλλά το μηδέν θέλειν».

-«Το καλό  είναι όχι μόνο να μην αδικείς αλλά ούτε να θέλεις να το κάνεις».

-«Μη πάντα επίστασθαι προθύμεο, μη πάντων αμαθής γένη».

-«Μην επιθυμείς να τα μάθεις καλά όλα για να μη μείνεις αμαθής σε όλα».

-«Πλείονες εξ ασκήσεως αγαθοί γίνονται ή από φύσεως».

-«Οι περισσότεροι γίνονται ικανοί με την εξάσκηση παρά από τη φύση τους».

-«Μεγαλοψυχίη το φέρειν πραέως πλημμέλειαν».

-«Είναι μεγαλοψυχία να αντιμετωπίζεις με πραότητα ένα μικρό σφάλμα».

 

Μ.Χ. Αναγνωστοπούλου