Συνέχεια από το Δημόκριτο:

 

-«Αρχάς είναι των όλων ατόμους και κενόν, τα δ’ άλλα πάντα νενομίσθαι».

Τα άτομα και το κενό είναι η αρχή των πάντων και τα υπόλοιπα είναι κατασκευάσματα του νου.

-«Πολλοί πολυμαθέες νόον ουκ έχουσιν».

Πολλοί που είναι πολυμαθείς (πολύξεροι) δεν έχουν μυαλό.

-«Μη δια φόβον, αλλά δια το δέον απέχεσθε αμαρτημάτων».

Όχι από φόβο, αλλά επειδή έτσι είναι το σωστό πρέπει να απέχει κανείς από τα αμαρτήματα.

-«Το αεί μέλλειν ατελέας ποιέει τας πρήξιας».

Η διαρκής αναβολή αφήνει ανολοκλήρωτες  τις πράξεις.

-«Ανθρώποις πάσι ταυτό αγαθόν και αληθές. Ηδύ δε άλλω άλλο».

Για όλους τους ανθρώπους, το καλό και το αληθινό είναι το ίδιο. Αυτό που προκαλεί ευχαρίστηση όμως είναι διαφορετικό στον καθέναν.

-«Μούνοι θεοφιλέες, όσοις εχθρόν το αδικέειν».

Αγαπητοί στους θεούς είναι μόνο όσοι εχθρεύονται την αδικία.

-«Μηδέν εκ του μη όντος γίνεσθαι μηδ’ ες το μη ον φθείρεσθαι».

Τίποτα δε δημιουργείται από το μηδέν ούτε καταλήγει σε αυτό. (Η Αρχή της Αφθαρσίας της Ύλης που αποδίδεται στο Γάλλο Lavoisier που έζησε τον 18ο αι. μετά Χριστό, δηλαδή 2.300 χρόνια μετά το Δημόκριτο!)

-«Του κακού εκλογήν ποιούμενος, το ελάχιστον εξελεξάμην».

Αναγκασμένος να διαλέξω κάτι κακό, διάλεξα το λιγότερο κακό.

-«Παιδός, ουκ ανδρός το αμέτρως επιθυμείν».

Οι υπέρμετρες επιθυμίες χαρακτηρίζουν τα παιδιά και όχι τον άνδρα.

-«Αμαρτίης αιτίη η αμαθίη του κρέσσονος».

Αιτία της κακής πράξης είναι η ανοησία του ισχυρότερου.

-«Μέγα το εν συμφορήσι, φρονέειν ά δει».

Είναι σπουδαίο να σκέφτεσαι σωστά στις συμφορές.

-«Από ομονοίης τα μεγάλα έργα».

Τα σπουδαία έργα γίνονται με ομόνοια (των ανθρώπων).

Δόξα και πλούτος άνευ συνέσεως ουκ ασφαλή κτήματα».

Η δόξα και ο πλούτος σε ανθρώπους μη συνετούς δεν είναι ασφαλή αποκτήματα.

-«Κίβδηλοι και αγαθοφανέες οι λόγω μεν άπαντα, έργω δε ουδέν έρδοντες».

Κάλπικοι και υποκριτές είναι όσοι με τα λόγια κάνουν τα πάντα, ενώ στην πράξη δεν κάνουν τίποτα.

 

Μ.Χ. Αναγνωστοπούλου

Πηγή: gnomikologikon.gr