1. Eξερράγη και ο τρίτος δοκιμαστικός πύραυλος Starship της Space Xο οποίος προορίζεται να στείλει ανθρώπους και εφόδια στη Σελήνη και στον Άρη.

Ο πύραυλος της εταιρείας του Ελον Μασκ εκτοξεύθηκε, πέταξε στον ουρανό για έξι λεπτά σε ύψος μέχρι δέκα χιλιομέτρων και μετά προσγειώθηκε όρθιος στην τσιμεντένια εξέδρα του στο Τέξας. Αμέσως μετά, έγειρε ελαφρά στο πλάι, ξέσπασε φωτιά και έπειτα από οκτώ λεπτά εξερράγη. Στις δύο προηγούμενες δοκιμές στις 9 Δεκεμβρίου και τις 2 Φεβρουαρίου, ο πύραυλος είχε συντριβεί στο έδαφος κατά την επιστροφή του.

Η πρώτη πτήση του Starship σε τροχιά γύρω από τη Γη σχεδιάζεται για το τέλος του 2021 ενώ για το 2023 έχει ήδη κλείσει θέση ο δισεκατομμυριούχος Ιάπωνας Γιουσάκου Μαεζάβα, προκειμένου να πετάξει για 6ημέρες ως τη Σελήνη μαζί με άλλους οκτώ συνεπιβάτες.

2.Μετεωρίτης εμφανίστηκε στον ουρανό της Βρετανίας

Ο μετεωρίτης εμφανίστηκε λίγο πριν τις 10 το βράδυ και ήταν ορατός για περίπου επτά δευτερόλεπτα. Πολλοί κατάφεραν να τον δουν και να τον βιντεοσκοπήσουν, λόγω της φωτεινότητάς του.

Μια ομάδα ερασιτεχνών αστρονόμων που χρησιμοποιεί κάμερες για να καταγράψει παρατηρήσεις μετεωριτών σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο από το 2012, δήλωσε ότι ήταν ένας μετεωρίτης-βολίδα. Οι μετεωρίτες καίγονται καθώς μπαίνουν στην ατμόσφαιρα της γης. Οι βολίδες είναι ιδιαίτερα φωτεινοί μετεωρίτες που θεωρητικά μπορεί να είναι ορατοί στο φως της ημέρας.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Μετεωριτών (AMS), οι βολίδες είναι γενικά μεγέθους -4, τόσο φωτεινές όσο ο πλανήτης Αφροδίτη όταν παρατηρούνται το βράδυ ή το πρωί. Η πανσέληνος έχει μέγεθος -12,6 ενώ ο ήλιος είναι -26,7. Ενώ «αρκετές χιλιάδες μετεωρίτες μεγέθους βολίδας εμφανίζονται καθημερινά στην ατμόσφαιρα της Γης», οι περισσότεροι πέφτουν πάνω από τον ωκεανό ή τις ακατοίκητες περιοχές.

Ένας χρήστης του Twitter έγραψε: «Πρώτα σκέφτηκα ότι ήταν ένα φωτεινό αστέρι ή αεροπλάνο, στη συνέχεια έγινε μεγαλύτερο και γρηγορότερο, έπειτα ένα τεράστιο φλας φώτισε τον ουρανό και έσκασε σε μια τεράστια ουρά πορτοκαλί σπινθήρων σαν γιγαντιαίο πυροτέχνημα!».

3. Σφαίρα βάρους 41 κιλών από το διάστημα, έπεσε στις Μπαχάμες.

Η σφαίρα, πουήταν από τιτάνιο και έφερε ρωσικά σύμβολα ανακαλύφθηκε σε μια παραλία στις Μπαχάμες ενώ πιστεύεται ότι μπορεί να είναι μέρος ενός διαστημικού σκάφους.

Αν και δεν είναι σίγουρο για το πώς η μπάλα κατέληξε να είναι θαμμένη στην παραλία, ορισμένοι εμπειρογνώμονες πιστεύουν ότι μπορεί να προήλθε από δορυφόρο ή διαστημόπλοιο.

Ο MarkMorabito, πρόεδρος της VirginGalactic, ο οποίος επί του παρόντος εκπαιδεύεται να γίνει αστροναύτης, δήλωσε ότι είναι 99% βέβαιος ότι πρόκειται για δεξαμενή υδραζίνης από “κάποιου είδους πύραυλο”. Αυτοί οι μη επανδρωμένοι πύραυλοι χρησιμοποιούνται για την εκτόξευση δορυφόρων στο διάστημα.

Το κείμενο στα ρωσικά που αναγράφεται στη μπάλα αναφέρει ότι το αντικείμενο έχει εύρος θερμοκρασίας λειτουργίας μεταξύ -170°C και -196°C.

Ένας άλλος εμπειρογνώμονας, ο Δρ Martin Archer, ο οποίος είναι μέλος του UKRI Stephen Hawking Fellow στο Imperial College London, δήλωσε ότι τα περισσότερα δορυφορικά κομμάτια που επιστρέφουν στη Γη πέφτουν στον ωκεανό.

«Υπό ελεγχόμενες συνθήκες, οι χειριστές στοχεύουν συνήθως αυτά τα κομμάτια να απορροφηθούν και να καταστραφούν στο “νεκροταφείο διαστημικών σκαφών” σε ακατοίκητη περιοχή του νότιου Ειρηνικού Ωκεανού, με επίκεντρο το “Σημείο Νέμο” το πιο απομακρυσμένο σημείο από οποιοδήποτε κομμάτι στεριάς στη Γη. Αλλά φυσικά, δεν εισέρχονται όλοι οι δορυφόροι στην ατμόσφαιρα υπό τέτοιες ελεγχόμενες συνθήκες».

4.Σημείο Νέμο: Το «νεκροταφείο» διαστημικών σκαφών βρίσκεται στον Ειρηνικό, στο πιο απομακρυσμένο σημείο του πλανήτη από κάθε ξηρά και σε βάθος 4 χλμ.

Στην περιοχή αυτή του μεγαλύτερου ωκεανού της Γης οι διαστημικές υπηρεσίες όλων των χωρών κατευθύνουν με ελεγχόμενο τρόπο τα κάθε είδους σκάφη ή δορυφόρους τους, που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο της ζωής τους.

Το σημείο Νέμο απέχει πάνω από 2.700 χιλιόμετρα από την κοντινότερη στεριά, που είναι οι Νήσοι Πίτκερν στο βόρεια, μία από τις Νήσους του Πάσχα στα δυτικά και η ανταρκτική Νήσος Μάχερ στα νότια.

Φέρει το όνομα του διάσημου πλοιάρχου Νέμο του υποβρυχίου «Ναυτίλος» του μυθιστορήματος «20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα» του Ιουλίου Βερν και βρίσκεται στη μέση του πουθενά, αλλά ο βυθός του αποτελεί τον υγρό τάφο μικρών και μεγάλων διαστημοσυσκευών, από δεξαμενές καυσίμων πυραύλων και κατασκοπευτικούς δορυφόρους έως ολόκληρους διαστημικούς σταθμούς. Αρχής γενομένης από το 1971, το ένα μετά το άλλο σχεδόν 300 διαστημικά σκάφη που έπεσαν από τον ουρανό, έχουν βουλιάξει στο συγκεκριμένο σημείο κατά τον τελευταίο μισό αιώνα.

Εκεί ακριβώς προγραμματίζεται να καταλήξει και ο τωρινός πολύ μεγαλύτερος Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS), όταν ολοκληρώσει την αποστολή του κάποια στιγμή μετά το 2024.

5.Για πρώτη φορά παρατηρήθηκε διαστημικός τυφώνας πάνω από τη Γη, στα ανώτερα επίπεδα της ατμόσφαιρας, επιβεβαιώνοντας έτσι την ύπαρξη του φαινομένου και ρίχνοντας φως στη σχέση μεταξύ πλανητών και Διαστήματος.

Οι παρατηρήσεις έγιναν από δορυφόρους τον Αύγουστο του 2014 και οι έρευνες αποκαλύφθηκαν πρόσφατα από το Πανεπιστήμιο Σαντόνγκ στην Κίνα, με τη συμμετοχή επιστημόνων από το Βρετανικό Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ.

Σε 3D εικόνα απεικονίζεται περιστρεφόμενη μάζα πλάσματος πλάτους 1.000χλμ,αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα πάνω από τον Βόρειο Πόλο, ρίχνοντας ηλεκτρόνια αντί για νερό και θυμίζοντας τους γήινους τυφώνες.

«Μέχρι τώρα δεν ήταν βέβαιο ότι υπήρχαν οι διαστημικοί τυφώνες πλάσματος, οπότε είναι απίστευτο να αποδεικνύεται αυτό με μια τόσο έντονη παρατήρηση» είπε ο καθηγητής ΜάικΛόκγουντ, επιστήμονας του βρετανικού πανεπιστημίου. «Οι τροπικές θύελλες σχετίζονται με μεγάλες ποσότητες ενέργειας και αυτοί οι διαστημικοί τυφώνες πρέπει να δημιουργούνται από ασυνήθιστα μεγάλη και γρήγορη μεταφορά ενέργειας του ηλιακού ανέμου και φορτισμένων σωματιδίων στην ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης. Το πλάσμα και τα μαγνητικά πεδία στην ατμόσφαιρα των πλανητών υπάρχουν ανά τον πλανήτη, οπότε τα ευρήματα δείχνουν πως οι διαστημικοί τυφώνες θα έπρεπε να είναι διαδεδομένο φαινόμενο».

Οι τυφώνες στη Γη λαμβάνουν χώρα στα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας πάνω από θερμούς όγκους νερού. Όταν ανυψώνεται θερμός, υγρός αέρας, δημιουργεί μια περιοχή χαμηλής πίεσης κοντά στοέδαφος που ρουφά τον γύρω αέρα, προκαλώντας εξαιρετικά ισχυρούς ανέμους και δημιουργώντας σύννεφα που οδηγούν σε ισχυρές βροχοπτώσεις.

Τυφώνες έχουν παρατηρηθεί και στον Άρη, τον Δία και τον Κρόνο, ενώ γιγαντιαίες ηλιακές θύελλες έχουν θεαθεί και στην ατμόσφαιρα του Ήλιου. Ωστόσο δεν είχαν εντοπιστεί στο παρελθόν διαστημικοί τυφώνες στα υψηλότερα επίπεδα των ατμοσφαιρών πλανητών.

Ο διαστημικός τυφώνας που αναλύθηκε από την ομάδα στην ιονόσφαιρα της Γης, περιστρεφόταν με φορά αντίθετη αυτής του ρολογιού, είχε πολλαπλούς βραχίονες και διάρκεια φαινομένου περίπου οκτώ ωρών.

Πηγές: Protothema.gr,ΑΠΕ-ΜΠΕ, cnn,news 247,iefimerida.gr, HuffPostGreece

Μ.Χ.Αναγνωστοπούλου