1. Αναβλήθηκε η μη επανδρωμένη αποστολή του ρόβερ “Ρόζαλιντ Φράνκλιν” στον Άρη για το 2022 και όπως δήλωσε ο γενικός διευθυντής της ESA, στη αναβολή συνέβαλε και ο κορονοϊός. Το ταξίδι στον Άρη μπορεί να γίνει μόνο όταν οι τροχιές της Γης και του Άρη φέρουν κοντά τους δύο πλανήτες και η επόμενη ευνοϊκή θέση τους θα είναι  το 2022. Το ρόβερ “Rosalind Franklin” θα επιχειρήσει να αναζητήσει ίχνη παλαιάς ή τωρινής ζωής στον Άρη. Το εξερευνητικό σκάφος της στον Άρη θα ονομάζεται έτσι προς τιμήν της μεγάλης επιστήμονος Ρόζαλιντ Φράνκλιν.

H Ρόζαλιντ Έλσι Φράνκλιν (Rosalind Elsie Franklin, 25 Ιουλίου 1920 – 16 Απριλίου 1958) ήταν Αγγλίδα βιοφυσικός και κρυσταλλογράφος ακτίνων Χ με σημαντική συμβολή στην κατανόηση των μοριακών δομών του DNA, RNA, των ιών, του άνθρακα και του γραφίτη. Το έργο της στο DNA είναι το πιο γνωστό, επειδή το DNA (Δεσοξυριβονουκλεϊνικό οξύ) διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό των κυττάρων και τη γενετική και η ανακάλυψη της δομής του βοήθησε άλλους επιστήμονες να καταλάβουν πώς η γενετική πληροφορία περνά από τους γονείς στα παιδιά (και να τιμηθούν με βραβείο Νόμπελ).

Η Φράνκλιν είναι περισσότερο γνωστή για το έργο της σχετικά με εικόνες περίθλασης ακτίνων Χ του DNA που οδήγησε στην ανακάλυψη της διπλής έλικας του DNA. Τα δεδομένα της, σύμφωνα με τον Φράνσις Κρικ, ήταν «τα δεδομένα που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν» για να διατυπωθεί η υπόθεση Γουάτσον και Κρικ το 1953 σχετικά με τη δομή του DNA. Οι εικόνες περίθλασης ακτίνων Χ της Φράνκλιν που επιβεβαίωσαν την ελικοειδή δομή του DNA παρουσιάστηκαν στον Γουάτσον χωρίς την έγκριση ή τη γνώση της. Αν και αυτή η εικόνα και η ακριβής  ερμηνεία των δεδομένων της παρείχε πολύτιμες πληροφορίες για την δομή του DNA, η  επιστημονική συνεισφορά της Φράνκλιν στην ανακάλυψη της διπλής έλικας του DNA συχνά παραβλέπεται. Ανέκδοτα σχέδια των εγγράφων της   δείχνουν ότι είχε προσδιορίσει ανεξάρτητα τη συνολική Β-μορφή της έλικας του DNA και τη θέση των φωσφορικών ομάδων στο εξωτερικό της δομής. Επιπλέον, η Φράνκλιν είπε προσωπικά στους Γουάτσον και Κρικ ότι οι σκελετοί έπρεπε να είναι στο εξωτερικό, μια πληροφορία η οποία ήταν αποφασιστικής σημασίας, αφού ως τότε τόσο οι ίδιοι όσο και ο Λάινους Πόλινγκ είχαν δημιουργήσει ανεξάρτητα μοντέλα με τις αλυσίδες μέσα και τις βάσεις προς τα έξω. Ωστόσο, η δουλειά της δημοσιεύθηκε τρίτη στη σειρά τριών δημοσιεύσεων για DNA στο Nature, με την κύρια δημοσίευση των Γουάτσον και Κρικ που τιμήθηκαν με βραβείο Νόμπελ το 1962, μόνο να υπονοεί τη δική της συμβολή στην υπόθεσή τους.

Μετά το πέρας των εργασιών για το DNA, η Φράνκλιν πραγματοποίησε πρωτοποριακή εργασία σχετικά με τον ιό της μωσαϊκής του καπνού και τον ιό της πολιομυελίτιδας. Πέθανε σε ηλικία 37 ετών από καρκίνο των ωοθηκών.

  1. Κινεζικό διαστημικό απόρριμα βάρους 18 τόνων έπεσε στον Ατλαντικό. Τα μεγαλύτερα διαστημικά «σκουπίδια» που κατέπεσαν στη Γη, ήταν κατά χρονολογική σειρά :

Α) ο πύραυλος του Skylab το 1975,

Β) ο αμερικανικός διαστημικός σταθμός Skylab το 1979,

Γ) ο σοβιετικός διαστημικός σταθμός Σαλιούτ-7 το 1991 και

Δ) το αμερικανικό διαστημικό λεωφορείο Columbia το 2003.

Ε) δύο ακόμη κινέζικοι διαστημικοί σταθμοί έπεσαν σε ωκεανό της γης το 2018 και το 2019.

Οσον αφορά τον τωρινό πύραυλο  Long March , πριν πέσει στη Γη, είχε περάσει πάνω από κατοικημένες περιοχές όπως η Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες, σύμφωνα με το CNN και το Live Science. Ο αστρονόμος που έκανε την ανακοίνωση της πτώσης του πυραύλου από το Κέντρο Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν είπε: «για ένα μεγάλο αντικείμενο όπως αυτό, συμπαγή κομμάτια, όπως μέρη των κινητήρων του πυραύλου, μπορούν να επιβιώσουν κατά τη διαδικασία επανεισόδου στην ατμόσφαιρα και να συντριβούν στη Γη. Όμως από τη στιγμή που φθάνουν στην κατώτερη ατμόσφαιρα, ταξιδεύουν σχετικά αργά, συνεπώς το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί, είναι να καταστρέψουν κάποιο σπίτι»…!!

  1. Ο πράσινος κομήτης Άτλας πλησιάζει τη Γη και διασπάται σε πολλά κομμάτια αργοπεθαίνοντας. Ο αστροφωτογράφος Αντώνης Φαρμακόπουλος αποτύπωσε με τον φακό του τον κομήτη Άτλαντα, σε μια από τις πρώτες φωτογραφίες στην Ελλάδα, στις 29 Μαρτίου. Οι φωτογραφίες του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble αποκάλυψαν περίπου 30 κομμάτια στις 20 Απριλίου και αυτό εξηγεί γιατί ο κομήτης, όσο πλησιάζει τον πλανήτη μας, γίνεται πιο αχνός και όχι πιο φωτεινός, όπως αναμενόταν αρχικά. Ο κομήτης είχε ανακαλυφθεί στις 29 Δεκεμβρίου 2019 από το ρομποτικό τηλεσκόπιο ATLAS (Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System) στη Χαβάη, από όπου πήρε και το όνομά του (και το τηλεσκόπιο ονομάστηκε Ατλας από τον τιτάνα που ο Δίας υποχρέωσε να φέρει στους ώμους του τον Ουράνιο θόλο). Η αρχική διαπίστωση του αργού θανάτου του έγινε στις 11 Απριλίου από έναν ερασιτέχνη αστρονόμο που φωτογράφισε τρία κομμάτια του κομήτη. Ο Άτλας στις αρχές Ιουνίου 2020 θα πλησιάσει τον Ήλιο σε απόσταση 37 εκατ. χλμ. με περίοδο περιφοράς γύρω από τον Ήλιο 4.500 χρόνια, σύμφωνα με την αστροφυσικό Φιόρη-Αναστασία Μεταλληνού του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (ΕΑΑ), η οποία έκανε σχετική δημοσίευση στο ηλεκτρονικό περιοδικό Κόσμος του ΕΑΑ. Η τροχιά του Άτλαντα παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα με εκείνη του πολύ φωτεινού κομήτη C/1844 Y1 ή Great Comet 1844, ο οποίος είχε παρατηρηθεί για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο 1844 στο ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας από τον καπετάνιο Wilmot και  γι’ αυτό αναφέρεται και ως «κομήτης του Wilmot». Λόγω της ομοιότητας της τροχιάς των δύο κομητών, είναι πολύ πιθανό να αποτελούσαν μέρη του ιδίου κομήτη, ο οποίος διασπάστηκε περίπου πριν 5.000 χρόνια. Τους τελευταίους μήνες η λαμπρότητά του κομήτη αυξάνεται σταδιακά, καθώς προσεγγίζει τον Ήλιο, ενώ η κόμη του μεγαλώνει και εμφανίζεται πρασινωπή.

 

Μ.Χ. Αναγνωστοπούλου