1. Ένας ανεμοστρόβιλος σκόνης στον Άρη, στον κρατήρα Αντωνιάδη(από άρθρο του Θοδωρή Κολυδά)

Στην επιφάνεια του Άρη δημιουργούνται ανεμοστρόβιλοι σκόνης (dustdevils ) με τον ίδιο τρόπο που δημιουργούνται και στη Γη.

Ο ανεμοστρόβιλος ή διάβολος σκόνης παρατηρήθηκε στον κρατήρα Αντωνιάδη στον Άρη . Ο κρατήρας Αντωνιάδη (Antoniadi) είναι κρατήρας πρόσκρουσης στον πλανήτη Άρη με διάμετρο είναι 394 χιλιόμετρα και πήρε το όνομά του από τον αστρονόμο Ευγένιο Μ. Αντωνιάδη. Ο Ευγένιος Μιχαήλ Αντωνιάδης (Eugène Michel Antoniadi, Κωνσταντινούπολη, 1 Μαρτίου 1870 – 10 Φεβρουαρίου 1944) ήταν Έλληνας παρατηρησιακός Αστρονόμος που σταδιοδρόμησε στη Γαλλία. Γι’ αυτό σε ιστοτόπους του Διαδικτύου αναφέρεται και ως Γάλλος ή ακόμα και Τούρκος αστρονόμος, επειδή γεννήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο διάβολος σκόνης είναι ένας μικρής κλίμακας ανεμοστρόβιλος, που σηκώνει άμμο ή σκόνη στην μετεωρολογική διεθνή ορολογία καλείται dustdevil. Οι αιτίες και ο τρόπος δημιουργίας του ανεμοστρόβιλου είναι είτε κάποιο φράγμα-εμπόδιο είτε η διαφορά θερμοκρασίας σε πολύ μικρή ακτίνα και κλίμακα.

2. Οι αστροναύτες του ISS ξεφορτώθηκαν μπαταρίες βάρους 3 τόνων

O Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS) βασίζει την λειτουργία του σε μεγάλου μεγέθους μπαταρίες νικελίου-υδρογόνου οι οποίες τροφοδοτούν την εγκατάσταση με ηλεκτρική ενέργεια. Το 2018 μετά από πολυετή χρήση, 48 τέτοιες μπαταρίες ολοκλήρωσαν τον κύκλο λειτουργίας τους.Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, οι μπαταρίες αυτές έπρεπε να τοποθετηθούν στο σκάφος που θα μετέφερε εκείνη την περίοδο μέλη του πληρώματος του ISS στην Γη. Για να συμβεί αυτό έπρεπε να έχουν έρθει προηγουμένως οι αντικαταστάτες τους όμως το σκάφος με τους αστροναύτες που πήγαιναν από την Γη στο Σταθμό δεν εκτοξεύτηκε τελικά.

Αποτέλεσμα ήταν να παραμείνουν οι 48 μπαταρίες μέσα στο Σταθμό και να αποτελούν ένα τεράστιο τοξικό σκουπίδι που διαβρωνόταν όσο περνούσε ο καιρός. Τρία χρόνια αργότερα και αφού δεν βρέθηκε κάποια άλλη λύση οι υπεύθυνοι του ISS αποφάσισαν να ξεφορτωθούν τις μπαταρίες τοποθετώντας τις σε μια παλέτα.

Η παλέτα συνολικού βάρους 3 τόνων τοποθετήθηκε σε έναν ρομποτικό βραχίονα του Σταθμού ο οποίος την απελευθέρωσε. Η NASA αναφέρει ότι η παλέτα θα βρίσκεται σε τροχιά γύρω από την Γη για περίπου δύο χρόνια και στη συνέχεια θα μπεί στη γήϊνη ατμόσφαιρα ό,που θα καταστραφεί από την τριβή.

Τα στελέχη της NASA όμως ομολογούν ότι δεν μπορούν να είναι 100% βέβαιοι ότι κάποια κομμάτια της παλέτας και των μπαταριών δεν θα καταφέρουν να επιβιώσουν από την σύγκρουση με τη γήινη ατμόσφαιρα και να πέσουν στην επιφάνεια της Γης με τους πιθανούς κινδύνους που αυτό συνεπάγεται για τους ανθρώπους.

3. Ανακάλυψη «Μεγάλης Γης» σε απόσταση 26 ετών φωτός

Δημοσιεύθηκε μελέτη της οποίας ηγήθηκε ο Τρίφον Τριφόνοφ, αστρονόμος στο Γερμανικό Ινστιτούτο Αστρονομίας Μαξ Πλανκ στη Χαϊδελβέργη σχετικά με την ανακάλυψη μιας θερμής «Μεγάλης Γης» σε τροχιά γύρω από τον κοντινό κόκκινο νάνο, Gliese 486, σε απόσταση 26 ετών φωτός από τον ήλιο μας. Ο πλανήτης ονομάστηκε Gliese 486b και θεωρείται ότι έχει μάζα 2,8 φορές αυτή της Γης και είναι 30% μεγαλύτερος σε όγκο. «Υπολογίζοντας τη μέση πυκνότητά του από τις μετρήσεις μάζας και ακτίνας, συμπεραίνουμε πως η σύνθεση είναι παρόμοια με αυτήν της Αφροδίτης ή της Γης, που έχουν μεταλλικούς πυρήνες στο εσωτερικό τους» εξηγεί ο Ενρίκ Παλέ, ερευνητής του IAC και ένας εκ των συντελεστών της έρευνας.

Ο Gliese 486b ολοκληρώνει μια περιστροφή γύρω από το άστρο του κάθε 1,5 ημέρες, σε μια απόσταση 2,5 εκατ. χιλιομέτρων. Αν και είναι πολύ κοντά στο άστρο του (που είναι πολύ ψυχρότερο από το δικό μας ήλιο) ο πλανήτης πιθανώς έχει διατηρήσει μέρος της αρχικής του ατμόσφαιρας οπότε είναι ένας καλός υποψήφιος για παρατήρηση με μεγαλύτερη λεπτομέρεια, από την επόμενη γενιά επίγειων και διαστημικών τηλεσκοπίων.

4.Στον Εγκέλαδο: ωκεάνια ρεύματα που μπορεί να κρύβουν ζωή. Ο Εγκέλαδος είναι ο6ος σε μέγεθος δορυφόρος του Κρόνου. Είναι παγωμένος, με διάμετρο 500 χλμ. και το 2014 τα στοιχεία από το διαστημικό σκάφος Cassini επιβεβαίωσαν την ύπαρξη σε αυτόν ενός υπόγειου ωκεανού.

Ο ωκεανός καλύπτει όλη την έκταση του δορυφόρου και έχει βάθος τουλάχιστον 30 χλμ. Οι περιοχές κοντά στην επιφάνεια του έχουν εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία λόγω της κοντινής τους απόστασης με τους πάγους του δορυφόρου. Πλησιάζοντας προς τον πυρήνα του δορυφόρου οι θερμοκρασίες αυξάνονται. Σύμφωνα με τους ερευνητές του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια (Caltech) αν μελετηθεί η κατανομή των πάγων στον Εγκέλαδο, οι περιοχές που οι πάγοι είναι πιο λεπτοί και εκείνες που τα στρώματα έχουν μεγάλο πάχος, μπορεί να χαρτογραφηθεί η κίνηση των ωκεάνιων ρευμάτων.

Από την χαρτογράφηση αυτή θα αποκαλυφθούν σύμφωνα με τους ερευνητές οι περιοχές στις οποίες η κίνηση των ρευμάτων μεταφέρει σε αυτές θερμότητα αλλά και θρεπτικά συστατικά. Αυτές οι περιοχές θα είναι και αυτές με τις μεγαλύτερες πιθανότητες να έχουν αναπτυχθεί ή να διαβιώνουν εκεί κάποιες μορφές ζωής.

Υπόγειο ωκεανό διαθέτει και η Ευρώπη, ένας άλλος παγωμένος δορυφόρος του Δία ενώ για την παρουσία υπόγειου ωκεανού υπάρχουν ενδείξεις και σε άλλα ακόμη διαστημικά σώματα του ηλιακού μας συστήματος. Έχουν εκπονηθεί σχέδια εξερεύνησής τους με την αποστολή διαστημικών σκαφών που θα προσεδαφιστούν στην παγωμένη επιφάνεια, θα τρυπήσουν τους πάγους και θα ρίξουν στον ωκεανό ρομποτικά υποβρύχια για να τους εξερευνήσουν, όταν μελλοντικά η τεχνολογία το επιτρέψει.

Πηγές: news 247.gr, Naftemporiki.gr.

Μ.Χ.Αναγνωστοπούλου