1.Πρόταση της NASA για αποστολή στον Τρίτωνα, δορυφόρο του Ποσειδώνα

Το μόνο σκάφος που έχει περάσει κοντά  από τον Τρίτωνα είναι το Voyager 2, πριν από τρεις δεκαετίες. Οι εικόνες είχαν δείξει  μεγάλους όγκους παγωμένου υλικού να εκτινάσσονται από την επιφάνειά του  αλλά άγνωστο παρέμεινε το πώς συνέβαινε αυτό, από  τί υλικό και   πώς μπορεί ένας δορυφόρος τόσο μακριά από τον Ήλιο να είναι ακόμα γεωλογικά ενεργός. Δύο  αποστολές με το όνομα Trident (Τρίαινα) σχεδιάζονται με σκοπό  να εκτοξευθούν μέσα στη δεκαετία και να δώσουν απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα.

Ο Τρίτων έχει πολλά περίεργα χαρακτηριστικά: Καθώς ο Ποσειδώνας περιστρέφεται, ο Τρίτων κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση- κανένας άλλος μεγάλος δορυφόρος  του ηλιακού συστήματος δεν το κάνει αυτό. Επίσης, η τροχιά του βρίσκεται σε μεγάλη κλίση, 23 μοίρες από τον ισημερινό του Ποσειδώνα. Με διάμετρο σχεδόν 3/4 αυτής της Σελήνης, δε βρίσκεται στη θέση  που θα έπρεπε να είναι  οπότε εικάζεται ότι μπορεί να έχει φθάσει από τη Ζώνη Αστεροειδών Κάϊπερ. Εχει ασυνήθιστη ατμόσφαιρα από φορτισμένα σωματίδια, η ιονόσφαιρά του είναι 10 φορές πιο ενεργή από των άλλων δορυφόρων του ηλιακού συστήματος. Το τελευταίο αυτό χαρακτηριστικό είναι ιδιαίτερα περίεργο καθώς  οι ιονόσφαιρες φορτίζονται από ηλιακή ενέργεια, ωστόσο ο Τρίτων και ο Ποσειδώνας είναι μακριά από τον ήλιο (30 φορές περισσότερο από ό,τι η Γη) οπότε πρέπει να προέρχεται από άγνωστη  πηγή ενέργειας. Το  κλίμα του Τρίτωνα είναι δυναμικό και μεταβαλλόμενο, με ροή (πιθανότατα) αζώτου στην επιφάνειά του.

Εχει ανεξερεύνητο το 60% της – πολύ νεαρής  από γεωλογικής άποψης και χωρίς ορατούς κρατήρες! -επιφάνειάς του η οποία  διαφέρει  πολύ από αυτές άλλων παγωμένων δορυφόρων.

2. Διαστημοδρόμια στη θάλασσα σχεδιάζει η SpaceX:

Πλωτά διαστημοδρόμια για αποστολές στον Άρη και τη Σελήνη και πολυηχητικά ταξίδια γύρω από τη Γη δημιουργεί  η SpaceX, ανακοίνωσε ο ιδρυτής της εταιρείας, Έλον Μασκ, αναρτώντας αγγελία της εταιρείας για μηχανικό υπεράκτιων επιχειρήσεων.

Σχετικά με τις υπεράκτιες επιχειρήσεις,  ανέφερε πως θα πρόκειται για ανακαινισμένες/ εκσυγχρονισμένες πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου, με ενδεχόμενη χρήση του συστήματος μεταφορών υψηλών ταχυτήτων Hyperloop για μεταφορές από και προς αυτές, ότι θα υπάρξουν πολλές δοκιμαστικές πτήσεις πριν μεταφερθούν επιβάτες και ότι οι πρώτες δοκιμαστικές πτήσεις μπορεί να γίνουν σε δύο με τρία χρόνια.

Υπενθυμίζεται πως η εταιρεία χρησιμοποιεί εδώ και χρόνια πλωτές μη επανδρωμένες πλατφόρμες για προσνηώσεις επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων που επιστρέφουν από αποστολές στο διάστημα.

3. Από την Ιστορία του Διαστήματος: Ο Βόγιατζερ 2(Ταξιδιώτης 2) είναι ένα επανδρωμένο διαπλανητικό σκάφος, που εκτοξεύτηκε στις 20 Αυγούστου 1977, στο πλαίσιο του Προγράμματος Βόγιατζερ για την εξερεύνηση των εξωτερικών πλανητών του ηλιακού μας συστήματος.

Είναι πανομοιότυπος με τον Βόγιατζερ 1, που εκτοξεύτηκε λίγες μέρες αργότερα. Τα δυο σκάφη επισκέφτηκαν το Δία και τον Κρόνο με διαφορά λίγων μηνών. Ο δίδυμός του πραγματοποίησε ένα κοντινό πέρασμα από τον δορυφόρο του Κρόνου Τιτάνα και στη συνέχεια συνέχισε σε πορεία που τον οδηγούσε έξω από το ηλιακό σύστημα, όμως ο Βόγιατζερ 2 ακολούθησε διαφορετική τροχιά που του επέτρεψε να μείνει στην εκλειπτική κι έτσι να συνεχίσει το ταξίδι του στο ηλιακό σύστημα, εξερευνώντας για πρώτη φορά τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα.

Το Βόγιατζερ 2 θεωρείται η πιο επιτυχημένη διαστημική συσκευή μέχρι τώρα· επισκέφθηκε 4 πλανήτες,  πολλούς από τους δορυφόρους τους, ανακάλυψε δακτυλίους, δορυφόρους, ηφαιστειότητα σε παγωμένα φεγγάρια και έναν πιθανό υπόγειο ωκεανό στην Ευρώπη(το δορυφόρο του Δία). Οι αντιλήψεις για το σχηματισμό, τη δομή και τη δυναμική του ηλιακού συστήματος άλλαξαν ριζικά μετά από το ταξίδι του, που εκμεταλλεύτηκε μια σπάνια γεωμετρική διάταξη των εξωτερικών πλανητών που συμβαίνει κάθε 176 χρόνια και δίνει τη δυνατότητα ενός γρήγορου ταξιδιού από τον ένα στον άλλο με τη χρήση βαρυτικής προώθησης.

Στις 5 Νοεμβρίου 2018 το σκάφος εγκατέλειψε την Ηλιόσφαιρα και εισήλθε σε διαστρικό χώρο, στέλνοντας τις πρώτες άμεσες μετρήσεις της πυκνότητας και της θερμοκρασίας του διαστρικού πλάσματος.

Τα σκάφη Βόγιατζερ σχεδιάστηκαν αρχικά στα πλαίσια του προγράμματος Μάρινερ· το αρχικό τους όνομα ήταν Μάρινερ 11 και Μάρινερ 12 και μετονομάστηκαν έξι μήνες πριν από την έναρξη της αποστολής. Ο Βόγιατζερ 2 εκτοξεύτηκε στις 20 Αυγούστου 1977 από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα και 16 μέρες μετά εκτοξεύτηκε και ο Βόγιατζερ 1, που ακολουθώντας πιο γρήγορη τροχιά έφτασε πρώτος στο Δία και τον Κρόνο.

Προβλήματα που προέκυψαν: δε δόθηκε από παράλειψη στο Βόγιατζερ 2 η εντολή για την ενεργοποίηση της κεραίας υψηλής απολαβής, αργότερα μια βλάβη στον κύριο δέκτη του σκάφους επέβαλλε τη χρήση του εφεδρικού, που όπως διαπιστώθηκε ήταν κι αυτός ελαττωματικός, κάτι που επέβαλλε τον επαναπρογραμματισμό του σκάφους προκειμένου να γίνεται ανεμπόδιστη επικοινωνία.

Τελικά τα προβλήματα ξεπεράστηκαν και ο Βόγιατζερ 2 έφτασε στο Δία, μελέτησε τους δακτυλίους του, την ηφαιστειότητα στο δορυφόρο Ιώ (το πρώτο σώμα εκτός της Γης στο οποίο διαπιστώθηκε ηφαιστειακή δραστηριότητα), αποκάλυψε ότι η επιφάνεια της Ευρώπης αποτελείτο από πάγο νερού, κάτω από τον οποίο πιθανότατα φιλοξενείται ένας υπόγειος ωκεανός, φωτογράφισε αρκετούς ακόμα δορυφόρους, μελέτησε τη μαγνητόσφαιρα και τις ζώνες ακτινοβολίας του Δία και ανακάλυψε και το δορυφόρο Αδράστεια.

Κατά την  προσέγγιση στον Κρόνο (25 Αυγούστου 1981) μελετήθηκε η σύσταση και η  συμπεριφορά της ατμόσφαιρας του πλανήτη, φωτογραφήθηκαν οι δορυφόροι του αλλά το  κύριο σημείο ενδιαφέροντος ήταν ο δορυφόρος Τιτάνας που ήταν ήδη γνωστό ότι διέθετε  ατμόσφαιρα. Η προσέγγιση του Ουρανού σημειώθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1986, σε απόσταση 81.500 χιλιομέτρων. Ο Βόγιατζερ φωτογράφισε αρκετά από τα μαύρα φεγγάρια του Ουρανού  ενώ ανακάλυψε άλλα 10 ακόμη, καθώς και δυο αραιούς δακτυλίους. Η ατμόσφαιρα του πλανήτη δεν επιφύλαξε καμία έκπληξη σε αντίθεση με το μαγνητικό του πεδίο· ο άξονας του μαγνητικού πεδίου έχει κλίση 60 μοιρών σε σχέση με αυτόν του πλανήτη, που βρίσκεται σχεδόν πάνω στην εκλειπτική, και ως αποτέλεσμα η μαγνητική του ουρά περιστρέφεται στο μήκος της σαν τιρμπουσόν. Ο δορυφόρος Μιράντα αποκάλυψε μια περίεργη δομή που υπονοεί ότι στο παρελθόν είχε θρυμματιστεί από κάποια σύγκρουση και ότι στη συνέχεια  επανασυγκολλήθηκε λόγω βαρύτητας. 

Επόμενος και τελευταίος σταθμός του Βόγιατζερ ήταν ο Ποσειδώνας, τον οποίο προσπέλασε στις 25 Αυγούστου 1989 σε απόσταση 4.950. Στον Ποσειδώνα παρατηρήθηκε μια πολύ δυναμική ατμόσφαιρα, με τους πιο ισχυρούς ανέμους του ηλιακού συστήματος, σύννεφα μεθανίου και μια Μεγάλη Σκοτεινή Κηλίδα (η οποία έχει πια διαλυθεί), συγκρίσιμη σε μέγεθος με την Κόκκινη Κηλίδα του Δία. Επιβεβαίωσε την ύπαρξη 3 δακτυλίων ενώ ανακάλυψε αρκετούς ακόμη καθώς και 6  μικρούς δορυφόρους. Στο δορυφόρο Τρίτωνα  ο Βόγιατζερ ανακάλυψε μια αραιή ατμόσφαιρα  καθώς και πίδακες αζώτου και μεθανίου από το εσωτερικό του, αποδείξεις ηφαιστειακής δραστηριότητας.

Στις 5 Νοεμβρίου 2018 το σκάφος βγήκε από την ηλιόσφαιρα διασχίζοντας την Ηλιόπαυση και κινείται πια σε διαστρικό χώρο. Τον Απρίλιο του 2020 βρισκόταν σε απόσταση 18,4 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων περίπου (ή 123 AU) από τον Ήλιο, από τον οποίο απομακρύνεται με ταχύτητα περίπου 3,3 AU το χρόνο. Σε περίπου 296.000 χρόνια, θα περάσει σε απόσταση 4,3 ετών φωτός από το Σείριο.

 

Μ.Χ. Αναγνωστοπούλου