Και κάπως έτσι η γιαγιά Δέσποινα έπαθε εγκεφαλικό και καρδιακό επεισόδιο. Και είναι ένα βήμα πριν τον θάνατο. Η γιαγιά Δέσποινα έμεινε σε ένα σπίτι που ήταν στην κατοχή της οικογένειάς της για 70 χρόνια. Εκεί μεγάλωσε, παντρεύτηκε, απέκτησε παιδιά και εγγόνια. Αλλά έμεινε να το χάσει στα στερνά της.

Γιατί η γιαγιά Δέσποινα είχε την ατυχία ένας από τους γιους της και ο εγγονός της να αρρωστήσουν από λευχαιμία. Τα έξοδα πολλά. Και λεφτά δεν υπήρχαν. Έτσι πήγε σε τοκογλύφο. Για το παιδί της. Για το εγγόνι της. Και οι δύο έχασαν τη μάχη. Και η γιαγιά Δέσποινα το σπίτι της.

Ο τοκογλύφος έσυρε τη γιαγιά Δέσποινα έξω από το σπίτι και έβαλε κάγκελα παντού. Στα παράθυρα. Στις πόρτες. Και κλειδαριά με βαρύ κλειδί στην εξώπορτα.

Λίγο πριν φύγει από το σπίτι, η γιαγιά πήρε τηλέφωνο το φιλοζωικό σωματείο για να φροντίσουν τα γατούδια της. Είχε και μία κοτούλα. Ο τοκογλύφος έπνιξε τρία γατούδια και στραγγάλισε την κότα. Σώσαμε τα υπόλοιπα.

Το γράφω γιατί αυτή την εβδομάδα σκεφτόμουν αν θα αναφέρω την ιστορία αυτή. Κάθε φορά που μαζεύαμε γατούδια, σκεφτόμουν τον πόνο της γιαγιάς. Μιας ανήμπορης γυναίκας που είδε στα γεράματά της να χάνει το σπίτι της. Μιας γυναίκας που αισθάνθηκε μόνη, τρομαγμένη, εγκαταλελειμμένη και κακοποιημένη.

Από την άλλη πλευρά το ΕΓΩ του ανθρώπου που δεν υπολογίζει τίποτα μπροστά στο χρήμα και στα τούβλα. Που δεν έχει έλεος (για ενσυναίσθηση ούτε λόγος) για μια γιαγιούλα που θα ήθελε να πεθάνει στο σπίτι της.

Και η γιαγιά Δέσποινα το μόνο που σκεφτόταν, την ώρα που την έσερνε έξω από το σπίτι της , ήταν τα ζωάκια της. Γιατί ήταν και αυτά παιδιά της. Η παρεούλα της στις δύσκολες στιγμές που πέρασε. Και έπρεπε να τα αφήσει πίσω. Και αυτό πόνεσε.

Πόσα να αντέξει ένας άνθρωπος σ’ αυτή την ηλικία; Η ευαίσθητη καρδούλα της γιαγιάς δεν άντεξε. Και έπαθε καρδιά και εγκεφαλικό.

Άραγε σκέφτηκε ο «άνθρωπος» αυτός ότι η οικοδομή (τετραώροφη) που είναι ιδιοκτησία του είναι παραπάνω από αρκετή για τη μίζερη ύπαρξή  του; Πως δεν χρειαζόταν το σπίτι της γιαγιάς Δέσποινας. Πως, όταν πεθάνει, ούτε ένα μέτρο του πλανήτη δεν δικαιούται; Πως η μνήμη του (αν υπάρξει ποτέ) θα είναι ενός κακού ανθρώπου;

Όχι πως νοιάζεται. Άνθρωποι σαν και αυτόν θεοποιούν το ΕΓΩ τους καταπατώντας όλες τις άλλες υπάρξεις στη ζωή.

Άνθρωποι σαν και αυτόν δημιούργησαν θεωρίες ζωής για να βολεύονται οι ίδιοι.

Άνθρωποι σαν και αυτόν κατέστρεψαν το σπίτι μας, τον πλανήτη.

Άνθρωποι σαν και αυτόν καταλύουν κάθε μορφή ηθικής πραγμάτων.

Άνθρωποι σαν και αυτόν θα πάρουν στο τέλος αυτό που τους αντιστοιχεί (ένα μεγάλο ΤΙΠΟΤΑ).

Αδέλφια οι καιροί δύσκολοι και θα γίνουν δυσκολότεροι. Αλλά το τρίπτυχο ΥΒΡΙΣ –ΤΙΣΙΣ- ΝΕΜΕΣΙΣ θα είναι πάντα εκεί.

Ο κύριος διέπραξε Ύβρη . Σε λίγο θα έρθει η Τίσις για να ισορροπήσουν οι δυνάμεις. Και η Νέμεσις θα είναι φοβερή.

Στο καλό, γιαγιά Δέσποινα. Θα μείνουμε πίσω να σε μνημονεύουμε για τη μεγάλη σου ψυχή. Θα μείνουμε πίσω για να δούμε πόσο φοβερή θα είναι η Νέμεσις.

 

Ελένη Πλευρά

Εκπαιδευτικός/Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων

Πρόεδρος του Οργανισμού EN.O GREECE