Δημότες λέμε πως είμαστε όλοι. Ο δικός μου ο Δήμος έκανε αυτό, εκείνο  ή το άλλο. Ο/Η Δήμαρχος είναι καλός/κακός/άχρηστος…..κλπ..

Πως βγαίνει ο χαρακτηρισμός ενός Δημάρχου? Από το έργο του; Τί; Όχι;

Από τη συμπεριφορά εν γένει προς τους πολίτες του; Τι ; Όχι;

Από το πραγματικό ενδιαφέρον για την πόλη του; Ούτε απ αυτό;

Άρα; Βγαίνει από το τί  κάνει για μένα προσωπικά. Για το εγώ μου. Γιατί ΕΓΩ, που λέτε, δεν είμαι όποιος και όποιος. Είμαι μεγαλωμένος εις Παρισίους με γαλλικά και πιάνο(αθάνατη φράση στις παλιές καλές ελληνικές ταινίες). Βέβαια. Μεγάλη προσωπικότητα το κάθε εγώ .

Και ας μην έχουμε παιδεία καμιά. Και ας μην έχουμε ευαισθησία καμιά. Kαι ας μην έχουμε ηθική πραγμάτων καμιά.  Και ας μην έχουμε καμιά σχέση με το Σύμπαν και τον Δημιουργό. Και ας καταστρέφουμε ό,τι βρίσκουμε μπροστά μας. Και ας ξεριζώνουμε ό,τι καλό υπάρχει. Και ας πολεμάμε να κατακρημνίσουμε ό,τι αξίζει και έχει απομείνει.

Και κοιμόμαστε τα βράδια, αφού θρέψαμε ξανά το εγώ μας και αφού πήγαμε στο Δήμο και τους τα είπαμε ένα χεράκι ρε αδελφέ ευχαριστημένοι που ικανοποιήσαμε το τεράστιο ΕΓΩ μας.

Και όταν έρχεται ο παλαβός για μας της γειτονιάς και μας μιλάει για τον ενεργό δημότη, για την κοινωνία της γειτονιάς τον κοιτάμε ως εξωγήινο και φεύγουμε μονολογώντας: « Τι να μας πεις και εσύ από τη ζωή σου»

Αδέλφια, λίγο το κεφάλι χαμηλά; Λίγο να δούμε πράγματα μέσα μας; Λίγο να κάνουμε την αυτοκριτική μας Τί; Όχι πάλι;

Δεν περίμενα και τίποτε άλλο. Δυστυχώς

 

Ελένη Πλευρά

Εκπαιδευτικός/Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων

Πρόεδρος του Οργανισμού EN.O GREECE