Αστρο λαμπροτρεμουλιαστό.

Της άνοιξης το γελαστό Ορη,

με νέφη σκεπαστά.

Νησιά πελάγου θαυμαστά.

Μοσχοβολιά του θυμαριού.

Μέλισσα του καλοκαιριού,

Άνεμοι ζέφυροι κι αυγές.

Πέρδικες και δροσοπηγές

ψαρόμπλαβες ακρογιαλιές.

Λουλουδοστόλιστες πλαγιές.

Το φρουσταλένιο το νερό.

Της χαραυγής το λαμπερό.

Ακρόπολη. Στη γη το φως.

Σωκράτης μέγας, ο σοφός.

Μινωική πρωισμοί.

Δελφοί κι΄ανέγνωροι χρησμοί.

Θεοί κι ΄ημίθεοι τρανοί.

Λαμπρογαλάζιοι ουρανοί

Το χελιδόνι που πετά.

Το σημαντήρι που χτυπά

Του Περικλή Χρυσούς Αιών.

Αλέξανδρος ο Μακεδών

πλατύφυλλη βασιλικά

Κορασοπούλια τα θεϊκά

ολοκαυτώματα ζωής.

ψυχές ηρωικής – πνοής

Την ομορφιά σου η χαρά.

Λευκοχιονάτα δυο φτερά.

Μου΄ δωσε να ‘χω να πετώ.

Μ΄ ένα φιλί σ ευχαριστώ!

Της πεθυμιάς μου, πεθυμιά

ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ

 

Αχιλλέας Περάκης (Φ Θ Ι Α)