Θεμιστόκλεια (6ος αιώνας π.Χ.)

Ο Πυθαγόρας πήρε τις περισσότερες ηθικές αρχές του από την Δελφική ιέρεια Θεμιστόκλεια, που συγχρόνως τον μύησε στις αρχές της Αριθμοσοφίας και της Γεωμετρίας. Σύμφωνα με τον φιλόσοφο Αριστόξενο (4ος π.Χ. αι) η Θεμιστόκλεια δίδασκε μαθηματικά σε όσους από τους επισκέπτες των Δελφών είχαν την σχετική ικανότητα. Ο μύθος αναφέρει ότι η Θεμιστόκλεια είχε διακοσμήσει τον βωμό του Απόλλωνος με γεωμετρικά σχήματα. Κατά τον Αριστόξενο, ο Πυθαγόρας θαύμαζε τις γνώσεις και την σοφία της Θεμιστόκλειας, γεγονός που τον ώθησε να δέχεται αργότερα γυναίκες ως μαθήτριες στην Σχολή του.

Θεανώ (6ος π.Χ. αιώνας)

Η Θεανώ από τον Κρότωνα, κόρη του ιατρού Βροντίνου, ήταν μαθήτρια και ένθερμη οπαδός του Πυθαγόρα και έπειτα σύζυγός του. Δίδαξε στις πυθαγόρειες σχολές της Σάμου και του Κρότωνος. Η Θεανώ θεωρείται η ψυχή της θεωρίας των αριθμών, που έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στην Πυθαγόρεια διδασκαλία. Ως σημαντική Μαθηματικός, Αστρονόμος και Κοσμολόγος του 6ου αιώνα π.Χ. πέρασε στην ιστορία και αποδίδονται σε αυτήν η ανακάλυψη της Θεωρίας της Χρυσής Τομής, του «χρυσού αριθμού» φ, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην αποκάλυψη των φυσικών νόμων αλλά και την αρμονία στη δημιουργία των ανθρώπινων οικοδομημάτων. Δική της ήταν επίσης η θεωρία της Αρμονίας των Αριθμών καθώς και άλλες κοσμολογικές θεωρίες. Μετά το θάνατο του Πυθαγόρα ή Θεανώ τον διαδέχθηκε ως επικεφαλής της διασκορπισμένης πλέον κοινότητας. Με την βοήθεια των θυγατέρων της (Δαμώ, Μυία ή Μυρία και Αριγνώτη) διέδωσε το επιστημονικό και φιλοσοφικό Πυθαγόρειο σύστημα σε όλη την Ελλάδα και την Αίγυπτο. Με τον Πυθαγόρα απέκτησε, εκτός από τις θυγατέρες και δύο υιούς, τον Τηλαύγη και τον Μνήσαρχο. Εγραψε: «Κοσμολογία», «Θεώρημα της Χρυσής Τομής», «Θεωρία των Αριθμών», «Κατασκευή του Σύμπαντος», «Ο Βίος του Πυθαγόρα» (που δεν σώζεται) και το «Περί αρετής», ενσαρκώνοντας τον φιλόσοφο-πανεπιστήμονα της εποχής. Δίδαξε Αστρονομία και Μαθηματικά, επιμελήθηκε τη διάδοση του Πυθαγόρειου έργου και δεν σταμάτησε ποτέ την επιστημονική και διδακτική της δράση, κρατώντας άσβεστο το πνεύμα του συζύγου της.

 

Μ. Χ. Αναγνωστοπούλου