Καλό, βέβαια θα ήταν να μην πολυθυμόμαστε αυτή την περίοδο. Δεν γίνεται όμως. Ετσι, το ‘86 – ’87 το χαρακτηρίζει ποδοσφαιρική ασυναρτησία. Αλλεπάλληλα εξωαγωνιστικά γεγονότα φαντάζουν ως πρωτοφανή οχι μόνο για τον τόπο μας, αλλά και για όλον τον κόσμο της μπάλας.

Ας δούμε λίγο, με τη σειρά, τα γεγονότα που σημάδεψαν αυτή τη χρονιά. Είχαμε τρεις απεργίες διαφορετικών φορέων:

1.Και ξεκινάμε μ’ αυτή των ποδοσφαιριστών: Την 1η αγωνιστική. Γιατί ο τότε Υφυπουργός Αθλητισμού Σήφης Βαλυράκης δεν δέχθηκε τους επαγγελματίες παίκτες για να συζητήσουν το θέμα της προσφοράς και αντιπροσφοράς (τόσα σε κοστολογεί η ομάδα και, ή τα αποδέχεσαι, ή τα δίνει αυξημένα, κατά νόμον, άλλη ομάδα και σε αποκτά). Ο Πρόεδρος της ΠΣΑΠ Αντώνης Αντωνιάδης είπε: «Δεν παίζουμε στην πρεμιέρα». (Κατά μια εκδοχή η απεργία έγινε, γιατί η πολιτεία δεν δέχθηκε να παίξει Σάββατο ο Παναθηναϊκός που είχε απανωτή υποχρέωση στην Ευρώπη. Φήμη. Πόσο έστεκε, αυτό είναι μια άλλη ιστορία).

2.Είχαμε απεργία διαιτητών.

3.Είχαμε απεργία ομάδων. (Οχι όλων, όμως). Αυτή η μερική αποχή οδήγησε στην διακοπή της 27ης αγων. Το πρωτάθλημα πάντως ολοκληρώθηκε. Με μηδενισμούς, κατακυρώσεις κι ένα παιχνίδι. Ολο το «στόρι» δημιουργήθηκε γιατί καταμεσής της περιόδου το υπουργείο αποφάσισε να υποβιβάζονται τρεις ομάδες και όχι δύο. Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΟΦΗ και Πανιώνιος δεν απήργησαν.

Και να σκεφτεί κανείς: κι όλα τούτα έγιναν και οι ΠΑΕ εισέπραξαν ένα μεγάλο μέρος από την επιχορήγηση που διεκδικούσαν και ο ΟΠΑΠ πλήρωσε τα χρέη τους προς το Δημόσιο και το ΙΚΑ.

Χωρίς αγώνες για 9 Κυριακές (συνολικά) και με το βάρος δύο θανάτων (ο ένας στο γήπεδο της Λάρισας από φωτοβολίδα, ο άλλος στην πλατεία Βάθης) συν τη μεγάλη κόντρα πολιτείας-ΠΑΕ, ζημιωμένο βγήκε το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αλλά και ο ΠΑΟΚ που έχασε την έξοδο στην Ευρώπη και η Δόξα που υποβιβάστηκε.

Οσα αναφέρθηκαν παραπάνω, σε καμία απολύτως περίπτωση δεν υποτιμούν την πολύ μεγάλη επιτυχία του Ολυμπιακού. Γιατί, μπορεί να είχαμε αλλοίωση βαθμολογίας – όχι όμως για τη θέση του πρωταθλητή, μια και οι ερυθρόλευκοι είχαν εξασφαλίσει τον τίτλο πολύ πριν ξεσπάσει η ιστορία των τελευταίων αγωνιστικών ημερών.

Ο Ολυμπιακός ανέβηκε στην κορυφή της βαθμολογίας την 8η αγωνιστική κι από τότε και μέχρι την 27η δεν έχασε ούτε μια φορά την πρωτοπορία. Η «διακοπή» τον βρήκε με 8 βαθμούς διαφορά από τον ΠΑΟΚ. Ετσι, όποια κι αν ήταν η απόφαση για το υπόλοιπο, ο τίτλος δεν χανόταν με τίποτα.

Ο ΠΑΟΚ τώρα, όταν κηρύχθηκε η απεργία του τέλους, είχε 35 βαθμούς (2ος στον πίνακα). Ηταν έναν πόντο πάνω από τον Παναθηναϊκό, Επαιζε, βέβαια, δύο ματς έξω. (Πανιώνιο, Βέροια) κι ένα μέσα (με τον Διαγόρα) αλλά ήταν πάντα το φαβορί. Οι μείον 6 βαθμοί όμως, μέτρησαν.

Η Δόξα Δράμας την πλήρωσε γιατί στη γενική «σούμα» αγωνιστικών και εξωαγωνιστικών καταστάσεων βρέθηκε στην 14η θέση στον πίνακα.

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΑΛΚΑΖΑΡ

Στις 26 Οκτωβρίου 1986 (6η αγωνιστική) ένας αμέριμνος φίλαθλος χάνει τη ζωή του στις κερκίδες του Αλκαζάρ της Λάρισας. Ας παρακολουθήσουμε πώς έδωσε στην «Απογευματινή» το ρεπορτάζ ο ανταποκριτής της Κώστας Μπετχαβές:

ΛΑΡΙΣΑ (Του ανταποκριτή μας). Φίλαθλος της Λάρισας βρήκε τραγικό θάνατο μέσα στο «Αλκαζάρ» από βλήμα φλογοβόλου κροτίδας, που πέταξαν οπαδοί του ΠΑΟΚ, και του έκοψε την καρωτίδα.

Θύμα είναι ο καθηγητής ηλεκτρονικών της ΣΕΛΕΤΕ Χαράλαμπος Μπλιόνας, 27 χρόνων, από το Λουτρό Ελασσόνας. Ο άτυχος Μπλιόνας κατοικούσε στο Βύρωνα και τη Λάρισα. Η Αστυνομία συνέλαβε είκοσι τέσσερις χούλιγκανς. Ολοι τους είναι οπαδοί του ΠΑΟΚ και πάνω τους βρέθηκαν στιλέτα, μαχαίρια, ξυραφάκια και κροτίδες. Η ανάκριση συνεχιζόταν όλη νύχτα.

Ο Μπλιόνας ξεψύχησε πριν προλάβει να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Τα γεγονότα διαδραματίστηκαν ως εξής: «Γύρω στη μία και μισή οι οργανωμένοι φίλαθλοι των δύο ομάδων μπήκαν στο γήπεδο. Η Αστυνομία τους είχε διαχωρίσει. Οι μεν οπαδοί του ΠΑΟΚ στην κερκίδα που βρίσκεται προς τον Πηνειό και οι Λαρισινοί στην αντίθετη, που βρίσκεται προς το κλειστό γήπεδο αθλοπαιδιών.

Στις 2 μ.μ. άρχισαν οι … φιλοφρονήσεις, με την ανταλλαγή υβριστικών φράσεων και συνθημάτων. Δεν περιορίστηκαν όμως σ’ αυτά. Τα υβριστικά συνθήματα διαδέχθηκε η δολοφονική ενέργεια.

Από τον πυρήνα των οπαδών του ΠΑΟΚ εκτοξεύτηκε η κροτίδα. Διέγραψε τροχιά στο μήκος του γηπέδου. Η φλόγα έσβησε στο σημείο της σέντρας, αλλά το βλήμα έφυγε με κατεύθυνση την κερκίδα των Λαρισινών και καρφώθηκε στο λαιμό του άτυχου καθηγητή και του έκοψε την καρωτίδα.

Το θέαμα ήταν ανατριχιαστικό. Ο Μπλιόνας αιμόφυρτος μεταφερόταν με φορείο έξω από το γήπεδο. Πέθανε ενώ τον τοποθετούσαν σε φορείο του νοσοκομειακού αυτοκινήτου».

Παρά το αίτημα των παραγόντων της Λάρισας για αναβολή του αγώνα, το παιχνίδι διεξήχθη κανονικά. (Το σκορ: ΛΑΡΙΣΑ – ΠΑΟΚ 2 – 1).

(Πηγή: ΓΚΟΛ 2000, Ενας αιώνας ποδόσφαιρο», Ανδρέας Μπόμης, Εκδ. Πελεκάνος)