(1)
Ποίηση βάθους.
Συμπόσιο με κεριά
και στείρες λέξεις.

(2)
Εύφημον μνεία
θα κάνω στη μοναξιά
που με αντέχει.

(3)
Άγρια χρόνια.
Γυρεύεις στο παρελθόν
κάποια ελπίδα.

(4)
Όποιος προλάβει
να ρίξει μες στη φωτιά
τη θύμησή του.

(5)
Δύο τη νύχτα.
Το σώμα και η ψυχή
παίζουνε σκάκι.

(6)
Τέρμα τ’ αστεία.
Νόμιζα πως ήμουν φως
μα είμαι σκότος.

(7)
Αυτό που μένει
παλεύει να γαντζωθεί
σε ένα βλέμμα.

(8)
Έρημοι δρόμοι.
Ακούω τη μοναξιά
να παίζει πιάνο.

(9)
Νύχτα με μάσκες.
Η θλίψη στη διαπασών
κι όμως αντέχω.

 

Γιώργος Γκανέλης