Μεταξύ του Ευρωπαϊκού του 1988 και του 1992 μεσολάβησαν μόνο τέσσερα χρόνια αλλά ήταν τόσο πυκνά τα γεγονότα της τετραετίας που σχεδόν… άλλαξαν τα πάντα εκτός από τον αριθμό ομάδων που συμμετείχαν (οκτώ). Είχε προηγηθεί η κατάρρευση του Τείχους που ένωσε ξανά τις δύο Γερμανίες, η διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης που πλέον ονομαζόταν Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών, ενώ η ενιαία-μέχρι τότε-Γιουγκοσλαβία λόγω του πολέμου που εξελισσόταν στα εδάφη της δεν πήρε μέρος, παρότι είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της από τους προκριματικούς αγώνες και τη θέση της πήρε η Δανία. Η τελευταία έπρεπε να… μαζέψει τους παίκτες της από τις παραλίες της Μεσογείου και να πάει δίχως να είναι προετοιμασμένη στη Σουηδία, διοργανώτρια χώρα του τουρνουά!

Επρόκειτο για το 9ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο οποίο συμμετείχαν για πρώτη φορά η Σκωτία και η διοργανώτρια Σουηδία. Οι οκτώ ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους των τεσσάρων: Στον πρώτο όμιλο βρέθηκαν μαζί Δανία, Σουηδία, Αγγλία και Γαλλία, ενώ οι υπόλοιπες ομάδες του δεύτερου ομίλου ήταν η Ολλανδία (κάτοχος του τροπαίου), η Σκωτία, η Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών και η Γερμανία. Είναι γεγονός πως η Δανία έπρεπε γρήγορα να προσαρμοστεί και αυτό φάνηκε στους αγώνες των ομίλων, όπου έχασε από τη γηπεδούχο Σουηδία, έφερε λευκή ισοπαλία με την Αγγλία και προκρίθηκε στον τελευταίο αγώνα που έπαιξε με τη Γαλλία (2-1). Στον όμιλο της Δανίας τα φαβορί Αγγλία και Γαλλία αποκλείστηκαν…

Οι Δανοί πλέον έπρεπε να αποκλείσουν στα ημιτελικά ένα από τα αδιαφιλονίκητα φαβορί, την Ολλανδία. Υστερα από ένα θεαματικό παιχνίδι που έληξε 2-2 (με δύο τέρματα του Λάρσεν η Δανία) κι ενώ ισοφάρισε ο Ράικαρντ στο 86΄, οδηγηθήκαμε στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι, εκεί που ο ανεπανάληπτος Βαν Μπάστεν έχασε το δεύτερο για τους «Οράνιε» (!), οι Δανοί ήταν εύστοχοι σε όλα και έφθασαν στον τελικό που τους περίμενε η Γερμανία. Όμως οι Δανοί είχαν κάνει ήδη την υπέρβασή τους, μπήκαν χωρίς άγχος στον αγώνα και νίκησαν τους πανίσχυρους αντιπάλους τους με 2-0, χάρη σε γκολ των Γιένσεν (19΄) και Βίλφορτ (79΄).

Ετσι γράφτηκε η μεγαλύτερη έκπληξη στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και χρειάστηκε να περάσουν 12 χρόνια για να συμβεί κάτι πιο παράξενο ακόμη, που αφορούσε στην κατάκτηση του τροπαίου από την Εθνική μας ομάδα…

ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ