Η στιγμή της ορκωμοσίας υπήρξε η χρονική αφετηρία συστηματικής προσπάθειας για την εδραίωση της Φιλικής Εταιρείας. Από τότε οι ιδρυτές της επιδόθηκαν σε έναν έντονο αγώνα με σκοπό να προσηλυτίσουν τους επισημότερους Ελληνες. Η αρχή έγινε από τον Ανθιμο Γαζή, που έτυχε να βρίσκεται στην Οδησσό εκείνον τον καιρό. Τον πλησίασε ο Σκουφάς, του μίλησε με ενθουσιασμό για την Εταιρεία και τους σκοπούς της και προσπάθησε να τον πείσει να αναλάβει την ηγεσία της. Εκείνος τον άκουσε με προσοχή, αλλά φάνηκε διστακτικός. Αναλογιζόταν με φρίκη τις τραγικές εικόνες από την καταστροφή, που ακολούθησε την άτυχη επανάσταση του Ορλώφ. Είχε ζήσει την τρομερή εκείνη εποχή στα παιδικά του χρόνια και τρόμαζε με την ιδέα ότι μπορούσε να την ξαναδεί. Γι αυτό, όχι μόνο αρνήθηκε την αρχηγία, αλλά δεν δέχτηκε ούτε τη μύηση. Ωστόσο, οι αρχηγοί της Φιλικής, για να δώσουν κύρος στην προσπάθειά τους, διέδωσαν ότι ο Γαζής προσχώρησε στην Εταιρεία.

Την ίδια εποχή, έτυχε να εγκατασταθεί στην Οδησσό ο Νικόλαος Γαλάτης από την Ιθάκη. Νέος, ενθουσιώδης, γλωσσομαθής, ομιλητικός και ευχάριστος όπως ήταν, δημιούργησε στους Φιλικούς την εντύπωση ότι βρήκαν στο πρόσωπό του τον άνθρωπο που θα μπορούσε να προσελκύσει στη Φιλική Εταιρεία τους σημαίνοντες Ελληνες, αφού εκείνοι  είχαν αποτύχει στον τομέα αυτόν. Γι αυτό, χωρίς δισταγμό τον έφεραν στην Εταιρεία και του ανέθεσαν την προσέλκυση νέων μελών. Στην αρχή τα πράγματα έδειξαν πως η επιλογή του ήταν επιτυχημένη. Ο Γαλάτης ανέπτυξε θαυμαστή δραστηριότητα και παρουσίασε καταπληκτικά αποτελέσματα. Σε ελάχιστο χρονικό διάστημα κατόρθωσε να μυήσει τους σημαντικούς Ελληνες εμπόρους, Πατσιμάδη, Πεντεδέκα και Ριζάρη. Εφτασε και μέχρι τον πρώην ηγεμόνα της Βλαχίας Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, ο οποίος δέχτηκε τη μύηση και πρόφερε και χίλια ρούβλια. Το καταπληκτικότερο όμως επίτευγμα του Γαλάτη ήταν ότι έστειλε επιστολή και στον Καποδίστρια, ο οποίος, ανήσυχος για τους υπαινιγμούς που του έκανε, τον κάλεσε για να του ζητήσει σαφέστερες εξηγήσεις. Αδίστακτος όπως ήταν ο Γαλάτης, πήγε στην Πετρούπολη, παρουσιάστηκε στον Καποδίστρια, του μίλησε ανοιχτά για την Εταιρεία και του πρότεινε να αναλάβει την αρχηγία της. Κατάπληκτος εκείνος τον σταμάτησε και του σύστησε να κρατήσει μυστική τη συνάντησή τους καθώς και την  πρότασή του. Ακόμη τον συμβούλευσε να φύγει το γρηγορότερο από την Πετρούπολη. Ο Γαλάτης όμως όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε με τις συστάσεις του αλλά γύριζε στα κέντρα όπου σύχναζαν Ελληνες και χωρίς προφύλαξη τους μιλούσε για την Εταιρεία και του σκοπούς της, Η στάση του αυτή προκάλεσε τις υποψίες της ρωσικής αστυνομίας, η οποία τον έπιασε και τον απέλασε στο Ιάσιο, υπό την επιτήρηση του εκεί προξένου της Ρωσίας Πινκ.  Ο Καποδίστριας όμως, με διαταγή του Τσάρου,  του έστειλε εκεί τριάντα χιλιάδες γρόσια. Η χειρονομία αυτή έκανε πολύ υπερήφανο τον Γαλάτη. Την διέδιδε παντού, αυξάνοντας μάλιστα κατά πολύ το ποσόν, και την ερμήνευε ως ιδιαίτερη εύνοια του Τσάρου στο πρόσωπό του. Ετσι, στο Ιάσιο κατόρθωσε να κατηχήσει πολλούς πλούσιους και σημαίνοντες Ελληνες, ανάμεσα στους οποίους και τον διερμηνέα του ρωσικού προξενείου. Αποθρασύνθηκε όμως από τις επιτυχίες αυτές και, με τα άφθονα χρήματα που είχε στη διάθεσή του, άρχισε να κάνει σκανδαλώδη και έκλυτη ζωή, να διαδίδει χωρίς καμιά προφύλαξη το μεγάλο μυστικό και να δημιουργεί σοβαρά σκάνδαλα στους κοινωνικούς κύκλους. Το χαρακτηριστικότερο απ’ αυτά ήταν ότι, στους γάμους της ανεψιάς του Μητροπολίτη της Βλαχίας Βασιλίτσα, μέθυσε και ξυλοκόπησε όλους τους καλεσμένους, ακόμη και τη νύφη!

Υστερα από το επεισόδιο αυτό αναγκάστηκε να φύγει από το Ιάσιο και να εγκατασταθεί στο Βουκουρέστι. Στη μεγαλούπολη αυτή είχε περισσότερες ευκαιρίες να  σπαταλά σε όργια και ασωτίες τα χρήματα, που με εντολή του Τσάρου, του είχε στείλει ο Καποδίστριας. Ακόμη, σε όλες ανεξαιρέτως τις συγκεντρώσεις διέδιδε το μυστικό της Φιλικής Εταιρείας. Ετσι, και στο Βουκουρέστι η παρουσία του Γαλάτη έγινε πολύ ενοχλητική, αλλά και επικίνδυνη για τους κύκλους των Ελλήνων.

Την εποχή εκείνη πέθανε ο Σκουφάς στην Κωνσταντινούπολη και ο Σεφέρης που τον διαδέχθηκε προσπαθούσε να ανασυγκροτήσει τα ανώτερα στελέχη τού εκεί παραρτήματος της Φιλικής. Μόλις το έμαθε ο Γαλάτης πήγε αμέσως στην πόλη και αξίωσε να καταλάβει ηγετική θέση. Επειδή όμως τα άλλα στελέχη είχαν σοβαρές αντιρρήσεις για την αξίωσή του αυτή, και κυρίως επειδή αρνήθηκαν να του δώσουν τα χρήματα που ζητούσε, απείλησε πως θα καταδώσει το μεγάλο μυστικό της Φιλικής Εταιρείας στον Χαλέτ εφέντη, ο οποίος ήταν γνώριμός του και έμπιστος του Σουλτάνου.

(Συνεχίζεται…)