Ράφενσμπρικ (8)

Η Μπιντς, εκτός από την απάνθρωπη κακοποίηση των γυναικών του στρατοπέδου, εφάρμοζε και την «τιμωρία των ντους». Η Στανισλάβα Ζεβέτσκοβα, που είχε ήδη υποστεί την «τιμωρία των ντους» κατ’ εντολή του Ράμντορ, επειδή δεν ήταν συνεργάσιμη, περιγράφει τη διαδικασία ως εξής:

«Η Μπιντς με οδήγησε στο δωμάτιο του ντους. Το ντους βρισκόταν σε μια γωνία και το νερό είχε ήδη αρχίσει να τρέχει. Εβγαινε από σωλήνες σε διάφορα ύψη και εκτοξευόταν με μεγάλη πίεση. Μετά από 12 περίπου λεπτά, σωριάστηκα στο πάτωμα, και η Μπιντς μου έριξε στο πρόσωπο έναν κουβά με νερό. Καθώς προσπάθησε να βάλω τα χέρια μου μπροστά στο πρόσωπο, εκείνη άνοιξε μια πόρτα και σφύριξε στα δυο σκυλιά της. Το ένα με δάγκωσε στο χέρι. Λιποθύμησα. Μάλλον με έσυρε στο κελί μου, γιατί η πλάτη μου ήταν γεμάτη μελανιές όταν έφτασα και τα ρούχα μου ήταν πεταμένα δίπλα μου… Εκτοτε η Μπιντς με υπέβαλλε σε ντους δυο φορές την εβδομάδα, Τρίτη και Παρασκευή. Κάθε φορά λιποθυμούσα».

Ενα από τα αγαπημένα «αθλήματα» της Μπιντς ήταν να πατάει με το ποδήλατό της πάνω σε όποια ομάδα γυναικών τύχαινε να βρίσκεται κοντά της. Καθώς οι κρατούμενες ήταν πολύ αδύναμες, συνήθως τις έριχνε κάτω και κατόπιν περνούσε από πάνω τους με το ποδήλατο γελώντας. Επίσης της άρεσε να εξαπολύει τα σκυλιά της πάνω στις κρατούμενες. Μια μέρα έστειλε τον σκύλο της σε μια Ρωσίδα, αγριεύοντάς τον και παρακινώντας τον να τη δαγκώνει συνεχώς. Το ένα από τα ισχνά χέρια της κοπέλας ξεριζώθηκε στην κυριολεξία.

Μια άλλη διασκέδασή της που τη θεωρούσε αρκετά απολαυστική, ήταν να επισκέπτεται το μεγάλο «Κτήριο 10» και να επιθεωρεί τις τρελές που βρίσκονταν υπό τη μέριμνα της Κάρμεν Μόρι. Οι γυναίκες αυτές παρουσιάζονταν σαν «ατραξιόν» – σαν τα τέρατα ενός περιφερόμενου τσίρκου – και η Μπιντς απολάμβανε να τις χλευάζει και να τις περιπαίζει.

Είναι αδύνατο να δώσουμε μια λεπτομερή εικόνα της δράσης αυτής της «κοπέλας» στο Ράφενσμπρικ. Εφτασε στο στρατόπεδο την πρώτη ημέρα του πολέμου και έμεινε εκεί μέχρι την τελευταία. Εκπαιδεύτηκε στα καθήκοντά της απ’ τη διαβόητη Ιρμα Γκρέζε, του στρατοπέδου Μπέλσεν και αποδείχτηκε πως ήταν άριστη μαθήτρια. Για περισσότερα από πέντε χρόνια, προκαλούσε τρόμο σε χιλιάδες αδύναμες γυναίκες που είχε υπό τη εξουσία της, και ο απαγχονισμός της στη φυλακή Χάμελιν το 1947, ήταν μια πολύ πιο επιεικής τιμωρία, απ’ αυτήν που της άξιζε πραγματικά.

Υπεύθυνη των «τρελών γυναικών» ήταν η Κάρμεν Μόρι. Η γυναίκα αυτή, αν και ήταν Ελβετίδα υπήκοος, έγινε ένα πρόθυμο εργαλείο των Γερμανών, και ενώ ήταν κρατούμενη στο Ράφενσμπρικ, δέχτηκε τη θέση αρχηγού πτέρυγας. Δουλεύοντας υπό την εποπτεία του διοικητή, ήταν υπαίτια για πολλές κτηνωδίες και για τη συστηματική κακομεταχείριση άλλων κρατουμένων, πάνω στις οποίες είχε εξουσία η ίδια.

Σε αντίθεση με τις Γερμανίδες του προσωπικού του στρατοπέδου, η Μόρι ήταν μια μορφωμένη γυναίκα. Γεννήθηκε στη Βέρνη το 1905, και πήγε σε σχολεία στην Ελβετία, τη Γαλλία, την Ολλανδία και την Αγγλία. Αργότερα παρακολούθησε μαθήματα δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και εργάστηκε ως ελεύθερη ρεπόρτερ στην Ελβετία και στην Αγγλία. Γεννημένη από γονείς προτεστάντες, ασπάστηκε στη συνέχεια τον Ρωμαιοκαθολικισμό.

Τον Νοέμβριο του 1938, συνελήφθη στη Γαλλία και το 1940 δικάστηκε για κατασκοπεία σχετικά με τη Γραμμή Μαζινό. Το Στρατοδικείο την καταδίκασε σε θάνατο, αλλά έλαβε χάρη τρεις μήνες αργότερα.

Στις 7 Ιουνίου, καθώς οι Γερμανοί πλησίαζαν στο Παρίσι, αφέθηκε ελεύθερη, αλλά τη συνέλαβαν οι Γερμανοί κοντά στην Τουρ στις 24 Ιουνίου και μεταφέρθηκε ξανά στη γαλλική πρωτεύουσα. Η υπόθεσή της αναφέρθηκε στο RSHA, στο Βερολίνο, απ’ όπου εκδόθηκε διαταγή για την κράτησή της σε γαλλική φυλακή. Φυλακίστηκε στη Σερς Μιντί και κατόπιν στη Φρεσν. Μεταφέρθηκε στη Γερμανία τον Αύγουστο του 1940, και ενώ βρισκόταν σε περιορισμό στη φυλακή της Αλεξάντερπλατς, την ανέκρινε η Γκεστάπο. Τελικά, αφέθηκε ελεύθερη κατ’ εντολήν του Χάιντριχ, όμως συνελήφθη εκ νέου με την καταγγελία της κατασκοπείας εις βάρος της Γερμανίας και την έστειλαν στο Ράφενσμπρικ τον Φεβρουάριο του 1941.

Αυτή η «Μάτα Χάρι τρίτης κατηγορίας», προσπαθούσε να γίνει αρεστή σ’ αυτούς που τη συνέλαβαν, και έγινε έτσι αρχηγός πτέρυγας, θέση στην οποία «συμπεριφερόταν σαν πραγματικό μέλος των SS», όπως υποστηρίζει μια απ’ τις μάρτυρες στη δίκη της. Είχε μάλιστα τη δυνατότητα να εξασκεί το παλιό της επάγγελμα, αφού για ένα διάστημα την περίοδο που βρισκόταν στο στρατόπεδο, ήταν μια απ’ τις πληροφοριοδότριες του Ράμντορ.

(Συνεχίζεται)