Το πρωί της 21ης Οκτωβρίου 1966, μια κατολίσθηση αποβλήτων άνθρακα πέφτει πάνω σε ένα μικρό χωριό ορυχείων της Ουαλίας, σκοτώνοντας 116 παιδιά και 28 ενήλικες. Το δυστύχημα άφησε μόλις πέντε επιζώντες και αφάνισε τη μισή νεολαία της πόλης. Η καταστροφή του Aberfan έγινε ένα από τα χειρότερα ατυχήματα εξόρυξης άνθρακα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η κατολίσθηση έστειλε 140.000 κυβικά μέτρα αποβλήτων άνθρακα σε ένα παλιρροϊκό κύμα ύψους 40 μέτρων να κατρακυλήσει στην πλαγιά του βουνού όπου βρισκόταν το Merthyr Vale Colliery, καταστρέφοντας αγροικίες, εξοχικά, σπίτια και μέρος του γειτονικού County Secondary School. Η χιονοστιβάδα πιστεύεται ότι ήταν το αποτέλεσμα κακής κατασκευής και συσσώρευσης νερού σε μια από τις αποθέσεις του ανθρακωρυχείου – σωρούς αποβλήτων που απομακρύνθηκαν κατά τη διάρκεια της εξόρυξης.

Η Ουαλία ήταν γνωστή για την εξόρυξη άνθρακα κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης. Το ανθρακωρυχείο του Aberfan άνοιξε το 1869 και μέχρι το 1916 δεν είχε πια χώρο για τα απόβλητα στο δάπεδο της κοιλάδας του βουνού. Στη συνέχεια άρχισε να αποθέτει στην πλαγιά του βουνού πάνω από το χωριό και το 1966 συγκέντρωσε επτά χωματερές που περιείχαν 2,7 εκατ. κυβικά μέτρα απόβλητα του ορυχείου.

Χρόνια πριν από το περιστατικό, το δημοτικό συμβούλιο του Aberfan επικοινώνησε με το Εθνικό Συμβούλιο Ανθρακα για να εκφράσει τις ανησυχίες του σχετικά με τις χωματερές μετά από ένα μη θανατηφόρο ατύχημα στο ανθρακωρυχείο. Τότε δεν ελήφθη κανένα μέτρο για την αντιμετώπιση του ζητήματος. Η απόθεση που έπεσε στις 21 Οκτωβρίου κάλυπτε υλικό που προηγουμένως είχε γλιστρήσει.

Η καταστροφή συγκέντρωσε ευρεία εθνική προσοχή. Η βασίλισσα Ελισάβετ Β’ δεν επισκέφθηκε τον χώρο του ορυχείου παρά μόνο οκτώ ημέρες μετά το ατύχημα- αργότερα παραδέχτηκε ότι το ότι δεν πήγε νωρίτερα είναι μία από τις μεγαλύτερες τύψεις της.

Ο νόμος περί ορυχείων και λατομείων ψηφίστηκε το 1969 για να προστεθούν διατάξεις με συμβουλές κατά τη διαδικασία εξόρυξης, μεταξύ άλλων.