Το 1934, στις σελίδες με τα κόμικς μερικών κυριακάτικων εντύπων, εμφανίστηκε ο Flash Gordon, και ο υπ’ αριθμόν ένα εχθρός του, ο Ming ο άσπλαχνος, από τον Πλανήτη Mongo, κι έτσι, ο Buck Rogers απέκτησε κάποιο συναγωνισμό. Και οι δύο, και ο Flash και ο Buck μπήκαν στο ραδιόφωνο, και το 1938 ο κόσμος ήταν έτοιμος για τον μεγαλύτερο ραδιοφωνικό ρεαλισμό στην εκπομπή του Ορσον Ουέλλες «Ο Πόλεμος των Κόσμων».

Τις δεκαετίες του 1920 και του 1930, η τηλεόραση βρισκόταν στο στάδιο του πειραματισμού. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος παροδικά ανέστειλε την εμπορική της ανάπτυξη, αλλά η μεγάλη πρόοδος που έγινε στα ηλεκτρονικά ραντάρ, κατά τη διάρκεια του Πολέμου βοήθησαν να ωριμάσουν οι συνθήκες για τη μεγάλη επιτυχία της τηλεόρασης, όταν ξαναήρθε η ειρήνη.

Το 1946, ένα χρόνο αφού τελείωσε ο Πόλεμος, το ΝΒC άρχισε τις πρώτες εκπομπές τηλεοπτικού δικτύου στη Φιλαδέλφεια και το Σκινέκταντι από το κανάλι 1. Τρία χρόνια αργότερα, ο Captain Video και η έφιππη ομάδα του – οι Video Rangers – όρμησαν από τις οθόνες των τηλεοράσεων για να υπερασπιστούν τον κόσμο από διαπλανητικούς κακοποιούς, σαν εκείνους που είχαν πολεμήσει ο Flash και ο Buck από το ραδιόφωνο. Ο Captain διέκοψε μόνο όταν έκλεισε το Κανάλι 1, το 1955.

Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950, γυρίστηκαν πολλές ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Το 1950, η ταινία «Destination: Moon» (Προορισμός: Σελήνη) έδωσε την πιο ρεαλιστική περιγραφή ενός ταξιδιού στη Σελήνη. Ηταν μια νουβέλα επιστημονικής φαντασίας του Ρόμπερτ Χαϊνλάιν, ενώ από το βιβλίο του Space Cadet (Δόκιμος του Διαστήματος), έγινε γνωστός ο Tom Corbett. Τεχνικός σύμβουλος ήταν ο πρωτοπόρος στην τεχνολογία των πυραύλων, γερμανός Χέρμαν Ομπερθ. Ετσι η ταινία προσέγγιζε πραγματικά την αλήθεια και αποτέλεσε μια αξιόπιστη εισαγωγή στην ιστορία των διαστημοπλοίων «Απόλλων», που θα ακολουθούσε.

Ενα χρόνο μετά την ταινία «Προορισμός: Σελήνη», εμφανίστηκε η ταινία που αποτέλεσε ορόσημο στην αντιμετώπιση των εξωγήινων: «The Day the Earth Stood Still» (Την Ημέρα που η Γη Εμεινε Ακίνητη). Σε μια εποχή που μαινόταν ο Πόλεμος της Κορέας, σε τόσο μικρό διάστημα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και τα πυρηνικά όπλα διαρκώς πολλαπλασιάζονταν, δεν είναι περίεργο που κάποιος συνέλαβε την ιδέα να παρουσιάσει εξωγήινους που εισβάλλουν στη Γη, για να μας πουν να αλλάξουμε τη βίαιη συμπεριφορά μας (ή να υποστούμε την οργή της κοσμικής αστυνομίας). Παρόμοιες ελπιδοφόρες σκέψεις διατυπώνουν σήμερα πολλοί υπέρμαχοι της SETI.

Η ταινία αυτή ξεχωρίζει για το έξυπνο σενάριο του Εντμουντ Νορθ, (από ένα βιβλίο του Χάρρυ Μπέιτς) και την ευαίσθητη σκηνοθεσία του Ρόμπερτ Γουάιζ. Ο εξωγήινος αυτής της ταινίας, ο Μισέλ Ρεννί, κάνει ένα ταξίδι φιλίας, ως απεσταλμένος του πολιτισμού ενός άλλου Γαλαξία. Τι αλλαγή από την εποχή του Flash και του Buck!

Ο θαυμάσιος γερο-καθηγητής του έργου, Sam Jaffe, μεταδίδει την ουσία και το πνεύμα του αληθινού επιστήμονα, όταν συνειδητοποιεί ότι βρίσκεται μπροστά σε έναν εξωγήινο. Ενθουσιάζεται καθώς καταλαβαίνει ότι όλες οι απορίες της επιστήμης μπορούν να απαντηθούν απ’ αυτόν τον επισκέπτη, που ήρθε από έναν πολύ πιο εξελιγμένο πολιτισμό. Με ένα τέτοιο πνεύμα κινούνται σήμερα σχεδόν όλοι οι επιστήμονες της SETI, αν και δεν το παραδέχονται όλοι δημόσια.

Πολλές σχετικές ταινίες γυρίστηκαν έκτοτε, όπως οι παρακάτω:

#The Thing (To Πράγμα, ελληνικός τίτλος: Αλιεν, ο επιβάτης του Διαστήματος). 1951.Το σενάριο βασίζεται στο διήγημα του θρυλικού συγγραφέα Τζον Κάμπελ, «Ποιος Είναι Εκεί;».

Μερικοί νεαροί επιστήμονες ξεθάβουν έναν κακό και παγωμένο εξωγήινο που λιώνει τους πάγους και τρομοκρατεί μια βάση στον Βόρειο Πόλο. Στο διήγημα ό εξωγήινος έπαιρνε τη μορφή οποιουδήποτε ανθρώπου. Μήπως είναι ένας φίλος σου; Μήπως είσαι εσύ;

#Ιnvaders from Mars (Εισβολείς από τον Αρη), 1953. Το έργο αναφέρεται σε κάτι σωματώδεις πράσινους Αρειανούς, που προγραμματίζουν το μυαλό όλων , ώστε να ανοίξει ο δρόμος για να καταλάβουν ολοκληρωτικά την εξουσία.

#Invasion of the Body Snatchers (Εισβολή των Διαμελιστών), 1955. Τη σκηνοθεσία έκανε ο Ντον Σίγκελ και η ιστορία προέρχεται από βιβλίο του Τζακ Φίννεϋ. Τεράστιοι μαύροι σπόροι πέφτουν από το διάστημα κοντά σε μια πόλη, και μέσα στους κατοίκους της αρχίζει να φυτρώνει ένας άλλος άνθρωπος – αντίγραφο, παίρνοντας τη θέση ενός alter ego, όταν βλαστάνουν. Πριν ολοκληρωθεί η καταστροφή, ο Kelvin McCarthy, ο μόνος που διατήρησε την ανθρώπινη ιδιότητά του, προσπαθεί να το σκάσει για να προειδοποιήσει τον κόσμο.

Οι κινηματογραφικές ταινίες αυτής της εποχής, δεν ασχολήθηκαν μόνο με τέτοια τρελά θέματα. Δύο ωραία έργα προσέγγισαν πιο θετικά την ιδέα εξωγήινων πολιτισμών: «This Island Earth» (Αυτό το Νησί Γη), του 1954 και «Forbidden Planet» (Απαγορευμένος Πλανήτης), του 1956. Και στα δύο, άνθρωποι ταξιδεύουν σε πλανήτες διάφορων άστρων και συναντούν προηγμένους πολιτισμούς, οι οποίοι βρίσκονται πολύ πιο μπροστά από τον δικό μας, από τεχνολογική άποψη, όχι όμως και από ψυχολογική, αφού δεν έχουν βρει καμία θεραπεία για τη βία.

(Πηγή: ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ, Th. R. McDonough, Εκδ. Κάτοπτρο)