Τον δέκατο όγδοο αιώνα δεν υπήρχαν οι λεπτές κοινωνικές διακρίσεις. Οι άνδρες θεωρούνταν κοινωνικά, σεξουαλικά και φυσιολογικά άνδρες και οι γυναίκες, αντίστοιχα, γυναίκες. Στην Ιστορία έχουμε δει την Πάπισσα Ιωάννα, την Χουά Μουλάν και άλλες φιλόδοξες γυναίκες να μεταμφιέζονται σε άντρες για να ξεπεράσουν τις περιορισμένες ευκαιρίες που ήταν διαθέσιμες στο φύλο τους.

Τον 18ο αιώνα υπήρχε στην Αγγλία μια ομάδα ανδρών «γκέι» με το όνομα «Μόλις», οι οποίοι ντύνονταν με γυναικεία ρούχα παίζοντας παιχνίδια ρόλων, πράγμα που για κάποιους μελετητές σηματοδοτεί τις αρχές της σύγχρονης υποκουλτούρας των γκέι και των τρανσέξουαλ.

Στη ζωή του/της Ιππότη Ντεόν (1728-1810), βρίσκουμε επίσης μια πολύ σύγχρονη διατύπωση της έννοιας του βιολογικού φύλου, και της σεξουαλικής ταυτότητας. Ο Ντεόν, βιολογικά θεωρούνταν γυναίκα σε όλη του τη ζωή, και ο ίδιος ισχυριζόταν ότι είχε γεννηθεί γυναίκα, ανατράφηκε ως άνδρας και αργότερα, επέστρεψε στο αρχικό του φύλο.

Στην πραγματικότητα ήταν, από όσα βεβαιώνονται, φυσιολογικά άνδρας, και αποφάσισε συνειδητά να παίξει γυναικείο ρόλο στη μετέπειτα ζωή του. Εκανε διπλή εξαπάτηση προσποιούμενος τη γυναίκα που έκανε τον άνδρα, ενώ στην πραγματικότητα ήταν άνδρας που προσποιούνταν τη γυναίκα.

Τα κίνητρά του είναι δύσκολο να εκτιμηθούν, καθώς η αυτοβιογραφία του αναμιγνύει πραγματικά γεγονότα με ψέματα και υπερβολές. Θαύμαζε τις γυναίκες που είχαν παίξει ανδρικό ρόλο και ήθελε να τους μοιάσει. Ειδικά την Πάπισσα Ιωάννα, για την οποία πίστευε ότι είχε φορέσει ανδρικά ρούχα για να μπορέσει να υπηρετήσει τον Θεό.

Οπως ο άλλος σεξουαλικός επαναστάτης του Διαφωτισμού, ο σύγχρονός του Μαρκήσιος ντε Σαντ (1740-1814), ο Ντεόν ήταν γιος μιας ευκατάστατης επαρχιακής οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν αξιωματούχος στην πόλη Τονέρ της Ανατολικής Γαλλίας. Ο Ντεόν ήταν αριστούχος στο σχολείο, και σε ηλικία 15 ετών τον έγραψαν στο πιο έγκυρο γυμνάσιο της Γαλλίας, το Κολέγιο του Μαζαρίνου στο Παρίσι.

Μέσω των οικογενειακών του συνδέσεων, προσελήφθη ως βασιλικός λογοκριτής, πράγμα που του εξασφάλισε εισόδημα και ελεύθερο χρόνο. Τότε έγραψε ένα βιβλίο για την οικονομική πολιτική (1756) και άλλο ένα για την ιστορία της φιλολογίας (1758).

Το 1756, ο Βασιλιάς Λουδοβίκος XV, τον διόρισε γραμματέα του Γάλλου πρεσβευτή στην αυλή της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Ρωσίας. Εκτός από τα διπλωματικά του καθήκοντα, μυήθηκε στο Μυστικό του Βασιλιά (Secret du Roi), έναν οργανισμό συλλογής πληροφοριών, που ήταν υπόλογος μόνο στον Βασιλιά και δεν τον γνώριζαν ούτε οι υπουργοί.

Το 1760, επέστρεψε στη Γαλλία για να καταταγεί ως λοχαγός σε ένα σύνταγμα δραγώνων, στον Επταετή Πόλεμο (1754-1763). Στο τέλος του πολέμου ο Ντεόν μετείχε στην διαπραγμάτευση για τους όρους ειρήνης. Για όλες τις υπηρεσίες του στον βασιλιά, παρασημοφορήθηκε και χρίσθηκε ιππότης με τίτλο Ιππότης Ντεόν.

Το 1763, τον έστειλαν πάλι στο Λονδίνο, στην αυλή του Γεωργίου του ΙΙΙ, όπου συνέχισε την κατασκοπική του δραστηριότητα για τον Βασιλιά Λουδοβίκο, κυρίως, για να μαζεύει πληροφορίες σχετικά με τις πιθανές τοποθεσίες απόβασης μιας γαλλικής εισβολής στην Αγγλία, σχέδιο που, απερίσκεπτα, ο Λουδοβίκος είχε αποκαλύψει στον Ντεόν.

Το μέλλον του Ιππότη διαγραφόταν λαμπρό. Τότε όμως άλλαξε η πολιτική κατάσταση στη γαλλική αυλή. Ο βασιλιάς απέκτησε ερωμένη την Μαντάμ ντε Πομπαντούρ, και οι προστάτες του Ντεόν στην αυλή έχασαν την εύνοια του βασιλιά.

Την θέση του πρέσβη, που ανέμενε ο Ντεόν δόθηκε στον Κόμη του Γκερσί. Ο Ντεόν, έξαλλος, τον κατηγόρησε μέχρι και για απόπειρα δολοφονίας. Η υπόθεσε προκάλεσε σκάνδαλο στην Αγγλία και τη Γαλλία, και ο βασιλιάς ανακάλεσε τον Ντεόν. Εκείνος αρνήθηκε να επιστρέψει – μια πράξη ανταρσίας κατά του μονάρχη του.

Ο Ντεόν όμως, «κρατούσε» τον βασιλιά με επιστολές του σχετικά με σχεδιαζόμενη απόβαση στην Αγγλία, αλλά τελικά απολύθηκε από το διπλωματικό πόστο.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1770, άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες ότι ο Ντεόν ήταν γυναίκα. Την ιστορία αυτή μάλλον ξεκίνησε ο ίδιος ο Ντεόν. Ο Λουδοβίκος έστειλε στην Αγγλία κατάσκοπο για να εξακριβώσει την αλήθεια το 1772, και αυτός επέστρεψε πεπεισμένος ότι ο Ντεόν ήταν γυναίκα. Οι Αγγλοι, φίλοι των σπορ όπως πάντα, στοιχημάτισαν το εξωφρενικό ποσόν των 200.000 λιρών, στο κατά πόσον ο Ντεόν ήταν άνδρας ή γυναίκα.

Καθώς ο Ντεόν αρνιόταν να εξεταστεί, το ζήτημα κατέληξε να λυθεί στα δικαστήρια το 1777, όπου ο Ανώτατος Δικαστής της Αγγλίας αποφάνθηκε ότι ο Ντεόν ήταν γυναίκα.

Οταν ανέβηκε στον θρόνο ο μετριοπαθής Λουδοβίκος ο XVI, αποφάσισε να διαλύσει το Μυστικό του Βασιλιά, και να δώσει σύνταξη στους κατασκόπους του. Ο Ντεόν, ακόμα στην Αγγλία, παρέμενε δύσκολο πρόβλημα. Ο Λουδοβίκος έστειλε τον γνωστό συγγραφέα Πιέρ Καρόν ντε Μπομαρσέ για να διαπραγματευθεί με τον Ντεόν. Ο Μπομαρσέ του προσέφερε σύνταξη και αναγνώρισε επίσημα το γυναικείο φύλο του. Ο βασιλιάς, διέταξε τον Ντεόν να φοράει στο εξής μόνο γυναικεία ρούχα, όπως ταίριαζε στο φύλο του.

Με την επίσημη αναγνώριση της γυναικείας ταυτότητάς του, ο Ντεόν προσφέρθηκε να ηγηθεί ενός γυναικείου συντάγματος, για να πολεμήσει στον Αμερικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, στον οποίο η Γαλλία συμμετείχε στο πλευρό των Αμερικανών. Ο βασιλιάς δεν δέχθηκε την προσφορά και εξόρισε τον Ντεόν στην Τονέρ.

Καθώς της απαγορευόταν να ζήσει στο Παρίσι, η «κυρία» Ντεόν επέστρεψε στο οικείο περιβάλλον του Λονδίνου. Αλλά, το 1789, που ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση, ο Ντεόν έχασε τη σύνταξή του και έζησε φτωχικά τα τελευταία του χρόνια.

Πέθανε το 1810. Οταν η σορός του εξετάστηκε από γιατρούς, διαπιστώθηκε ότι ήταν άνδρας.

Στην αυτοβιογραφία του, που εκδόθηκε το 2001, είναι σαφές ότι είχε επινοήσει τέσσερα κρίσιμα επεισόδια για τη γυναικεία του ταυτότητα: α) ότι ο πατέρας του τον είχε αναθρέψει ως αγόρι για να αποκτήσει μια κληρονομιά, β) ότι ντυνόταν με γυναικεία ρούχα στη Ρωσία, για να αποκτήσει την εμπιστοσύνη της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ, γ) ότι το «πραγματικό» θηλυκό φύλο του ανακαλύφθηκε μετά από ατύχημα στο Λονδίνο και δ) ότι η μητέρα του, του έγραφε να εγκαταλείψει το «ψεύτικο» ανδρικό του φύλο και να αγκαλιάσει «τη γυναικεία φύση του».

(Πηγή: ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΠΑΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, Eric Chaline, Εκδ. Κλειδάριθμος)