Το ραντεβού με την παρέα είχε κλειστεί για ένα ακόμη σαββατιάτικο βράδυ σε ένα πάρτι που γινόταν στη Φιλοθέη. Εκείνες τις εποχές, εκτός του γεγονότος ότι τα πάρτι αφθονούσαν, δεν χρειαζόταν καν να ανήκεις στους καλεσμένους. Από στόμα σε στόμα μαθευόταν και προστρέχαμε όλοι στην καλή διασκέδαση, που οπωσδήποτε συμπεριλάμβανε και τις ωραίες κοπέλες. (Που δεν ήταν και λίγες.)

Κι έτσι, όπως άλλωστε κάθε φορά, άρχισε να δουλεύει το ραντάρ του Ρένου Μπαλή. Δεν υπήρξε ανάγκη να κουραστώ περισσότερο: Τα μάτια μου καρφώθηκαν σε μια αιθέρια ύπαρξη, σε μια αναδυόμενη Αφροδίτη, σε ένα εντυπωσιακό πλάσμα που παρόμοια της είχα καιρό να δω. Η εν λόγω κούκλα χόρευε στους φρενήρεις ρυθμούς φορώντας ένα άσπρο πουκάμισο με ανοιχτά όλα τα κουμπιά, πιθανότατα για να γίνει η γυναίκα της βραδιάς. Αλλά για μένα θα γινόταν σίγουρα η γυναίκα της καρδιάς μου. Είχα την τύχη εκείνο το βράδυ να συνοδεύομαι από μια φίλη μου, μελαχρινή οπτασία, που αποτελούσε τον βασικό κρίκο στο φιλόδοξο σχέδιό μου. Μόλις η Κερκυραία ετοιμαζόταν να φύγει την πήραμε από πίσω. Ανέβαινε την Κηφισίας, προσπέρασε τον «τροχονόμο» και προσεγγίζαμε πλέον την Εκάλη. Κάπου εκεί στα βόρεια αποφασίσαμε να τη σταματήσουμε. Κι εδώ είχα το ακαταμάχητο πλεονέκτημα να με συνοδεύει μια πανέμορφη κοπέλα που οπωσδήποτε δεν θα την τρόμαζε. Η φίλη μου της μίλησε πρώτη και, όταν ήρθε η σειρά μου, συστηθήκαμε. Τη λέγανε Ολγα και, αν θυμάμαι καλά, της έδωσα ένα… φυλλάδιο μου από τις δημοτικές εκλογές για να μη με ξεχάσει. Κάπου εκεί διέκοψα το φλερτ για να μη γίνουμε ενοχλητικοί και διακριτικά αποχωρήσαμε.

Σε τέτοιες περιπτώσεις τα δύο πρώτα βήματά μου θα πρέπει να τα έχετε μάθει απ’ έξω και ανακατωτά: Από τον αριθμό του αυτοκινήτου μαθαίνω το επίθετό της που ήταν ξεκάθαρα επτανησιακό και μετά αναλαμβάνει δράσει ο γνωστός, «θρασύς» ανθοπώλης που μπορούσε δίχως δυσκολία να φθάσει μέχρι και τον… πρωθυπουργό αν του το ζητούσα! Η γυναίκα των ονείρων μου έμενε στο Μαρούσι, βρήκα τη διεύθυνση και… αμόλησα τον ανθοπώλη. Φυσικά μαζί με τα λουλούδια υπήρχε και το κινητό μου τηλέφωνο. Για δύο μέρες δεν είχα καμιά αντίδραση και άρχισα-δεν το κρύβω-να απογοητεύομαι. Ηταν πάλι Σάββατο βράδυ και αποφάσισα να πλησιάσω το σπίτι της μήπως και στεκόμουν τυχερός και την έβλεπα να βγαίνει έξω. Και ξαφνικά κι ενώ βρισκόμουν στην πυλωτή της πολυκατοικίας της, χτύπησε το κινητό μου. «Είμαι η Ολγα και πήρα να σε ευχαριστήσω» μου είπε ευγενικά την ώρα που απείχα λίγα μέτρα από το σπίτι της…

Με ρώτησε πού είμαι και της είπα αναγκαστικά ψέματα πως έχω βγει για μια βόλτα. Και τότε η πεντάμορφη Κερκυραία αναρωτήθηκε αν έχω κανονίσει τίποτα για το ίδιο βράδυ. Η ερώτηση που έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία με αποσβόλωσε. Αμήχανα της είπα ότι είχα κανονίσει μια έξοδο με τους φίλους μου, χωρίς να αντιληφθώ ότι η κοπέλα με ρωτούσε ευθέως αν θα βγούμε το βράδυ: «Μια άλλη φορά τότε…» ήταν τα αποστομωτικά της λόγια. Μόνο που δεν βαρούσα το κεφάλι μου στον τοίχο από την τεράστια ευκαιρία που ξεγλίστρησε από τα χέρια μου.

Βεβαίως μιλήσαμε ξανά στο τηλέφωνο, κανονίσαμε να βγούμε με διάφορες παρέες (κουβαλώντας αυτή κοπέλες και εγώ άνδρες) αλλά ποτέ η Ολγα δεν μου πρότεινε να βγούμε οι δυο μας όπως εκείνη την απίστευτη φορά. Και οι δικές μου προτάσεις έπεφταν στο κενό, αφού πάντα όταν την καλούσα η απάντησή της ήταν με παρέα και ποτέ οι δυο μας. Αργότερα θα μάθαινα πως η γλυκιά Ολγα ήταν ηθοποιός και μάλιστα έπαιζε σε ταινία την εποχή εκείνη. Το φιλμ το είδα πολυάριθμες φορές και άλλες τόσες όταν κυκλοφόρησε σε dvd. Η τελευταία μου προσπάθεια έγινε σε γνωστό κλαμπ της λεωφόρου Βουλιαγμένης, όταν παρουσιαζόταν η ταινία του Χάρη Ρώμα «Ροζ ολοταχώς». Την προσκάλεσα, ήρθε εκ νέου με μια φίλη της και τότε βρέθηκα πίσω από την πλάτη της και τη χάιδεψα απαλά στους ώμους. «Κι αναρωτιόμουν ποιος με χαϊδεύει μου είπε όλο νάζι. Εκείνο το χειμωνιάτικο βράδυ του 2000 θα ήταν και η τελευταία φορά που την έβλεπα. Ο καθένας τράβηξε τον δρόμο του, η Ολγα έγινε και παρουσιάστρια στην κρατική τηλεόραση (!) και τώρα είμαστε απλώς φίλοι στο facebook δίχως να συναντηθούμε ξανά. Κλείνοντας θα πρέπει να σας πω ότι η περίπτωση της Ολγας ήταν ίσως η μοναδική που όχι απλώς δεν έπιασα την ευκαιρία από τα μαλλιά αλλά δεν γνωρίζω αν ποτέ μου δόθηκε τέτοια ευκαιρία. Η φανταστική Ολγα που έκλεψε κάμποση από την ομορφιά της Κέρκυρας έμεινε άπιαστο όνειρο…

ΡΕΝΟΣ ΜΠΑΛΗΣ