ΑΗΔΟΝΙ (Luscinia megarhynchos)

Είναι πολύ δειλό πουλί, που δύσκολα διακρίνεται και συνήθως το ακούμε χωρίς να το διακρίνουμε. Συναντάται σε υγρά μέρη με πολλή βλάστηση, δάση (ιδίως κοντά σε ρεματιές), κήπους και υγρότοπους, πάντα ανάμεσα σε φυλλώματα θάμνων, απ’ όπου ξεπροβάλλει ελάχιστα για να κρυφτεί πάλι. Εχει κοκκινοκαφέ χρώμα με κοκκινωπή ουρά που διακρίνεται κατά την πτήση. Τα αρσενικό επιδεικνύεται ανοίγοντας την ουρά και τις φτερούγες του, δείχνοντας το πορτοκαλί – καφέ κάτω μέρος τους, που έρχεται σε αντίθεση με την ασπρουδερή κοιλιά. Σηκώνει διαρκώς την ουρά καθώς πηδάει από κλαδί σε κλαδί, μερικές φορές χτυπάει τις φτερούγες του, και άλλοτε σηκώνει τα φτερά του κεφαλιού, σχηματίζοντας μικρό λοφίο. Το φημισμένο του κελάηδημα ακούγεται τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα. Μήκος: 17 εκ.

ΚΟΤΣΥΦΑΣ (Turdus merula)

Πολυπληθής και τολμηρός όπου δεν καταδιώκεται, ο Κότσυφας συναντάται σε δάση, άλση, πάρκα και κήπους. Το αρσενικό είναι κατάμαυρο με χαρακτηριστικό κίτρινο ράμφος, ενώ το θηλυκό είναι καφετί, όπως και τα νεαρά, που όμως έχουν πιο πολλά σχέδια και ραβδώσεις. Τρώει ασπόνδυλα στο έδαφος και καρπούς στα δέντρα. Κελαηδάει συχνά καθισμένος σε ψηλά και εμφανή σημεία και το κελάηδημά του είναι δυνατό και μελωδικό, σαν ήχος φλάουτου. Εχει χαρακτηριστική φωνή που αφήνει όταν φεύγει τρομαγμένος. Συνήθως βρίσκεται μοναχικός ή σε ζευγάρια, αλλά το χειμώνα σχηματίζει μικρά κοπάδια. Μήκος: 25 εκ.

ΤΣΙΧΛΑ (Turdus philomelos)

Είναι χαρακτηριστικά δασόβιο πουλί που συναντάται επίσης σε πάρκα, κήπους, θαμνότοπους, χαμηλούς λόφους και κατά τη μετανάστευση, πιο ανοιχτές περιοχές. Το πάνω μέρος του σώματος έχει γλυκό καφεπράσινο χρώμα, ενώ το στήθος και η κοιλιά είναι γεμάτα καφέ στίγματα σε λευκό και πορτοκαλί φόντο. Το κάτω μέρος της φτερούγας είναι πορτοκαλί. Είναι συνήθως μοναχικό πουλί, εκτός από την εποχή της μετανάστευσης. Τρώει κυρίως σκουλήκια και σαλιγκάρια, που τα σπάζει χτυπώντας τα πάνω σε πέτρες, και τα σπασμένα κελύφη προδίδουν την παρουσία της. Ακόμα, τρώει έντομα, καρπούς και φρούτα. Το κελάηδημά της είναι ποικίλο και μοιάζει με ήχο φλάουτου. Στην Ελλάδα κυνηγιέται εντατικά το χειμώνα. Μήκος : 23 εκ.

ΣΠΟΥΡΓΙΤΗΣ (Passer domesticus)

Είναι τολμηρό και παμφάγο πουλί, σχεδόν πάντα φωλιάζει σε κτήρια και κοντά σε ανθρώπους. Τα πουλιά που ζουν στις πόλεις είναι συνήθως πιο σκούρα και άτονα σε εμφάνιση από τα πουλιά της υπαίθρου, που έχουν ζωηρό, κοκκινωπό χρώμα. Το αρσενικό έχει πάντοτε μαύρο πηγούνι, μαύρο στήθος την άνοιξη, καφετί και γκρίζο σχέδιο στο κεφάλι και πιο κοκκινωπούς τόνους από το σταχτί θηλυκό. Φτιάχνει την ακατάστατη φωλιά του σε κοιλότητες τοίχων, στέγες, θάμνους ή αναρριχώμενα φυτά. Τερετίζει σε διάφορους τόνους αλλά δεν κελαϊδά. Η πτήση του είναι ευθεία σε μικρές αποστάσεις και κυματιστή σε μεγαλύτερες. Είναι κοινωνικό πουλί και σχηματίζει μικρά ή μεγαλύτερα κοπάδια. Μήκος: 15 εκ.

ΣΠΙΝΟΣ (Fringilla coelebs)

Μαζί με τον Σπουργίτη είναι το πιο κοινό ελληνικό πουλί. Τον χειμώνα συναντάται σε κοπάδια, μικρά ή μεγάλα, σε ανοιχτές εκτάσεις και πόλεις, ενώ την άνοιξη προτιμά δασωμένες και θαμνώδεις περιοχές. Οι δυο άσπρες ραβδώσεις στις φτερούγες και τα άσπρα ακραία φτερά της ουράς είναι χαρακτηριστικό σημάδι αναγνώρισης. Το αρσενικό έχει γκρίζο το πάνω μέρος το κεφαλιού και έντονα καφεκόκκινα μάγουλα και ράχη, που γίνεται πρασινωπή προς τη βάση της ουράς. Το θηλυκό έχει πρασινωπό φτέρωμα. Τον χειμώνα, το γκρίζο στο κεφάλι των αρσενικών, περιορίζεται στο μέτωπο. Τα κοπάδια που σχηματίζονται ποικίλλουν σε αριθμό από μερικές δεκάδες ως αρκετές χιλιάδες. Συνήθως αποτελούνται από άτομα του ίδιου φύλου και ανακατεύονται με κοπάδια Σπουργιτιών, Αγριοσπίνων και Καρδερινών. Τρέφεται κυρίως με καρπούς, σπόρους και φρούτα, αλλά και έντομα. Εχει μελωδικό κελάηδημα που ποικίλει από περιοχή σε περιοχή. Μήκος: 15 εκ.

ΚΑΡΔΕΡΙΝΑ (Carduelis carduelis)

Δεν μπορεί να μπερδευτεί με άλλο είδος πουλιού, αφού έχει το χαρακτηριστικό κόκκινο, άσπρο και μαύρο σχέδιο στο κεφάλι, τις κιτρινόμαυρες φτερούγες και τους καφέ ώμους, που όλα διακρίνονται καθαρά. Τα νεαρά έχουν καφετί κεφάλι, αλλά οι φτερούγες και η ουρά είναι όπως των ενηλίκων. Κελαηδάει από τις κορυφές των θάμνων, όπου τρέφεται με σπόρους, κάνοντας ακροβατικές κινήσεις, συχνά με το κεφάλι προς τα κάτω. Πετάει κυματιστά, δείχνοντας τις κιτρινόμαυρες φτερούγες και συχνά, τις άσπρες βούλες στο κάτω μέρος της ουράς. Προτιμά τα γαϊδουράγκαθα, με τους σπόρους των οποίων τρέφεται σε μεγάλο ποσοστό. Μήκος: 12 εκ.

ΦΛΩΡΟΣ (Carduelis chloris)

Εχει κάπως βαριά σωματική κατασκευή σε σύγκριση με άλλα συγγενικά είδη. Εχει κοντό ράμφος, μακριές φτερούγες, κοντή διχαλωτή ουρά και χαρακτηριστικό πρασινωπό χρώμα, πιο έντονο την άνοιξη. Μόνο το αρσενικό έχει γκρίζο στις φτερούγες. Το θηλυκό είναι πιο καφετί και σχεδόν μονόχρωμο. Τα νεαρά έχουν έντονες ραβδώσεις. Είναι τολμηρό και επιθετικό πουλί, ιδίως σε περιοχές όπου μαζεύονται και άλλα πουλιά για να βρουν τροφή. Το χειμώνα σχηματίζει κοπάδια που μπερδεύονται με Σπίνους, Καρδερίνες και άλλα αγελαία είδη. Τρέφεται με έντομα και σπόρους. Εχει έντονα κυματιστό πέταμα. Μήκος: 15 εκ.

ΚΟΚΚΙΝΟΛΑΙΜΗΣ (Erithacus rubecula)

Είναι τολμηρό αλλά ήμερο πουλί και πλησιάζεται εύκολα. Το πάνω μέρος του σώματος είναι καφετί, η κοιλιά λευκή, ενώ χαρακτηριστικό είναι το κόκκινο στήθος. Το σώμα του είναι στρογγυλεμένο και κρατά τις φτερούγες κάπως χαμηλά. Κουνάει και ανυψώνει την ουρά όταν προσγειώνεται και συχνά χτυπάει τα φτερά. Τα νεαρά πουλιά δεν έχουν κόκκινο στήθος, αλλά λεπτές ραβδώσεις στη ράχη, σκούρο στήθος και πολλά σχέδια σαν «λέπια». Εχει άνετο κυματιστό πέταγμα και κελαηδάει όμορφα όλον το χρόνο. Τρέφεται με ασπόνδυλα του εδάφους, ενώ το χειμώνα τρώει κυρίως καρπούς και φρούτα. Μήκος: 14 εκ.

(Πηγή: ΚΟΙΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΟΥΛΙΑ, Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας)