-«Φάε και συ μια πράσινη!»

-«Παιδιά, παιδιά μη μαλώνετε. Να, φάε και συ μια κίτρινη και συ μια πορτοκαλί!»

-«Όχι, εσύ να φας από μία σε κάθε χρώμα» του είπαν και άρχισαν να ρίχνουν όλοι στο Νικόλα.

-«Πάγωσα, ώρα να φεύγουμε. Πού πάμε μετά;» ρώτησε ο Λευτέρης.

-«Πάμε Καλλιστώ».

 

-«Α, τι ωραία ζέστη έχει εδώ μέσα στη διαστημοτηγανίτα μας»

-«Το κακό είναι ότι όσο απομακρυνόμαστε από τον Ηλιο, τόσο πιο σκοτεινά και κρύα θα είναι τα τοπία που θα συναντάμε»

-«Μέχρι να φθάσουμε στο επόμενο Ηλιακό Σύστημα» είπε πονηρά ο Χρήστος.

-«Σωστά, που θα φωτίζεται και θα ζεσταίνεται από το δικό του Ηλιο!»

-«Τι τυχεροί είμαστε που ζούμε στη Γη!»

-«Και ειδικά στην Ελλάδα που έχουμε φως και ζέστη το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, έ;»

-«Αλήθεια»

-«Ετσι είναι»

-«Τι να κάνουν άραγε τώρα οι δικοί μας;»

-«Πάμε να επικοινωνήσουμε και να τους δούμε στις οθόνες»

-«Και να μας δουν και κείνοι, να βεβαιωθούν ότι είμαστε καλά και τους σκεφτόμαστε» είπε ο Χάρης.

 

-«Αυτό το φεγγάρι μοιάζει με κόσκινο από τους πολλούς κρατήρες»

-«Είναι η Καλλιστώ, δορυφόρος του Δία και αυτή»

-«Το όνομά της σημαίνει η Καλύτερη και ήταν Νύμφη της Αρκαδίας. Οι Ελληνες που ζούσαν στην Αρκαδία, ζούσαν από τόσο παλιά που δεν υπήρχε ακόμη η Σελήνη γύρω από τη Γη και γι αυτό λέγονταν Προσέλληνες. Ηταν οι αρχαιότεροι Ελληνες.»

-«Ο παππούς μου ο Χαράλαμπος κατάγεται από την Αρκαδία» είπε ο Ανδρέας.

-«Και  ο δικός μας ο Λευτέρης» πετάχτηκαν ο Χάρης και ο Λευτέρης.

-«Φοβερό!» έκαναν με μια φωνή οι υπόλοιποι.

-«Το βιβλίο λέει ότι αν χτυπήσει μετεωρίτης την Καλλιστώ, ξεπετάγεται νερό από την επιφάνειά της, που παγώνει αμέσως».

-«Τι είναι αυτά εκεί; Παγωμένα συντριβάνια;»

-«Θα πετάχθηκαν από χτύπημα μετεωρίτη και θα πάγωσαν»

-«Τέλεια είναι. Τι ωραίοι διάφανοι κρύσταλλοι! Θα ήθελα να μαζέψω μερικούς για να τους πάω στη θεία Μαριάννα που κάνει συλλογή ορυκτών»

-«Μη σε στενοχωρεί που δε μπορείς γιατί ίσως έλειωναν στο ζεστό κλίμα της γης και να γίνονταν νερό ή ατμός»

-«Σωστά. Τότε αντί να με ευχαριστήσει η θεία, θα με κυνηγούσε πιστεύοντας ότι της έκανα φάρσα»

-«Μπορούμε όμως να στείλουμε ένα σωρό φωτογραφίες ή βίντεο»

-«Πιάστε δουλειά αμέσως πριν παγώσουμε και μείς σαν τα συντριβάνια»

 

-«Γρήγορα, να φάμε κάτι και να κουκουλωθούμε για να ανέβει η θερμοκρασία του σώματός  μας»

-«Και να ξεκουραστούμε»

-«Και να ονειρευτούμε το επόμενο ουράνιο σώμα»

-«Την Ευρώπη με τον ανάποδο ωκεανό»

-«Ανάποδο Ωκεανό;»

-«Ω, κοιμηθείτε επιτέλους».

 

“Από το ανέκδοτο βιβλίο επιστημονικής φαντασίας για παιδιά της Μ.Χ.Αναγνωστοπούλου με τίτλο “Κρουαζιέρα στο Διάστημα” που απευθύνεται σε ηλικίες 8+ και θα δημοσιεύεται σε συνέχειες.”

Μ. Χ. Αναγνωστοπούλου