Στις 12 Ιανουαρίου 2010, η Αϊτή καταστρέφεται από έναν τεράστιο σεισμό. Προκάλεσε ένα κύμα υποστήριξης από όλον τον κόσμο, αλλά το μικρό έθνος δεν έχει ακόμη ανακάμψει πλήρως.

Η Αϊτή είναι η φτωχότερη χώρα στο δυτικό ημισφαίριο, γεγονός που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ιστορία αποικισμού, κατοχής και εκμετάλλευσης από την Ισπανία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εχει επίσης ιστορικό σεισμικής δραστηριότητας – καταστροφικοί σεισμοί καταγράφηκαν εκεί το 1751, το 1770, το 1842 και το 1946. Το νησί της Ισπανιόλα, το οποίο η Αϊτή μοιράζεται με τη Δομινικανή Δημοκρατία, βρίσκεται ως επί το πλείστον ανάμεσα σε δύο μεγάλες τεκτονικές πλάκες, τη βορειοαμερικανική και την καραϊβική. Η πρωτεύουσα της Αϊτής, το Πορτ-ο-Πρενς, βρίσκεται πρακτικά πάνω σε αυτό το ρήγμα. Παρά τη γνώση αυτή και τις προειδοποιήσεις των σεισμολόγων ότι ένας άλλος σεισμός ήταν πιθανός στο εγγύς μέλλον, η φτώχεια της χώρας σήμαινε ότι οι υποδομές και οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης δεν ήταν προετοιμασμένες να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες μιας φυσικής καταστροφής.

Ο σεισμός του 2010 σημειώθηκε λίγο πριν από τις 5 μ. μ. Η δόνηση έγινε αισθητή μέχρι την Κούβα και τη Βενεζουέλα, αλλά το επίκεντρο του σεισμού των 7,0 βαθμών ήταν μόλις 16 μίλια μακριά από το Πορτ-ο-Πρενς. Ακολούθησαν οκτώ μετασεισμοί την ίδια ημέρα και τουλάχιστον 52 καταγράφηκαν τις επόμενες δύο εβδομάδες. Οι επιπτώσεις ήταν καταστροφικές. Ολα τα νοσοκομεία της πρωτεύουσας, καθώς και τρεις εγκαταστάσεις που διαχειρίζονται οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, υπέστησαν σοβαρές ζημιές, όπως και το αεροδρόμιο του Πορτ-ο-Πρενς και το λιμάνι του, το οποίο τέθηκε εκτός λειτουργίας. Οι υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό, οι κύριοι δρόμοι έγιναν αδιάβατοι και σχεδόν 300.000 κτίρια, τα περισσότερα από τα οποία ήταν κατοικίες, υπέστησαν ζημιές που δεν μπορούσαν να επισκευαστούν. Το κτίριο της Εθνοσυνέλευσης και ο καθεδρικός ναός του Πορτ-ο-Πρενς καταστράφηκαν επίσης.

Ο ανθρώπινος απολογισμός ήταν τρομακτικός και παραμένει ανυπολόγιστος. Ορισμένες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό των νεκρών γύρω στις 40-50.000, ενώ η κυβέρνηση της Αϊτής εκτιμά ότι πέθαναν πάνω από 316.000, αλλά όλες οι αρχές αναγνωρίζουν ότι ο αριθμός των νεκρών είναι αδύνατο να καταμετρηθεί πραγματικά. Περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι εκτοπίστηκαν.

Οι ειδήσεις και οι εικόνες του σεισμού, συμπεριλαμβανομένων των φωτογραφιών του βαριά κατεστραμμένου Εθνικού Παλατιού, ενεργοποίησαν γρήγορα μια μαζική ανθρωπιστική αντίδραση. Η Δομινικανή Δημοκρατία και ο Ερυθρός Σταυρός της Δομινικανής Δημοκρατίας ανταποκρίθηκαν αμέσως με προμήθειες έκτακτης ανάγκης και αερομεταφορές σε νοσοκομεία της Δομινικανής Δημοκρατίας. Εθνη από κάθε ήπειρο συνεισέφεραν χρήματα, προμήθειες και ανθρώπινο δυναμικό. Το αεροδρόμιο του Πορτ-ο-Πρενς λειτούργησε όλο το εικοσιτετράωρο, αλλά δεν μπόρεσε να εξυπηρετήσει όλες τις αφίξεις. Οι ξένες αεροπορικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Μεγάλης Βρετανίας, μετέφεραν επιζώντες σε νοσοκομειακά πλοία στα ανοικτά των ακτών, ενώ κάποιες προμήθειες έπεσαν στο νησί με αλεξίπτωτο. Ο τηλεμαραθώνιος «Ελπίδα για την Αϊτή» στις 22 Ιανουαρίου έσπασε ρεκόρ συγκεντρώνοντας 58 εκατομμύρια δολάρια σε μία ημέρα.

Παρόλο που η ανθρωπιστική ανταπόκριση ήταν άμεση και συντριπτική, η κατεστραμμένη υποδομή της Αϊτής δυσχέραινε την παράδοση της βοήθειας. Η κατάσταση εξακολουθούσε να χαρακτηρίζεται ως κατάσταση έκτακτης ανάγκης έξι μήνες μετά τον σεισμό. Ενα εκατομμύριο άνθρωποι στο νησί ζούσαν σε σκηνές και μια επιδημία χολέρας που ξεκίνησε τον Οκτώβριο στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 3.300 ανθρώπους. Το κατά πόσον η Αϊτή έχει ακόμη ανακάμψει πλήρως είναι θέμα συζήτησης, αλλά οι επιπτώσεις του σεισμού ήταν αισθητές για την επόμενη δεκαετία.