Θα επιχειρήσω να αποκωδικοποιήσω τη σκέψη του πρώην πρωθυπουργού για όσα δήλωσε σε  συνέντευξή του στο περιοδικό «Πατρινόραμα». Εκεί, ο Γ. Παπανδρέου είπε, εν ολίγοις, ότι η δεξιά κυβέρνηση Μητσοτάκη πρέπει να αντικατασταθεί με «μια προοδευτική διακυβέρνηση, ριζοσπαστική, οραματική αλλά και ρεαλιστική». Μίλησε για «μεγάλη στροφή που πρέπει να γίνει» και για να υλοποιηθεί αυτή η κυβερνητική ανατροπή «θα πρέπει να συμμαχήσουν προοδευτικές δυνάμεις».

Μια πρώτη παρατήρηση απλής λογικής. Στις δύο τελευταίες μετρήσεις, της Pulse και της MRB, η κυβέρνηση της ΝΔ κλείνει το 2020 με δημοσκοπικές επιδόσεις ψήφου, αποδοχής και δημοτικότητας πολύ υψηλότερες από εκείνες που είχε το 2019. Κι αυτό παρότι μεσολάβησε τριπλή κρίση -Έβρος, μεταναστευτικό, πανδημία κορωνοϊού και παρελκόμενη οικονομική δυσπραγία.

Η ΝΔ έχει προβάδισμα 15-16 μονάδων έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο Μητσοτάκης προηγείται με 14,5-20 μονάδες έναντι του Τσίπρα και διαθέτει συντριπτική υπεροχή σε όλα τα ποιοτικά στοιχεία έναντι της αντιπολίτευσης.

Αυτό σημαίνει ότι, παρά τα λάθη, η σκεπτόμενη πλειοψηφία φαίνεται να αποδέχεται τους χειρισμούς της κυβέρνησης και εξακολουθεί να θεωρεί αξιόπιστο τον πρωθυπουργό. Παράλληλα, όσο απαξιώνεται ο ΣΥΡΙΖΑ τόσο το ΚΙΝΑΛ δυσκολεύεται να βρει αντιπολιτευτικό βηματισμό και κινείται στα όρια του 6%-6,5%.

Σημειώνω, παρεμπιπτόντως, ότι η παραπαίουσα Κεντροαριστερά, και αυτό είναι κοινό μυστικό, θα αναζητήσει αργά ή γρήγορα νέα πνοή και αφήγημα. Ολοι ακούμε τις συζητήσεις που γίνονται στο παρασκήνιο!!!

Πιθανολογώ ότι ο κ. Παπανδρέου δεν εννοεί πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα αποχωρήσει οικειοθελώς από το Μαξίμου, με τα ποσοστά της στο 40%!

Μάλλον υπαινίσσεται ότι στις προσεχείς εκλογές -που θα γίνουν με απλή αναλογική- το ΚΙΝΑΛ (και ο ίδιος, φυσικά) έχει μια ευκαιρία να παίξει ρόλο για τον σχηματισμό κυβέρνησης «με τις προοδευτικές δυνάμεις». Και ποιες είναι οι προοδευτικές δυνάμεις στο πολιτικό μας σύστημα που μπορούν, υποτίθεται, να πληρούν τα κριτήρια; Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΚΕ με τα νεο-κομμουνιστικά του όνειρα μάλλον αποκλείεται από την εξίσωση, οπότε μας απομένει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Θα πρέπει η Γεννηματά, ο Λοβέρδος, ο Κεγκέρογλου και οι άλλοι να εξηγήσουν αν συμφωνούν με το ενδεχόμενο σύμπλευσης με τον ΣΥΡΙΖΑ που υπονοεί ο πρώην πρωθυπουργός. Θα χρειαστεί να διευκρινίσουν στους εναπομείναντες ψηφοφόρους του ΚΙΝΑΛ  (πρώην υπουργοί, στελέχη και ψηφοφόροι βρίσκονται ήδη στην Κουμουνδούρου) αν σχεδιάζουν να μπουν σε συζητήσεις με τον Τσίπρα…

Συγκλίνει ο προγραμματικός τους λόγος; Εχουν το ίδιο όραμα για την Ευρώπη, την ανάπτυξη της χώρας, τις μεταρρυθμίσεις, τις νέες προκλήσεις, την κοινωνική συνοχή;

Πράγματι, κάποιοι έδωσαν μάχη εναντίον του ΠΑΣΟΚ στις πλατείες του θυμού. Αλλά γιατί ο Γ. Παπανδρέου δίνει συγχωροχάρτι στον ΣΥΡΙΖΑ και του απευθύνει πρόσκληση για μια μελλοντική συνεργασία;

Διότι, απ’ όσο ξέρουμε, στις πλατείες του θυμού και του διχασμού δεν πήγε η ΝΔ, ο Τσίπρας πρωτοστατούσε, με τον Τσακαλώτο, τον Κατρούγκαλο και τον Καζάζη. Ο ΣΥΡΙΖΑ τραμπούκιζε τα μέλη της κυβέρνησης Παπανδρέου και τους βουλευτές του. Πετούσαν αυγά και πέτρες σε εκδηλώσεις στελεχών, επιδείκνυαν κρεμάλες στο Σύνταγμα, πήγαν να λιντσάρουν υπουργούς. Προδότες ανέβαζαν, γερμανοτσολιάδες κατέβαζαν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. «ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ» έγραφαν οι ΣΥΡΙΖΑίοι για τους βουλευτές του, σε όλη την επικράτεια. Είναι νωπά αυτά στη μνήμη όλων…

Η κυβέρνηση Παπανδρέου βίωσε έναν πρωτοφανή, τραυματικό και ανελέητο τραμπουκισμό από τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκείνες οι πρακτικές γύρισαν την Ελλάδα πίσω σε εποχές διχασμού, είχε καταλυθεί κάθε έννοια διαλόγου και προοδευτικότητας. Ο ΣΥΡΙΖΑ αξιοποίησε τον λαϊκισμό και τον εκφοβισμό για να ανέλθει στην εξουσία, με αφορμή την κρίση.

Με αυτόν τον ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί ο κ. Παπανδρέου να σχηματίσει προοδευτικό μέτωπο;

ΓΕΡΟΠΑΣΟΚΟΣ