Δεν θυμάμαι ούτε μια στιγμή στις δεκαετίες προσέλκυσης του άλλου φύλου που να έκανα… εκπτώσεις-ή αλλιώς σε ό,τι πρόσταζε η καρδιά η λογική αναγκαστικά ακολουθούσε παρά τις όποιες αντιρρήσεις. Αυτό θεωρούσα το παράσημό μου για τρεις δεκαετίες, γι’ αυτό αισθανόμουν υπερήφανος, αυτό αναδείκνυα ως ένα από τα βασικά μου προτερήματα. Αλλά είχα δίκιο; Η απάντηση είναι: Εν μέρει. Και η πρόσφατη απογοητευτική μου περιπέτεια ήρθε την πιο κατάλληλη στιγμή να το επιβεβαιώσει…

Αλλά ας τα πάρουμε όλα από την αρχή. Υστερα από εννέα μήνες αφοσίωσης στη δουλειά μου, εντελώς συμπτωματικά και χωρίς κανέναν προηγούμενο σχεδιασμό βρίσκομαι σε μια καφετέρια. Η γυναίκα των ονείρων μου εργάζεται εκεί. Το πρώτο σκίρτημα της καρδιάς ακολουθεί οργασμός φαντασιώσεων με πρωταγωνίστρια τη σωσία τής… Μόνικας Μπελούτσι: Μόνο και μόνο η διαδικασία με εξιτάρει! Το πώς θα γίνει η αρχική προσέγγιση, πώς θα αποκτήσω την προσωπική επαφή, πώς τελικά θα η υπόθεση θα καταλήξει σε ρομαντικό ραντεβού και πώς θα προκύψει η πολυπόθητη σχέση που-εκτός των άλλων-θα οδηγήσει σε μια ολική ανατροπή των δυσάρεστων και παγιωμένων ψυχολογικών βεβαιοτήτων μιας ολόκληρης δεκαετίας, δεν αποτελεί σε καμιά περίπτωση ενοχλητικό πονοκέφαλο αλλά τροφή για σκέψη και ραγδαία αύξηση της όρεξης για ζωή. Μα και μόνο το γεγονός ότι υπάρχει ένας σαφής, προσδιορισμένος και ξεκάθαρος στόχος που η επίτευξή του εξαρτάται εν πολλοίς από τα δικά μου «θέλω» δίνει ξεχωριστή αξία σε μια καθημερινότητα αφόρητης ρουτίνας και βαρετών επαναλήψεων…

Ολα μοιάζουν ιδανικά ώσπου ξεκινάει η κοπιώδης προσπάθεια: Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία πως το σχέδιο που υλοποιώ είναι πρωτότυπο, ιδιαίτερο και ευφυές. Ως γνήσιος τελειομανής δεν έχω αφήσει ούτε την τελευταία λεπτομέρεια χωρίς να την επεξεργαστώ αποτρέποντας τις αναπάντεχες, δυσάρεστες εκπλήξεις να μου φράξουν τον δρόμο προς την επιτυχία. Αλλά τα αποτελέσματα με διαψεύδουν. Φαντάζομαι πως όλοι σας έχετε νιώσει το εκνευριστικό συναίσθημα της τιτάνιας προσπάθειας που δεν οδηγεί πουθενά. Δεν θα το βάλω κάτω. Θα επιμείνω. Ομως, κάθε απόπειρα να αλλάξω τα δεδομένα με φέρνει πιο κοντά στην καταστροφή. Η μηδαμινή ανταπόκριση ως και η αρνητική εικόνα που σχηματίζεται αργά αλλά σταθερά για το πρόσωπό μου δημιουργεί άγχος, αποπροσανατολισμό και τελικά απόγνωση. Θαρρείς πως έπιασα πάτο. Δυστυχώς υπάρχουν και χειρότερα νέα: Η απαξίωση της ελληνίδας θεάς σε συνδυασμό με έναν περίγυρο που φαίνεται να βρίσκει αρκούντως διασκεδαστική την αποτυχία μου οδηγεί σε ακόμη πιο τραγικούς χειρισμούς. Στα μάτια της κοπέλας δείχνω ένας νευρόσπαστος… καψούρης, άκρως επιρρεπής στην απογοήτευση από το προσβλητικό και αγενές της φέρσιμο. Και ο… δαφνοστεφανωμένος νικητής που θα έφευγε με τρόπαιο την εντυπωσιακή Λία, όπως τόσο εξιδανικευμένα τα είχα πλάσει στο μυαλό μου, αποχωρεί σκυφτός, ταπεινωμένος και κατηφής. Το… παιχνίδι έληξε. Η πανωλεθρία είναι γεγονός…

Οσοι με διαβάζετε με προσοχή θα αναρωτηθείτε δικαιολογημένα τι έφταιξε. Είναι πιο απλό απ’ όσο δείχνει: Τόση ώρα σας περιγράφω την άνιση και χαμένη από χέρι μάχη αλλά δεν σας έχω γράψει τίποτα για τη γυναίκα των ονείρων μου. Τον «στόχο». Το «τρόπαιο». Τη… Μόνικα Μπελούτσι. Η ομορφιά της είναι αλήθεια εξωπραγματική. Και ασφαλώς το γνωρίζει. Το αποδεικνύουν τα αναρίθμητα ανδρικά πειράγματα στον δρόμο, στο καφέ, παντού. Αρα μιλάμε για μια τεράστια γκάμα επιλογών. Κατά το κοινώς λεγόμενο η κοπέλα μπορεί να έχει όποιον και όποτε θέλει. Και γιατί να επιλέξει εμένα; Γιατί διαφέρω. Ναι, αυτή είναι μια καλή αιτία. Αλλά θα πρέπει να το καταλαβαίνει πως έτσι συμβαίνει και, κυρίως, αυτή η διαφοροποίηση να της κινεί και την περιέργεια και όχι να γίνεται απλώς αντικείμενο παρατήρησης, όπως τα αιμοπετάλια στο μικροβιολογικό εργαστήριο…

Δεν είμαι ο Μπραντ Πητ. Οι φωτογραφίες μου στα 11 μου χρόνια δείχνουν πως θα μπορούσα να γίνω, ενώ στα 21 διατηρούσα ακόμη κάποιες πιθανότητες. Σήμερα θα χρειαζόμουν ολική επαναφορά! Αν δεν τη σαγηνεύει η εξωτερική μου εμφάνιση, τότε θα μπορούσα να ελπίζω στο μυαλό μου, στη μόρφωση και στο χιούμορ. Αλλά η Λία, όπως προκύπτει πεντακάθαρα από το προφίλ της στο facebook, μάλλον δεν ενδιαφέρεται και τόσο πολύ για τις γνώσεις μου, την ποίηση και τις επιστήμες. Είναι 27 περίπου ετών, με προσλαμβάνουσες από το lifestyle, με φίλες από τον χώρο τού promotion, με έντονη παρουσία στη νύχτα και επομένως και στα καμώματά της. Μια γυναίκα ασφαλώς ανώριμη με την οποία δεν έχω και μάλλον δεν θα αποκτήσω τίποτα κοινό. Μια κοπέλα που ήταν φανερό πως θα αδιαφορούσε για τον μέτριας εμφάνισης, ανώνυμο, δίχως την αμύθητη περιουσία Ρένο Μπαλή…

Φίλοι μου, λένε πως σίγουρα χαμένη είναι η μάχη που δεν δίνεται. Θα προσθέσω στις χαμένες μάχες κι εκείνες που το ποσοστό επιτυχίας είναι 0,01%. Τόσες πιθανότητες είχα με τη γεμάτη υπεροψία, κουκλάρα, μικρούλα, πολύφερνη νύφη Λία που εργάζεται σε ένα ασήμαντο καφέ, πουλώντας ομορφιά και γοητεία στους περαστικούς για να διαβούν το κατώφλι του. Οπως πριν περίπου έναν μήνα πριν έκανα κι εγώ…

ΡΕΝΟΣ ΜΠΑΛΗΣ