Πού σε βρήκα;

Στης ανάμνησης τους τόπους.

Μοναχός χωρίς ελπίδα, πικραμένος.

Στων ματιών μου τη ψιχάλα,

στα βαριά τα βήματα μου, δακρυσμένος.

Στης χαράς τα μονοπάτια.

Στα στενά της γειτονιάς μας τα δρομάκια.

Στα γλυκά τα χτυποκάρδια.

Στην ματιών τα θολωμένα συννεφάκια.

Στα παλιά του τετραδίου,

στου ντυμένου με μπλε χρώμα. ‘Όνειρά μου!

Ξέγνοιαστη στο κούνια – μπέλα

και κρατούσα το σχοινάκι σου κυρά μου!

Αιωρούμενη  στα σκότη.

Σα σκονίτσα στην αχτίδα. Στ’ όνειρό μου.

Στης βροχής την ψιχαλίδα

Ξυπνητός στο μαξιλάρι.  Στο πλευρό μου!

Στου περιβολιού τ’ αυλάκι.

Ηλιαχτίδα στο νερό να λαμπυρίζεις.

Στου μυαλού τους λαβυρίνθους.

Στης ανάμνησης τους τόπους να γυρίζεις!

Στης ψυχής την αγωνία.

Μετο πούσι. Στη μαγιάτικη τη θλίψη.

Στα ανταριασμένα νέφη.

Στα ουράνια τα τόξα και τα ύψη!

Μέσ’ το κρύο. Στη λιακάδα.

Με βοριά και σοροκάδα. Ανεμώνα.

Ζεστασιά να μου χαρίζεις.

Στο απέραντο της ζήσης μου χειμώνα!

Που σε βρήκα;

Στο χωμάτινο το δρόμο.

Άσπρο σύννεφο της σκόνης. Όνειρά μου!

Ναι. Σε βρήκα !!!

Ηλιαχτίδες με ξύπνησαν.

Δάκρυα καυτά κύλησαν.  Στη Χαρά μου!!!

 

ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΠΕΡΑΚΗΣ    (Φ Θ Ι Α)