Υπήρχε μια φορά κι ένα καιρό μια κυανέρυθρη ομάδα προσφύγων η οποία συγκαταλεγόταν σε εκείνες που δεν είχαν απουσιάσει ούτε χρόνο από την πρώτη κατηγορία. Ενα… προνόμιο που έχασε ο Πανιώνιος το 1992, όταν και βρέθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στη Β΄ Εθνική.

Φθάνοντας στο ανυπόφορο σήμερα, είναι φυσικό να ανασύρονται νοσταλγικές μνήμες από τις χρυσές στιγμές του σωματείου κατά το παρελθόν. Θυμίζουμε ορισμένους από τους ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου που δοξάστηκαν με τη φανέλα του: Τερματοφύλακας και «ήρωας του Τάμπερε» Νίκος Πεντζαρόπουλος, Στάθης Χάιτας, Χάρης Λυμπερόπουλος, Κώστας Νεστορίδης, Θωμάς Μαύρος, Νίκος Αναστόπουλος, Γιώργος Δέδες, Νόνι Λίμα, Θανάσης και Δημήτρης Σαραβάκος, έως πιο πρόσφατα τους Μιλίνκο Πάντιτς και Αλβάρο Ρεκόμπα.

Ολοι οι παραπάνω συνέβαλαν τα μέγιστα ώστε οι «κυανέρυθροι» να κατακτήσουν τους δύο τίτλους της ιστορίας τους (Κύπελλο Ελλάδας το 1979 και το 1998) αλλά και να πλησιάσουν όσο ποτέ άλλοτε το 1971 την κατάκτηση και του πρωταθλήματος, ερχόμενοι δεύτεροι πίσω από την ΑΕΚ. Φαίνεται πάντως πως ο θεσμός του Κυπέλλου «πηγαίνει» στον Πανιώνιο, αφού εκτός από τις δύο κατακτήσεις του, βρέθηκε και τέσσερις φορές ακόμη στον τελικό, οπότε και έχασε το 1952 και το 1961 από τον Ολυμπιακό, ενώ το 1967 και το 1989 δεν τα κατάφερε απέναντι στον Παναθηναϊκό. Αλλά και στην Ευρώπη ο ιστορικός σύλλογος έγραψε τις δικές του λαμπρές σελίδες, όταν απέκλεισε την πρωταθλήτρια ομάδα της Ισπανίας του 1970, Ατλέτικο Μαδρίτης, αλλά και πιο πρόσφατα όταν την τελευταία φορά που διεξήχθη Κύπελλο Κυπελλούχων έφθασε στους 8, για να αποκλειστεί στα προημιτελικά από την πανίσχυρη-τότε-Λάτσιο.

Τα… καμπανάκια για τον Πανιώνιο είχαν χτυπήσει πάντως από τη δεκαετία του ’80, όταν και κέρδισε την παραμονή του στην πρώτη κατηγορία μέσω μπαράζ που διεξήχθησαν με αντιπάλους τον Μακεδονικό (1983) και τον ΠΑΣ Γιάννενα (1984).

Το κείμενο δεν θα ήταν ολοκληρωμένο αν δεν αναφερόμαστε σε προπονητές με ειδικό βάρος που δεν θα είναι υπερβολή αν γράψουμε πως άλλαξαν την ιστορία του σωματείου. Ο «δάσκαλος» Πάνος Μάρκοβιτς (με τον οποίον κατέκτησε το Κύπελλο του 1979), ο… μαθητής του προηγούμενου Χρήστος Εμβολιάδης (κατάκτηση Κυπέλλου το 1998), ο εμβληματικός Τζο Μάλετ που στο νήμα δεν στέφθηκε πρωταθλητής και, ασφαλώς, ο Ουρμπέν Μπραμς, πρώην προπονητής της μεγάλης Αντερλεχτ της δεκαετίας του ’70, ο οποίος κατάφερε να αλλάξει τον τρόπο που αγωνιζόταν η ομάδα κάνοντάς την ανταγωνιστική και αξιόμαχη.

 

Αρης Νόμπελης