Τη στιγμή που η εταιρεία «Gustave Eiffel», έχτισε το πιο αναγνωρίσιμο μνημείο του Παρισιού για την παγκόσμια έκθεση του 1889, πολλοί αντιμετώπισαν την τεράστια σιδερένια κατασκευή με σκεπτικισμό. Σήμερα, ο Πύργος του Αϊφελ, ο οποίος συνεχίζει να εξυπηρετεί έναν σημαντικό ρόλο στις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, θεωρείται ένα αρχιτεκτονικό θαύμα και προσελκύει περισσότερους επισκέπτες από οποιοδήποτε άλλο τουριστικό θέρετρο στον κόσμο.

Σχεδιασμός και κατασκευή του Πύργου του Άιφελ

Το 1889, το Παρίσι φιλοξένησε μια παγκόσμια έκθεση (ExpositionUniverselle), με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων της Γαλλικής Επανάστασης. Περισσότεροι από 100 καλλιτέχνες υπέβαλαν σχέδια για τη κατασκευή ενός μνημείου που θα βρισκόταν στο «Champ de Mars», στο κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας, που θα χρησίμευε και ως είσοδο για την συγκεκριμένη έκθεση. Η επιτροπή  χορηγήθηκε από την «Eiffelet Compagnie», μια κατασκευαστική εταιρία που ανήκει στον περίφημο γεφυροποιό, αρχιτέκτονα, και εμπειρογνώμονα στα μέταλλα, Alexandre-Gustave Eiffel. Ενώ ο ίδιος ο Άιφελ, λαμβάνει όλα τα ένσημα για την κατασκευή του Πύργου, στην πραγματικότητα την ιδέα την είχε ο μηχανικός του, Maurice Koechlin. Αρκετά χρόνια πριν, οι δύο άντρες είχανε συνεργαστεί στον μεταλλικό τομέα του αγάλματος της Ελευθερίας στην Αμερική.

Οι πυλώνες της βάσης του Πύργου του Άιφελ είναι προσανατολισμένοι με τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα

Στην αρχή ο Άιφελ, είχε απορρίψει το πλάνο του Koechlin. Στη συνέχεια όμως πείστηκε να ακολουθήσει το πλάνο του μηχανικού του. Το τελικό σχέδιο για την κατασκευή του Πύργου, συμπεριλάμβανε 18.000 κομμάτια κατεργασμένου σιδήρου, και 2,5 εκατομμύρια πριτσίνια. Αρκετές εκατοντάδες εργαζόμενοι, χρειάστηκαν δύο χρόνια περίπου για να μαζέψουν και να συναρμολογήσουν το απαραίτητο υλικό έτσι ώστε να φτάσουν το Μάρτιο του 1889 στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Το υψηλότερο κτήριο του τότε κόσμου ήταν πλέον γεγονός με τον Πύργο του Άιφελ να φτάνει τα 10.000 πόδια σε ύψος. Πρόκειται για ένα ρεκόρ που ξεπεράστηκε το 1930 με την κατασκευή του «Chrysler Building»στη Νέα Υόρκη.

Το 1957, προστέθηκε μια κεραία στην κορυφή του Πύργου, αυξάνοντας το ύψος του κατά 65 πόδια, καθιστώντας τον ως ψηλότερο κτίριο κι από το «Chrysler Building», δίχως όμως να ξεπερνάει το «EmpireStateBuilding»το οποίο είχε χτιστεί το 1931. Αρχικά μονάχα η πλατφόρμα του δεύτερου ορόφου του Πύργου ήταν ανοιχτή για το κοινό. Αργότερα έγιναν διαθέσιμα και τα τρία επίπεδα, τα οποία τώρα διαθέτουν εστιατόρια και είναι προσβάσιμα από σκάλες και ανελκυστήρες.

Εκατομμύρια επισκέπτες ταξίδευαν στο Παρίσι για να δουν το τρομερό αξιοθέατο από κοντά. Ωστόσο, ο ενθουσιασμός δεν ήταν ο ίδιος για τους ντόπιους που ζούσαν στην γαλλική πρωτεύουσα καθώς πολλοί το θεωρούσαν αντιαισθητικό ως προς το τοπίο που είχανε συνηθίσει να αντικρίζουν. Ο διάσημος Γάλλος συγγραφέας Guy de Maupassant για παράδειγμα, μισούσε τόσο πολύ τον Πύργο του Άιφελ που έτρωγε συχνά στη βάση του, διότι ήταν το μόνο μέρος στη πόλη όπως έλεγε που δεν αντίκριζε την αηδιαστική για εκείνον μεταλλική κατασκευή.

Ο Πύργος του Άιφελ γίνεται το μόνιμο χαρακτηριστικό του ουρανού του Παρισιού.

Για τον λόγο ότι αρχικά ο Πύργος του Άιφελ προοριζόταν για μια προσωρινή έκθεση, το 1909 παραλίγο να κατεδαφιστεί και να διαλυθεί. Ωστόσο, αξιωματούχοι της πόλης, επέλεξαν να τον διατηρήσουν, μιας και αναγνωρίστηκε η αξία του ως σταθμός ασυρμάτου. Αρκετά χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, είχανε τη δυνατότητα οι γαλλικές αρχές μέσω του Πύργου του Άιφελ να κάνουν υποκλοπές συνομιλιών και ραδιοεπικοινωνιών του εχθρού και ταυτόχρονα να επικοινωνούν με zeppelin, και με άλλα στρατεύματα ενίσχυσης.

Ο περίφημος Πύργος θα γλιτώσει από την καταστροφή και για δεύτερη φορά κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Χίτλερ διέταξε αρχικά την κατεδάφιση του πιο δημοφιλούς συμβόλου της πόλης, αλλά η εντολή δεν υλοποιήθηκε. Επίσης κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στο Παρίσι, Γάλλοι αντιστασιακοί είχαν κόψει τα καλώδια που συνδέονταν με τους ανελκυστήρες του Πύργου, έτσι ώστε οι Ναζί να ήταν υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούν τις σκάλες για να ανέβουν μέχρι πάνω.

Με τη πάροδο του χρόνου ο Πύργος του Αϊφελ, χρησιμοποιήθηκε για πολλαπλά ακροβατικά υψηλού προφίλ, τελετουργικές εκδηλώσεις και επιστημονικά πειράματα. Το 1911 για παράδειγμα, ο Γερμανός φυσικός TheodorWulf χρησιμοποίησε ένα ηλεκτρόμετρο για την ανίχνευση των υψηλότερων επιπέδων ακτινοβολίας στην κορυφή του Πύργου, έτσι ώστε να τους συγκρίνει με τα επίπεδα ακτινοβολίας στη βάση του. Ένα πείραμα που έχει να κάνει με αυτό που αποκαλούμε σήμερα «κοσμικές ακτίνες». Επίσης έχουν κατασκευαστεί 30 τουλάχιστον ρεπλίκες του Πύργου του Άιφελ σε όλο το κόσμο.

Στις μέρες μας ο Πύργος του Άιφελ θεωρείται μία από τις πιο αναγνωρίσιμες κατασκευές σε όλο τον πλανήτη. Υπέστη ένα σημαντικό «λίφτινγκ» το 1986, και κάθε εφτά χρόνια βάφεται, έτσι ώστε να παραμένει ένα αξιοθέατο ανανεωμένο και φρέσκο. Υπολογίζεται ότι 7 εκατομμύρια άνθρωποι το επισκέπτονται ετησίως, κατατάσσοντας το ως το πιο διάσημο μνημείο στο κόσμο που θα πλήρωνε κάποιος για να το δει από κοντά. Περίπου 500 εργαζόμενοι είναι υπεύθυνοι για τη λειτουργία του, καθώς εργάζονται στα εστιατόρια, και στη διατήρηση των ανελκυστήρων, διασφαλίζοντας έτσι την ασφάλεια για τα πλήθη κόσμου που συρρέουν στις πλατφόρμες του διάσημου Πύργου, έχοντας ως σκοπό να απολαύσουν την πανοραμική θέα της Πόλης του Φωτός.

Πηγή Πληροφοριών: http://www.history.com/topics/eiffel-tower

ΝΥΧΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ