Καλούνται να εμβολιαστούν ένας Άγγλος, ένας Γερμανός, ένας Αμερικανός και ένας Έλληνας.

Πάει πρώτα ο Αγγλος αρνούμενος πεισματικά:

Δεν εμβολιάζομαι.

Ξέρετε κύριε, αυτό το εμβόλιο είναι ειδικά για τους τζέντλεμεν.

Ε! τότε εμβολιάστε με.

Πλησιάζει συνοφρυωμένος ο Γερμανός και με κοφτή φωνή λέει:

Νάιν. Ποτέ. Δεν εμβολιάζομαι.

Μα κύριε δεν έχετε δικαίωμα επιλογής, είναι διαταγή.

Α, δεν το ‘ξερα. Με συγχωρείτε. Εμβολιάστε με αμέσως.

Ακολουθεί ο Αμερικανός έχοντας στη φαρέτρα του αρκετά επιχειρήματα κατά του εμβολιασμού.

Δεν υπάρχει περίπτωση να εμβολιαστώ ό,τι και αν που πείτε.

Οπως θέλετε κύριε. Αν και ο γείτονά σας εμβολιάστηκε με προθυμία.

.Αλήθεια; ε, τότε εμβολιάστε με.

Πάει και ο Ελληνας.

Δε δέχομαι κουβέντα. Ούτε καν να πλησιάσεις.

Μα κύριε το εμβόλιο θα χορηγηθεί ειδικά στους τζέντλεμεν.

Σκασίλα μου μεγάλη.

Μα είναι διαταγή.

Διαταγή; τώρα είναι που δεν εμβολιάζομαι.

Μα το έκανε και ο γείτονάς σας.

Κακό του κεφαλιού του.

Μα τι άνθρωπος είσαστε; Δεν πιάνει κανένα επιχείρημα; Αλήθεια από πού είσαστε;

Ελληνας είμαι.

Ε! πέστε το τόση ώρα αγαπητέ μου. Οι Ελληνες εξαιρούνται του εμβολιασμού. Δεν το δικαιούστε.

Τι; δεν το δικαιούμαι ; Με ποιο δικαίωμα;

ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕ ΑΜΕΣΩΣ!!!