Ποιοι είναι οι Ανδρες με τα Μαύρα; Ο θρύλος μιλάει για αδιόρατες φιγούρες που συναπαρτίζουν μια ομάδα πρακτόρων, οι οποίοι ενεργοποιούνται κάθε φορά που εμφανίζεται ένα ΑΤΙΑ ή συμβαίνει κάποιο εξωκόσμιο περιστατικό. Σκοπός των μελών αυτής της ομάδας είναι να παρενοχλούν ή και να απειλούν αυτόπτες μάρτυρες, έτσι ώστε να αρνούνται κάθε γνώση για τα συμβάντα. Η θεωρία συνωμοσίας που κρύβεται πίσω από τους Ανδρες με τα Μαύρα, μιλάει για εξωγήινα όντα που επιβουλεύονται τον πλανήτη μας και επιδιώκουν να κρατήσουν τα σχέδιά τους μυστικά από το ευρύ κοινό. Μια εναλλακτική εκδοχή υποστηρίζει ότι πρόκειται για κυβερνητικούς πράκτορες, οι οποίοι επίσης θέλουν να αποκρύψουν την αλήθεια.

Σύμφωνα με τη θεωρία, οι πράκτορες ΜΙΒ (αρχικά των Men In Black), φορούν συνήθως μαύρα κοστούμια και δεν συμπεριφέρονται «ανθρώπινα». Απειλούν αυτόπτες μάρτυρες, κατάσχουν φωτογραφίες, βίντεο ή άλλα μέσα καταγραφής εξωκόσμιας δραστηριότητας. Οι ΜΙΒ είναι επίσης γνωστοί για τη «μηχανική» τους συμπεριφορά, με μονότονη φωνή και ρομποτικές κινήσεις. Αυτόπτες μάρτυρες βεβαιώνουν ότι τα πρόσωπα των ΜΙΒ δεν μοιάζουν με ανθρώπινα, καθώς έχουν «πεσμένα» μάτια και ψηλά ζυγωματικά.

Οι ΜΙΒ οδηγούν ολοκαίνουργιες Lincoln ή Cadillac, με τα φώτα πορείας σβηστά, ενώ μέσα αχνοφέγγει ένα πράσινο ή μωβ φως. Οι πινακίδες τους είναι πλαστογραφημένες και έχουν παράξενα εμβλήματα κολλημένα στις πόρτες. Μερικές φορές καταφθάνουν με μαύρα ελικόπτερα.

Σε πολλούς παλιούς μύθους και μυθιστορίες, καταγράφεται η παρουσία «ανθρώπων με μαύρα», που συνήθως πηγαίνουν ανά τρεις. Υπήρξαν και μερικοί ερευνητές ΑΤΙΑ, οι οποίοι ενέπλεξαν μυθολογικές φιγούρες από το απώτερο παρελθόν, όπως ελισαβετιανούς και αυτόχθονες Αμερικανούς «μελανούς» άνδρες, που ενδεχομένως ήταν επίσης Ανδρες με τα Μαύρα.

Η πρώτη σύγχρονη παρατήρηση ήταν το 1947, όταν ο ναυτικός Χάρολντ Νταλ ανέφερε ότι είδε έξι ΑΤΙΑ στην περιοχή Μόρι Αιλαντ της δυτικής Ουάσιγκτον. Ο Νταλ είχε μαζί του τον γιο του και το σκύλο του. Εβγαλε κάποιες φωτογραφίες με τα ΑΤΙΑ, και λίγο αργότερα, ο σκύλος του σκοτώθηκε από καυτούς σπινθήρες, που έριξαν τα UFO πάνω στο πλοιάριό του. Την επόμενη ημέρα, μια ψηλή, σκοτεινή φιγούρα με μαύρο κοστούμι, επισκέφτηκε τον Νταλ, του ζήτησε να του αναφέρει με κάθε λεπτομέρεια τι είχε δει και τον προειδοποίησε ότι αν τα αποκαλύψει σε οποιονδήποτε, κάτι κακό θα συμβεί στην οικογένειά του. Ο Νταλ δεν ξαναμίλησε σε κανέναν για το περιστατικό.

Ενας από τους πρώτους που άρχισαν να ασχολούνται κάπως βαθύτερα με την ιστορία, ήταν ο Αλμπερτ Μπέντερ, διευθυντής του λεγόμενου «Διεθνούς Γραφείου Ιπτάμενων Δίσκων» και εκδότης του «The Space Review», ενός ενημερωτικού δελτίου συμβάντων σχετικών με UFO. Σε άρθρο του το 1953, ο Μπέντερ ισχυριζόταν ότι είχε στην κατοχή του στοιχεία για επισκέψεις ιπτάμενων δίσκων, αλλά αδυνατούσε να τα δημοσιεύσει, προειδοποιώντας οποιονδήποτε άλλον με αντίστοιχες πληροφορίες, ότι βρισκόταν σε κίνδυνο. Λίγο αργότερα η κυκλοφορία του «The Space Review» διακόπηκε, με τον Μπέντερ να ισχυρίζεται ότι τον επισκέφθηκαν τρεις άνδρες με μαύρα κοστούμια, οι οποίοι μολονότι του αποκάλυψαν μεγάλα μυστικά των ΑΤΙΑ, τον απείλησαν με συνέπειες αν τα δημοσιοποιούσε.

Από τη στιγμή που η ιστορία του Μπέντερ ήρθε στο φως, ξέσπασε διαμάχη για το αν οι Ανδρες με τα Μαύρα υπήρχαν κανονικά ή ήταν αποκυήματα φαντασίας, αφού ουσιαστικά δεν υπήρχαν αποδείξεις για την ύπαρξή τους. Από την πλευρά τους, ορισμένοι ταγμένοι «ουφολόγοι», όπως ο Γκρέι Μπάρκερ, συγγραφέας και φίλος του Μπέντερ, αντέτειναν ότι υπήρχαν πραγματικά «καταχθόνιοι άνδρες» σε εντεταλμένη αποστολή αποσιώπησης όσων αληθινά συνέβαιναν στον εξωγήινο κόσμο.

Αρκετά χρόνια μετά, το 1976, αναφέρθηκε ξανά ένα περιστατικό επίσκεψης Ανδρα με τα Μαύρα, στις ΗΠΑ, στην ανατολική πολιτεία Μέιν. Ο γιατρός Χέρμπερτ Χόπκινς, υποστήριξε ότι πήρε πληροφορίες για έλευση ΑΤΙΑ, από έναν άνδρα με κομψό μαύρο κοστούμι, αλλά γενικά με παράξενη, εξαιρετικά χλωμή όψη και έντονα κόκκινα χείλη. Με αργή, μονότονη φωνή απείλησε τον Χόπκινς να μη δημοσιοποιήσει με κανέναν τρόπο την άφιξη των UFO, και στη συνέχεια αποχώρησε, αφήνοντας τον γιατρό σε κατάσταση σοκ.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο λαογράφος Πίτερ Ρόισβιτς ισχυρίστηκε ότι συνάντησε στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια έναν ψηλό άνδρα με μαύρο κοστούμι και σκοτεινή όψη, που του έκανε με περίεργη φωνή, ερωτήσεις για τα ΑΤΙΑ. Ο Ρόισβιτς πανικοβλήθηκε και άρχισε να φωνάζει αναζητώντας βοήθεια, γιατί παρόλο που υπήρχαν άνθρωποι παντού, εκείνος δεν μπορούσε να τους δει.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές των ΗΠΑ, έχουν υπάρξει ενδείξεις ότι αυτόπτες μάρτυρες που παρατήρησαν ΑΤΙΑ, έπεσαν μετά θύματα εκφοβισμού από άγνωστα άτομα που υποδύονταν τους κρατικούς αξιωματούχους.

Κατά κανόνα, εκείνοι που ισχυρίζονται ότι συνάντησαν ΜΙΒ, σημειώνουν παράλληλα ότι έπαθαν σοκ, τόσο κατά τη διάρκεια της συνάντησης, όσο και μετά απ’ αυτήν. Αυτές οι αφηγήσεις οδήγησαν αρκετούς σχολιαστές να θεωρήσουν ότι οι «αυτόπτες» αντί να βρεθούν απέναντι σε ΜΙΒ, βρέθηκαν σε κατάσταση νευρικού κλονισμού, με αποτέλεσμα να επινοήσουν ένα φανταστικό γεγονός.

Οποια κι αν είναι η αλήθεια, φαίνεται ότι οι επισκέψεις αυτές έχουν χαράξει τη δική τους μακροχρόνια ιστορία, είτε ως πραγματικά γεγονότα, είτε ως επινοημένες αφηγήσεις. Και όπως φαίνεται έχουν ακόμα μέλλον…

(Πηγή: ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ, Charlotte Greig, Εκδ. Πεδίο)