Από την ηλικία των 40 και μετά, ο μέσος άνθρωπος μπαίνει στις δεκαετίες της Ανεπάρκειας. Στην αρχή δεν το παίρνει χαμπάρι, νομίζει ότι όλα είναι μια χαρά: είναι νέος ακόμη, είναι απασχολημένος με το μεγάλωμα των παιδιών του ή με τις προσπάθειες για μια καλύτερη θέση στη δουλειά, οι γονείς του μεγαλώνουν αλλά είναι ακόμη σε καλή κατάσταση και συνεχίζουν να τον βοηθούν…

Όσον αφορά τις οργανικές ανεπάρκειες, αργά ή γρήγορα εμφανίζονται στις ιατρικές εξετάσεις των περισσότερων και αρχικά τους γεμίζουν αγωνία, οι δε γιατροί αντί να τους βοηθήσουν, τους διατάζουν αυταρχικά και άσπλαχνα να βγάλουν από τη ζωή τους ό,τι τυχόν απολαύσεις τους έχουν μείνει: γλυκά, παγωτά, κρέας, τυρί, θαλασσινά, αλκοόλ, κάπνισμα, αλμυρά. Κατ΄ αυτούς, το ιδανικό για τους ασθενείς τους θα ήταν ενώ εργάζονται και μοχθούν σα μηχανές, επί ατέλειωτες ώρες σύμφωνα με τις επιταγές της κοινωνίας, να τρέφονται με το μενού της αγελάδας: χορτάρι και αέρα κοπανιστό.

Μια ανεπάρκεια σε οργανικό επίπεδο, όπως η νεφρική ή η φλεβική, θεωρείται ατυχία αλλά αντιμετωπίσιμη: με φάρμακα, δίαιτα και άλλες στερήσεις. Δεν είναι όμως μια απλή ατυχία που δε θα επαναληφθεί αλλά η αρχή μιας σειράς Ανεπαρκειών που θα σημαδέψουν το δεύτερο και πιο άχαρο μισό της ζωής μας.

Όταν εμφανιστεί η σεξουαλική ανεπάρκεια, στερείσαι τη μόνη δωρεάν απόλαυση στη ζωή και μαζί με αυτήν τον Έρωτα.

Όσο για την καρδιακή ανεπάρκεια, είναι πολύ συχνή. Ειδικά αν έχει ραγίσει η καρδιά σου από μία ή περισσότερες προδοσίες.

Με το πέρασμα του χρόνου εμφανίζεται μια σχετική κινητική ανεπάρκεια λόγω δυσκαμψίας ή από διάφορα κουσούρια που αφήνουν τυχόν ατυχήματα: κατάγματα, διαστρέμματα e.t.c.

Οικονομική Ανεπάρκεια: τα χρήματα δεν επαρκούν ποτέ για να καλύψουν τις ανάγκες σου-εκτός αν είσαι Κροίσος- γιατί οι ανάγκες αυξάνονται εκθετικά με την ηλικία ενώ οι απολαβές αυξάνονται αριθμητικά ή καθόλου, αν δεν οπισθοχωρούν κιόλας με τις διάφορες διαδοχικές οικονομικές κρίσεις.

Ανεπάρκεια Χρόνου: η φθορά του σώματος είναι εκθετική επίσης ενώ το χρήμα και ο χρόνος που απαιτούνται για τη συντήρησή του, δυσανάλογα μεγάλα.

Για να διατηρηθείς σε καλή κατάσταση στο πέρασμα του χρόνου πρέπει:

-Να μην τρώς σχεδόν τίποτα (εκτός από μαρουλόφυλλα)

-Να γυμνάζεσαι 1-2 ώρες καθημερινά

-Να κάνεις τακτικές θεραπείες σε  Δερματολόγους

– Να κάνεις τακτικές θεραπείες σε  Οδοντίατρους διαφόρων ειδικοτήτων: προσθετολόγους, περιοδοντολόγους κ.α.

-Να κάνεις τακτικές θεραπείες σε  Πλαστικούς χειρούργους, κάθε χρόνο ή πιο συχνά για να διορθώνεις πότε το ένα πότε το άλλο με πολύ πόνο και μεγάλο κίνδυνο για ανεπιθύμητα αποτελέσματα.

Και γενικά να μην ασχολείσαι με τίποτα άλλο γιατί είναι μια δουλειά πλήρους απασχόλησης. Ποιος έχει το χρόνο, τα χρήματα, την αντοχή στον πόνο και το κουράγιο για κάτι τέτοιο; Οι ματαιόδοξοι και οι σταρ του Χόλυγουντ φαντάζομαι.

Το χειρότερο απ΄όλα είναι η οικογενειακή ανεπάρκεια ή η ανεπάρκεια στήριξης: ποιος δίνει πια δεκάρα για σένα όταν γεράσεις; Όλοι σε θεωρούν ξοφλημένο από τη ζωή, του οποίου οι μόνες χρησιμότητες είναι:

Α) ως Υπηρέτης συζύγου, τέκνων, εγγονών, υπερηλίκων γονιών, αρρώστων κάθε ηλικίας.

Β) ως Πιστωτικό ίδρυμα για οικονομικές παροχές κάθε είδους: για δανεικά και αγύριστα, για προίκες, για χαρτζηλίκια σε φαντάρους κ.ο.κ.

Αυτή είναι μακράν η χειρότερη ανεπάρκεια γιατί έρχεται τόσο ύπουλα που καταλήγεις να χαρακτηρίσεις τυχερούς όσους μεγάλωσαν χωρίς οικογένεια. Αυτοί τουλάχιστον ήξεραν ανέκαθεν ότι είναι μόνοι στη ζωή και δε βαυκαλίζονταν με ψευτιές για το μεγαλείο της Αγίας Οικογένειας.

Και μετά από όλα αυτά, καταλήγεις στην Ανεπάρκεια Ζωής. Στα θυμαράκια.

Όμως για να μην κλείσουμε τόσο δυσοίωνα το άρθρο, οφείλουμε να τονίσουμε τις επάρκειες και τα οφέλη που έρχονται με το χρόνο: οι γνώσεις, η εμπειρία, η παρατηρητικότητα, η αντίληψη, η ψυχραιμία αυξάνονται με την ηλικία. Στις ηλικίες άνω των 40, δεν είσαι τόσο κορόϊδο όσο ήσουν στα 20 (εκτός και αν δε μαθαίνεις τίποτα από τα λάθη σου-υπάρχει και αυτό το είδος ανθρώπου). Κρίνεις καλύτερα τους ανθρώπους και ας την πατάς ακόμη μερικές φορές. Ξέρεις πώς να αντιμετωπίζεις ανεπάρκειες και άσχημες συμπεριφορές. Και αν δε μπορείς μόνος σου, ξέρεις πια πού να απευθυνθείς για τη λύση του προβλήματος σου.

Το κυριότερο απ΄ όλα -ειδικά αν καταφέρεις να πάρεις και σύνταξη-αδιαφορείς όλο και περισσότερο για τη γνώμη των άλλων. Πράγμα που μπορεί να σε οδηγήσει στην Απελευθέρωση και την Ολοκλήρωση όσο τίποτ΄άλλο.

 

Οδυσσέας