Εν έτει 1461 ο κατακτητής της Πόλης Μωάμεθ Β΄ συνεχίζει να προελαύνει, πλησιάζοντας σε απόσταση αναπνοής το Τιργκοβίτσε, την πρωτεύουσα της Τρανσυλβανίας. Φθάνοντας πλέον μια ανάσα μακριά, στους λόφους που την περιτριγύριζαν, αντίκρισε το πιο αποτρόπαιο θέαμα που είχε δει στη ζωή του: στην κοιλάδα που απλωνόταν μπροστά τους, πολλά μίλια γύρω από την πόλη, ένα δάσος στύλων υψωνόταν προς τον ουρανό. Οι στύλοι ξεπερνούσαν τους 20000 και ο καθένας είχε στην κορφή του μια χιλιοβασανισμένη ανθρώπινη μορφή. Ορισμένοι ζούσαν ακόμη και οι οιμωγές τους ακούγονταν σε μεγάλη απόσταση καθώς σφαδάζανε…

Αυτό το ανοσιούργημα ήταν αποκλειστικά έργο του ηγέτη της Ρουμανίας Βλαντ Γ΄ Τσέπες (παλουκωτής) ήταν υπαρκτό πρόσωπο και μάλιστα σε αυτόν βασίστηκε η προσωπικότητα του «Κόμη Δράκουλα». Επρόκειτο για ένα ανάλγητο τέρας που έκανε μέχρι και τον σκληροτράχηλο τουρκικό στρατό να πέσει στα γόνατα με την ανάσα κομμένη, προκειμένου να μην ξεράσουν! Λέγεται πως η αγαπημένη του μέθοδος ανασκολοπισμού ήταν να τεντώνει τα μέλη του θύματός του, δένοντάς τα σε άλογα, ενώ την ίδια ώρα έμπηγε ένα μυτερό παλούκι αργά-αργά στο σώμα, μερικές φορές στον πρωκτό ή στη μήτρα, μέχρι που να βγει από το στόμα!!!

Η άλλη μέθοδος που χρησιμοποιούσε ήταν το κρέμασμα του θύματος πάνω από το παλούκι, ώστε με το βάρος του να παλουκωθεί. Ο ανασκολοπισμός υπήρξε ένας τρομαχτικά αργός και παρατεταμένος θάνατος που θα μπορούσε να κρατήσει ώρες ή και μέρες ολόκληρες. Γινόταν επίτηδες αργά για να μη σταματήσει από το σοκ η καρδιά του θύματος και η μύτη του παλουκιού πολλές φορές λαδωνόταν για να μπαίνει ευκολότερα στο σώμα. Ο ίδιος ο διεστραμμένος Βλαντ Γ΄ οργάνωνε… συμπόσια ανάμεσα στους μελλοθάνατους, απολαμβάνοντας σαδιστικά τις ανατριχιαστικές κραυγές των θυμάτων του! Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, πολλές φορές έβαζε να ανασκολοπίζουν μωρά στα ίδια παλούκια με τις μητέρες τους. Ηταν τόσο άρρωστος ψυχικά που θα μπορούσε να πραγματοποιεί χιλιάδες ανασκολοπισμούς την ημέρα.

Ο –κατά τα άλλα σκληρός- Μωάμεθ Β΄ αποχώρησε αηδιασμένος από το φρικτό θέαμα, μια που θεώρησε πως δεν υπήρχε κανένα νόημα να δώσει μάχη απέναντι σε ένα τέτοιο εφιαλτικό τέρας…

 

Άρης Νόμπελης