Μετά την επεισοδιακή συνάντηση με τον Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο, ο Παπαφλέσσας αξίωσε από τους Φιλικούς να τον διορίσουν αντιπρόσωπό τους και σε λίγο έφυγε για τις ηγεμονίες του Δούναβη. Εκεί γνωρίστηκε με τον Λεβέντη, τον Φαρμάκη και τον Γιωργάκη Ολύμπιο. Με την επέμβαση μάλιστα των καινούργιων φίλων του, αποφυλακίστηκε, όταν οι τουρκικές αρχές τον συνέλαβαν ως ύποπτο.

Τον Οκτώβριο του 1920, τον κάλεσε ο Υψηλάντης στην ιστορική σύσκεψη, που έγινε στο Ισμαήλι. Σ’ αυτή πήραν μέρος τα σημαντικότερα στελέχη της Φιλικής, όπως ο Ξάνθος, ο Περραιβός, ο Υπατρος, ο Τζιώτης, στρατηγός του ρωσικού στρατού και ο Παπαδόπουλος, αρχηγός του στόλου του Δούναβη. Τα σπουδαιότερα θέματα που συζητήθηκαν εκεί ήταν η συντόμευση του χρόνου για το μεγάλο ξεκίνημα και αν θα έπρεπε να αρχίσει από τις ηγεμονίες του Δούναβη ή από τη Μάνη.

Ο Παπαφλέσσας είχε τη γνώμη ότι έπρεπε να κατεβεί στον Μοριά ο πρίγκιπας και ν’ αρχίσει αμέσως η επανάσταση από κει. Προσπαθώντας να παρασύρει και τους άλλους, τους διαβεβαίωνε, μολονότι γνώριζε πως αυτό δεν ήταν αληθινό, ότι στον Μοριά όλοι είχαν ετοιμαστεί και περίμεναν με ανυπομονησία την άφιξη του Υψηλάντη, για να αρχίσουν τις επιθέσεις. Για να τους πείσει περισσότερο, τους παρουσίασε αναφορές υπογεγραμμένες από τους σημαντικότερους οπλαρχηγούς, οι οποίοι έγραφαν ότι είχαν στρατό έτοιμο, όπλα και πολεμοφόδια. Παρ’ όλα αυτά όμως, οι άλλοι εξακολουθούσαν να είναι διστακτικοί, γιατί τους φαίνονταν υπερβολικές οι πληροφορίες του Παπαφλέσσα. Η συζήτηση συνεχίστηκε με θόρυβο και αντεγκλήσεις. Ορμητικός, όπως πάντοτε, ο Παπαφλέσσας προσπαθούσε να τους πείσει ότι όσα τους έλεγε για τις ετοιμασίες στο Μοριά, ήταν αληθινά.

Σηκώθηκε τότε ο Παπαδόπουλος, που λίγο καιρό πριν περιπολούσε με τον ρωσικό στόλο στις ακτές του Μοριά και ήταν πληροφορημένος για την κατάσταση που επικρατούσε εκεί. Ζύγωσε οργισμένος τον Παπαφλέσσα και του είπε:

«Ακου δω παπά. Εσύ να κοιτάξεις τα ψαλτήρια και τα κομπολόγια σου, και τα πράγματα του πολέμου δεν είναι δική σου δουλειά. Σε ρώτησα πριν, πόσον καιρό λείπεις από το Μοριά και μου είπες τριάμισι χρόνια. Εγώ ήμουν εκεί πριν εφτά μήνες και τίποτε δεν είδα από κείνα που μας ψάλλεις εδώ τόσες ώρες ούτε απ’ όσα γράφουν οι ψευτοαναφορές σου. Ετσι αποφασίστηκε ν’ αρχίσει η επανάσταση από τις ηγεμονίες. Παρ’ όλα αυτά, ο Παπαφλέσσας δεν εννοούσε να ησυχάσει. Δούλευε με όλες τις δυνάμεις του για τον γενικό ξεσηκωμό. Αποφάσισε να κατεβεί στην Ελλάδα και να προσπαθήσει να ξεσηκώσει τους ραγιάδες κατά των Τούρκων. Ο Υψηλάντης τον εφοδίασε με συστατικό γράμμα, στο οποίο τον διόριζε αντιπρόσωπό του. «Ο αρχιμανδρίτης Δικαίος θα λογαριάζεται δι’ όλα τα ζητήματα του αγώνος ως άλλος εγώ» έλεγε χαρακτηριστικά το γράμμα. Εγραψε ακόμη στην Πόλη να του μετρήσουν τριακόσιες χιλιάδες γρόσια από το ταμείο της Εφορείας. Αυτά έδειχναν σε πόσο μεγάλη υπόληψη τον είχε ο Υψηλάντης.

Στο τέλος Νοεμβρίου του 1820 ο Παπαφλέσσας βρίσκεται στη Σμύρνη και από κει στο Αϊβαλί. Το πέρασμά του ξεσηκώνει παντού πατριωτικό ενθουσιασμό. Σε χιλιάδες μετρούνται εκείνοι, στους οποίους εμπιστεύτηκε το μεγάλο μυστικό. Μαζεύει συνεισφορές σε χρήματα, τουφέκια, μολύβι, μπαρούτι. Στα μισά του Δεκέμβρη ναυλώνει το καΐκι του καπετάν Μέξη, το φορτώνει τουφέκια και μπαρουτόβολα και το στέλνει στη Σκαρδαμούλα της δυτικής Μάνης. Μπαίνει και ο ίδιος σε ένα άλλο καΐκι και, στις 20 του Δεκέμβρη, βρίσκεται στην Υδρα. Μαζεύει τους προκρίτους του νησιού και τους μιλά για τον Αγώνα που ετοιμάζεται. Το ψέμα του δεν έχει όρια. Δεν διστάζει να πει στους Υδραίους ότι «στη Βλαχία ο κουλοχέρης υπασπιστής του Τσάρου έχει εκατοντάδες χιλιάδες άντρες και ότι ο Τσάρος ετοιμάζει μιλιούνια στρατεύματα για να σαρώσει την Τουρκιά. Και, τέλος, ότι στο Μοριά όλοι είναι έτοιμοι για τον ξεσηκωμό και τον περιμένουν να ξεσπάσει από στιγμή σε στιγμή».

Οι πρόκριτοι του Μοριά τρομοκρατήθηκαν όταν έμαθαν τον ερχομό του Παπαφλέσσα. Γνωρίζοντας τον χαρακτήρα του και την ορμητική του ιδιοσυγκρασία, φοβούνται ότι μπορεί να φτάσει το μεγάλο μυστικό στα αυτιά των Τούρκων. Γι αυτό προσπαθούν να δυσκολέψουν το πέρασμά του στο Μοριά. Στέλνουν τον πρόκριτο της Τριπολιτσάς Παναγιώτη Αρβάλη στις Σπέτσες, όπου βρισκόταν ο Παπαφλέσσας, με εντολή να δυσκολέψουν το πέρασμά του στο Μοριά. Εκείνος όμως πήρε με το μέρος του τον Αρβάλη και, ύστερα από μερικές μέρες οι πρόκριτοι του Μοριά έλαβαν γράμμα του απεσταλμένου τους , στο οποίο τους έγραφε ότι το κίνημα δεν έπαιρνε αναβολή και ότι ο ξεσηκωμός των ραγιάδων αποτελούσε τη μοναδική σωτηρία του Γένους. Ετσι, ανενόχλητος ο Παπαφλέσσας πέρασε στο Ανάπλι και κατόπιν στο Αργος. Από κει κάλεσε τους άρχοντες του Μοριά για να τους ανακοινώσει τις οδηγίες και τις εντολές του Υψηλάντη. Εκείνοι, τρομοκρατημένοι, έκαναν μυστική σύσκεψη και αποφάσισαν να πάνε στο Αίγιο και να καλέσουν εκεί τον Παπαφλέσσα για να συζητήσουν.

(Συνεχίζεται)