Μπέτυ Χιλ, η μαντόνα των UFO

Οπως αναφέρει το περιοδικό ΟΜΝΙ του 1962, η κοινωνική λειτουργός Μπέτυ Χιλ και ο άντρας της, που σήμερα δεν ζει, «έχασαν» δύο ολόκληρες ώρες απ’ τη ζωή τους, ενώ οδηγούσαν το αυτοκίνητό τους μέσα από τα Λευκά όρη του Νιου Χαμσάιρ. Για να μάθουν τι τους συνέβη στη διάρκεια αυτών των δύο ωρών, δέχθηκαν να υπνωτισθούν, ώσπου ήρθε στη μνήμη τους το γεγονός μιας στενής επαφής με εξωγήινους. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα είχαν απαχθεί από κοντόσωμα, με γυμνό κρανίο πλάσματα, που τους πήραν στο σκάφος τους, τους εξέτασαν ιατρικά και, πριν τους αφήσουν, τους έδειξαν έναν χάρτη με αστερισμούς, για να τους δείξουν από πού είχαν έρθει.

Η ιστορία του ζεύγους Χιλ έκανε μεγάλη αίσθηση και γυρίστηκε ακόμα και σε κινηματογραφική ταινία. Σήμερα η Μπέτυ Χιλ, ακόμη και μετά το θάνατο του άνδρα της, ασχολείται ενεργά με το αίνιγμα των UFO. Εχει δώσει διαλέξεις σχετικά με την πίστη της στην εξωγήινη καταγωγή των αντικειμένων αυτών και, δυο φορές την εβδομάδα περνά τη μέρα της σε έναν αγρό 29 χλμ. απ’ το σπίτι της στο Πόρτσμουθ, του Νιου Χαμσάιρ. Οπως λέει και η ίδια, η καλύτερη στιγμή για την ύπαρξη εξωγήινων επαφών, είναι όταν κάνει πολύ κρύο.

Αρχαία ενέργεια

Οι ναοί της αρχαιότητας δεν ήταν απλά μνημεία αφιερωμένα στους θεούς. Αυτή είναι η γνώμη του Πολ Μπράουν, εφευρέτη, από το Μπλις του Αϊντάχο. Ο Μπλις πιστεύει πως πρόκειται για κτίσματα που μέσα στο εσωτερικό τους λειτουργούσαν τεράστιες ηλεκτρογεννήτριες για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της εκάστοτε κοινωνίας. Την άποψή του ο Μπράουν τη στηρίζει στη μελέτη ενός διαγράμματος, που όλοι περνούσαν για σύμβολο, ενώ ο ίδιος πιστεύει πως είναι το σχέδιο κατασκευής μιας τέτοιας γεννήτριας. Ετσι, κατασκεύασε τη γεννήτρια αυτή, αποκρυπτογραφώντας το διάγραμμα, ώστε να είναι σε θέση να παρουσιάσει τη θεωρία του στον κόσμο μαζί με αποδείξεις.

«Οι αρχαίοι» λέει ο Μπράουν, «άφησαν πίσω τους αναπαραστάσεις που έδειχναν πώς κατασκευάζονται τα μηχανήματά τους. Ο κόσμος για χιλιάδες χρόνια πίστευε ότι αυτές οι «μαντάλες» ήταν σφαιρικά σύμβολα του σύμπαντος. Η αλήθεια όμως είναι ότι παριστάνουν σχεδιαγράμματα κατασκευής».

Ο Μπράουν, που θεωρεί τον εαυτό του ειδικό στις μη συνηθισμένες μορφές ενέργειας, λέει ότι η «μαντάλα του λωτού» περιέχει το ίδιο ακριβώς διάγραμμα που βρέθηκε στο «Εγχειρίδιο Ηλεκτρισμού του Κόιν». Ενα άλλο σύμβολο, ένας σταυρός μαζί με μια σβάστικα που περιβάλλονται από μια ανταύγεια, είναι ακριβώς η διατομή ενός σύγχρονου μετασχηματιστή ισχύος.

Για την έρευνα της θεωρίας του ο Μπράουν χρησιμοποιεί και ένα άλλο σύνολο συμβόλων: τα αρχαία κινεζικά εξάγραμμα που είναι η βάση του «Ι-Τζίνγκ». Κατά τον Μπράουν, παριστάνουν πυρήνες, που η διάταξή τους είναι τέτοια ώστε να επιτρέπει τη μεταβίβαση ενέργειας στις επόμενες σπείρες. Με τον τρόπο αυτόν ένας ηλεκτρικός παλμός αναγκάζεται να κινηθεί γύρω απ’ τη μηχανή – μαντάλα.

Η συσκευή που κατασκεύασε ο Μπράουν βάσει των εξαγράμμων, είναι φτιαγμένη από ατσάλι και σύρμα περιέλιξης πηνίων. Παράγει ηλεκτρομαγνητική ενέργεια, η οποία μπορεί να μετρηθεί. «Δεν έχει κραδασμούς» λέει ο Μπράουν, «κι έτσι μπορεί να λειτουργεί για χιλιάδες χρόνια».

Είναι όμως δυνατό να υπήρχαν τέτοιες μηχανές στην αρχαία εποχή; Η τεχνολογία που απαιτείται για την κατασκευή τους είναι πρόσφατη. Πέρα όμως απ’ αυτό, οι αρχαιολόγοι δεν θάπρεπε να είχαν βρει στοιχεία για τέτοιες μηχανές εδώ και πολύ καιρό;

«Αυτό δεν είναι απαραίτητο» διαφωνεί ο Μπράουν. «Ισως κάποια μέρα ανακαλύψουμε ξανά μια σπουδαία πληροφορία, κάτι που οι αρχαίοι λαοί της Ανατολής το ονόμαζαν Τάο ή Τέλεια Γνώση».

Η αγελάδα που γύρισε σπίτι

Πέρα από τα γνωστά ταχυδρομικά περιστέρια, υπάρχουν και άλλα ζώα που έχουν αυτή την εσωτερική ικανότητα να βρίσκουν το δρόμο και να επιστρέφουν εκεί που έζησαν κάποτε, όπως είναι τα σκυλιά. Ποτέ όμως δεν είχαμε ακούσει να συμβεί κάτι τέτοιο με αγελάδα. Ποτέ, μέχρι που η Τζούλιαν, μια αγελάδα, που ανήκει στην ινδική ποικιλία και ζυγίζει 470 κιλά, πουλήθηκε από τον ιδιοκτήτη της και μεταφέρθηκε στο νέο της σπίτι, απ’ τη Τζένοβα της Φλόριντα στο ράντσο Οραντζ Κάουντυ, του Ρεντ Χέις, σε απόσταση 46 χιλιομέτρων.

Ο πρώην ιδιοκτήτης της την πούλησε γιατί είχε την κακή συνήθεια να το σκάει και να τριγυρίζει στη γύρω περιοχή.

Μόλις η Τζούλιαν έφτασε στο νέο της σπίτι, οδηγήθηκε στον στάβλο. Γρήγορα όμως το έσκασε, πήδηξε δυο συρματοπλέγματα, διέσχισε τον ποταμό Εκονλοκ – Χάτσι και, ύστερα από αρκετούς λόφους και 20 ώρες πορείας, κάλυψε τα 46 χιλιόμετρα που τη χώριζαν από το παλιό της σπίτι. Εκτός από λίγες επιπόλαιες γρατζουνιές και 70 κιλά που είχε χάσει, δεν είχε πάθει τίποτε άλλο.

Ωστόσο, αυτό που κάνει αυτό το ταξίδι περίεργο είναι το είδος του ζώου που το έκανε. Με την περίπτωση αυτή ασχολήθηκαν οι κτηνίατροι Σάρον Κρόουελ – Ντέιβις και Πήτερ Μούλερ. Η Σάρον απέδωσε τη συμπεριφορά της Τζούλιαν στην ξεχωριστή της ικανότητα να ακολουθεί μυρωδιές που είχαν καταγραφεί στο μυαλό της, καθώς την πήγαιναν στο ράντσο Οραντζ Κάουντυ. Ο Μούλερ πάλι, διακρίνει ένα ένστικτο που είχε δημιουργηθεί από τη μεγάλη αφοσίωση που είχε στον προηγούμενο ιδιοκτήτη της. Προσθέτει όμως, «ίσως έχουμε να κάνουμε με μια ιδιαίτερα έξυπνη αγελάδα».