Η Μυστική Υπηρεσία συνοδεύει τον πρόεδρο και την Πρώτη Οικογένεια παντού, αλλά δεν ήταν πάντα έτσι.

Σήμερα, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και η Μυστική Υπηρεσία είναι αχώριστοι -κυριολεκτικά. Οι πράκτορες της Μυστικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ συνοδεύουν τον πρόεδρο και την Πρώτη Οικογένεια παντού και είναι ιδιαίτερα αισθητοί σε δημόσιες εκδηλώσεις. Αλλά δεν ήταν πάντα έτσι. Θα χρειαζόταν μια τρίτη δολοφονία προέδρου των ΗΠΑ -του Γουίλιαμ Μακ Κίνλεϊ- για να ωθήσει το Κογκρέσο να αναθέσει την πλήρη επίσημη προστασία των εν ενεργεία προέδρων.

Η Μυστική Υπηρεσία ιδρύθηκε στην πραγματικότητα το 1865 ως τμήμα του υπουργείου Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο ήταν κυρίως υπεύθυνο για την προστασία των περιουσιακών στοιχείων του εθνικού θησαυροφυλακίου, τη διαφύλαξη των εγκαταστάσεων παραγωγής του νομίσματος και τη διερεύνηση της παραχάραξης. Από το 1894, πράκτορες της Μυστικής Υπηρεσίας προστάτευαν τον τότε πρόεδρο Γκρόβερ Κλίβελαντ, αλλά μόνο με μερική απασχόληση.

Μέχρι τότε, και ακόμη και τα επόμενα χρόνια, τα μέλη του Κογκρέσου δίσταζαν να ιδρύσουν επίσημα μια εθνική υπηρεσία επιβολής του νόμου, προτιμώντας να αφήσουν τις λειτουργίες που σχετίζονταν με τον νόμο και την τάξη στις επιμέρους πολιτείες. Ωστόσο, ήταν όταν δολοφονήθηκε ο διάδοχος του Κλίβελαντ, Γουίλιαμ Μακ Κίνλεϊ, το 1901 που άρχισε να αναπτύσσεται η δυναμική για μια τέτοια ομοσπονδιακή υπηρεσία.

«Η δολοφονία του McKinley έγινε σε μια κρίσιμη στιγμή στην ιστορία των ΗΠΑ», σημειώνει ο Cary Federman, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Σπουδών Δικαιοσύνης του «Montclair State University» στο New Jersey και συγγραφέας του βιβλίου «The Assassination of William McKinley: Anarchism, Insanity, and the Birth of the Social Sciences» (Αναρχισμός, παραφροσύνη και η γέννηση των κοινωνικών επιστημών).

«Μέχρι τότε, υπήρχε μια γενική εχθρότητα απέναντι στη συγκεντρωτική εξουσία, και η αναδιαμόρφωση της Μυστικής Υπηρεσίας σε εθνική αστυνομική δύναμη θα σήμαινε, στην πραγματικότητα, ότι θα αφαιρούσε κάποιες εξουσίες επιβολής του νόμου από τις πολιτείες. Ωστόσο, μετά τη δολοφονία του Μακ Κίνλεϊ, το περιστατικό έγινε παράγοντας για την καθιέρωση του ρόλου της Μυστικής Υπηρεσίας στην προστασία του προέδρου. Υπήρξε μια αναγνώριση του προέδρου ως στόχου».

Παρόλα αυτά, ο Federman τονίζει ότι υπήρχαν και άλλοι παράγοντες. Πράγματι, μετά τη δολοφονία του Αβραάμ Λίνκολν το 1865 και του Τζέιμς Α. Γκάρφιλντ το 1881, νομοσχέδια που αποσκοπούσαν στην επισημοποίηση του ρόλου της Μυστικής Υπηρεσίας στην προστασία του προέδρου απέτυχαν να εγκριθούν στο Κογκρέσο. Τι ήταν λοιπόν διαφορετικό στον θάνατο του Mc Kinley.

Οι ΗΠΑ είχαν γίνει κυρίαρχος παίκτης στη διεθνή σκηνή.

Το γεγονός ότι ο Mc Kinley ήταν ο τρίτος πρόεδρος που δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια της θητείας του σε διάστημα 36 ετών ήταν σίγουρα σημαντικό. Ηταν επίσης εκείνη την εποχή που οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν να αναδεικνύονται σε αυτοκρατορική δύναμη και οι ηγέτες σε εθνικό επίπεδο άρχισαν να ανησυχούν περισσότερο για τις πολιτικές απειλές τόσο εντός όσο και εκτός των συνόρων του έθνους.

Από τη δεκαετία του 1870, οι αναρχικοί είχαν οργανώσει επιθέσεις εναντίον κυβερνήσεων και προσωπικού επιβολής του νόμου σε όλον τον κόσμο, μεταξύ άλλων κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Haymarket στο Σικάγο το 1886. Αν και υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι ο δολοφόνος του Mc Kinley, Leon Czolgosz, ήταν περισσότερο ψυχικά άρρωστος παρά πολιτικά υποκινούμενος, χαρακτηρίστηκε αναρχικός αμέσως μετά τις πράξεις του.

Ο Θίοντορ Ρούσβελτ, ο οποίος ανέβηκε στο υψηλότερο αξίωμα του έθνους μετά τον θάνατο του Μακ Κίνλεϊ, είπε μάλιστα τότε: «Οταν συγκρίνεται με την καταστολή της αναρχίας, κάθε άλλο ζήτημα βυθίζεται σε ασημαντότητα».

Σύμφωνα με τον Φέντερμαν, ο Ρούσβελτ ήταν επίσης «ισχυρός εθνικιστής», δηλαδή πίστευε στη συγκέντρωση των εξουσιών. Αυτό, σε συνδυασμό με τις αντιληπτές πολιτικές και κοινωνικές απειλές που αντιμετώπιζε η χώρα εκείνη την εποχή, παρακίνησε το Κογκρέσο να δράσει και να επισημοποιήσει τον ρόλο της Μυστικής Υπηρεσίας στην προστασία του αρχηγού του κράτους.

Ο φόβος για τις ξένες απειλές έπαιξε κάποιον ρόλο.

Το 1902, μέσα σε λίγους μήνες από τον θάνατο του Mc Kinley, διορίστηκε μια μυστική υπηρεσία για τη φύλαξη του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών 24-7-365. Και αυτό παραμένει ο κανόνας μέχρι σήμερα.

«Κατά τη λαϊκή άποψη της εποχής, ο δολοφόνος του Λίνκολν, ο Τζον Γουίλκς Μπουθ, ήταν «ένας από εμάς», ένας λευκός Αμερικανός», εξηγεί ο Φέντερμαν. «Αλλά ο Czolgosz; Είχε αυτό το «μυστηριώδες όνομα». Παρόλο που και αυτός ήταν Αμερικανός. Οπότε ναι, ενώ ο θάνατος του Mc Kinley ανέδειξε αυτή την ιδέα του προέδρου ως στόχου, ήταν στην πραγματικότητα η αρχή της ανησυχίας των Ηνωμένων Πολιτειών για πιθανές απειλές εναντίον τους, τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας, από «επικίνδυνους ξένους». Αυτό, όσο τίποτα άλλο, έγινε πραγματικά η αιτιολόγηση για τη δημιουργία της Μυστικής Υπηρεσίας».