Φίλες και Φίλοι,

Αυτές τις Ημέρες βιώνουμε μια πρωτόγνωρη για τους πολλούς, ιδίως τους νεότερους αλλά και τους γεροντότερους Ψυχολογική Κόπωση που   προέρχεται από την παρατεταμένη αγωνία της απρόσωπης απειλής της  πανδημίας του κορωνοϊού.

Αυτή η “κόπωση της πανδημίας” δεν είναι ιατρική πάθηση αλλά ένας όρος που περιγράφει την αντίδραση του οργανισμού στην παρατεταμένη αβεβαιότητα και αναστάτωση που προκαλεί μια συνεχιζόμενη απρόσωπη, περιρρέουσα αλλά και θανατηφόρα Απειλή. Ενώ όμως ο κάθε άνθρωπος θα έπρεπε να αντιδρά διαφορετικά, στην παρούσα περίπτωση  υπάρχουν κάποια κοινά συμπτώματα, τα οποία είναι: Ελλειψη διάθεσης, αλλαγές στις συνήθειες διατροφής ή ύπνου, ευερεθιστότητα, άγχος για πράγματα που κανονικά θα τα διαχειριζόμαστε μια χαρά, δυσκολία στη συγκέντρωση και αίσθημα  απελπισίας.

Η  κόπωση της πανδημίας αποτελεί σοβαρή απειλή τόσο για τη δική μας ασφάλεια όσο και για των άλλων. Αν δεν την καταπολεμήσουμε, μπορεί σιγά- σιγά να χάσουμε τη θέλησή μας να τηρούμε τα μέτρα κατά του ιού. Με τον καιρό, μπορεί να εφησυχάσουμε, ακόμα και αν ο ιός συνεχίζει να εξαπλώνεται και να αφαιρεί ζωές. Κουρασμένοι από όλους αυτούς τους περιορισμούς, ίσως ψάξουμε τρόπους για να νιώσουμε λίγο πιο ελεύθεροι με πολυάνθρωπες συγκεντρώσεις σε πλατείες, κρυφογλεντάκια κ.λπ., με αποτέλεσμα να βάλουμε τον εαυτό μας και άλλους σε κίνδυνο.

Ομως οι εξ ημών “Μαθουσάλες”, που επιζήσαμε από το άγχος και την κόπωση των καταφυγίων κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το άγχος της Κατοχής και της πείνας, το άγχος του εμφυλίου, του “παιδομαζώματος” και την ανασφάλεια της Χούντας, μάθαμε ότι μπορούμε να αντιδράσουμε με τρόπο ασφαλή και ψυχολογικά αποτελεσματικό, όπως  αναφέρεται στο παρακάτω ένθεμα που σας παραθέτω.

Κώστας Μπιζάνος