Σε βάφτισα έτσι. Δεν μπορώ να σκεφθώ τίποτα λιγότερο. Δεν είσαι από τούτο τον πλανήτη. Εξωπραγματική, απόκοσμη, αλλόκοτη. Μια αψεγάδιαστη καλλονή. Τα ανδρικά βλέμματα μαγνητίζονται. Καρδιές χτυπούν δυνατά. Ανθρωποι μένουν άναυδοι μπροστά σου. Αγγίζεις την τελειότητα. Πρόσωπο; Θεϊκό. Κορμί; Ασυναγώνιστο. Γοητεία; Ακαταμάχητη. Ο ανδρικός πληθυσμός παθαίνει σύσσωμος αναστάτωση.

Παρατηρώ το είδωλό μου στον καθρέφτη. Αλλά είναι παραμορφωτικός και μου φέρνει μελαγχολία. Πού βρίσκεται ο ντελικάτος νεαρός, ο ξέχειλος από αυτοπεποίθηση, ο ελκυστικός, κομψός άνδρας με το λαμπερό χαμόγελο και το ξεχωριστό παράστημα; Τον ξέχασα στο παρελθόν. Οχι, αυτό το παρόν, έστω και προσωρινό, δεν αντέχεται με τίποτα. Θέλω να αλλάξω. Για σένα, Οπτασία. Πώς αλλιώς θα κατανικήσω τις ορδές των βαρβάρων που σε πολιορκούν; Με ποιον τρόπο θα σε αποσπάσω από τον σφιχτό εναγκαλισμό άλλου άνδρα; Γιατί, Οπτασία, δεν μπορεί να ανήκεις σε άλλον. Σε θέλω πλάι μου, κοντά μου, στο πλευρό μου. Αλλά κι αν απέχεις μόλις λίγα μέτρα, εμένα μου φαίνεται πως δεν είσαι καν στην Ελλάδα…

Σε κοιτάζω συνέχεια όταν δεν με βλέπεις. Παριστάνω τον αδιάφορο. Προσποιούμαι τον απόμακρο. Υποδύομαι τον σοβαρό θαμώνα που δήθεν του πέρασες απαρατήρητη. Αλλά δυσκολεύομαι. Δαγκώνω τα χείλη μου ωσότου στάξει αίμα όταν σου μιλάνε, σε φλερτάρουν, σε ακουμπούν. Νιώθω πως μπήκαν στην πόλη-ψυχή μου οι οχτροί. Πως κάνουν πλιάτσικο στα αισθήματά μου. Κακά τα ψέματα. Με τη σημερινή μου εικόνα οι ελπίδες μου είναι απειροελάχιστες. Αυτό όμως με εξιτάρει περισσότερο. Με συνεπαίρνει η κοπιώδης προσπάθεια. Με αναστατώνει ο αδυσώπητος αγώνας με έπαθλο τον έρωτά σου.

Οπως συμβαίνει όμως πάντα τη μάχη θα τη δώσω. Και, όπως γνωρίζεις, χαμένη είναι μόνο εκείνη που δεν δόθηκε ποτέ. Είμαι αποφασισμένος να σε διεκδικήσω. Γιατί, Οπτασία, είσαι το μονάκριβο κλειδί μου για να ξεφύγω από τη μιζέρια. Οσο κι αν ο πήχης βρίσκεται σε δυσθεώρητα ύψη. Από μικρό παιδάκι δεν μου έλεγαν όλοι ότι είμαι διαφορετικός; Πως ξεχωρίζω; Πως θα διακριθώ; Πως θα πετύχω; Ευκαιρία να το αποδείξω. Κόντρα στις δυσοίωνες προβλέψεις. Αντίθετα με τα απογοητευτικά προγνωστικά. Πέρα από κάθε φαντασία.

Σε βάφτισα «Οπτασία». Αλλά θα μπορούσες να λέγεσαι «Λύτρωση», «Εξιλέωση», «Νίκη». Ή αλλιώς «Ελπίδα»…

 

Ρένος Μπαλής