Το έτος 1943 ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος μαίνεται και οι Βρετανοί προσπαθούν να προφυλαχθούν ακούγοντας τον φριχτό ήχο από τις σειρήνες που ειδοποιούν τον πληθυσμό να προστατευθεί από τις αεροπορικές επιδρομές της γερμανικής αεροπορίας. Τέσσερις έφηβοι από το Μπέρμινχαμ, έχοντας μαζί τους τα κυνηγετικά τους σκυλιά, εισχωρούν παράνομα στο απέραντο κτήμα Χάγκλι Χολ, προσέχοντας παράλληλα να μην τραβήξουν την προσοχή του δασοφύλακα. Τα παιδιά που ονομάζονταν Μπομπ Φάρμερ, Τομ Γουίλετς, Μπομπ Χαρτ και Φρεντ Πέιν ήταν πεινασμένα από τις συνθήκες που επικρατούσαν λόγω του πολέμου και ευελπιστούσαν στην εύρεση κάποιου θηράματος. Ο Φάρμερ εντόπισε μια φτελιά που στέκονταν παράξενα στο δάσος και αποφάσισε να ανέβει. Αυτό που είδε ήταν πράγματι εφιαλτικό: Ενας σκελετός με δόντια που προεξείχαν από το κρανίο και λίγα ανθρώπινα μαλλιά φαινόταν χωμένος μέσα στο περίεργο δέντρο.

Οι νεαροί έδωσαν τον λόγο τους πως δεν θα πουν τίποτα σε κανέναν για να μη βρουν τον μπελά τους, αλλά οι τύψεις έκαναν τον Γουίλετς να αναφέρει το περιστατικό στους γονείς του, οι οποίοι φυσικά ειδοποίησαν την τοπική αστυνομία. Η περιοχή αποκλείστηκε και ξεκίνησαν οι έρευνες. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή ο σκελετός ανήκε σε γυναίκα με ύψος 1,52, στραβά δόντια και ανοιχτά καστανά μαλλιά. Μέσα στο στόμα του κρανίου βρέθηκε κομμάτι ύφασμα που ενίσχυσε τις υποψίες ότι η γυναίκα είχε πεθάνει από ασφυξία. Αλλά τον πλέον χαρακτηριστικό στοιχείο ήταν η απουσία του ενός χεριού… Γύρω από το δέντρο ήταν διασκορπισμένα διάφορα κόκαλα του σκελετού, μερικά κουρέλια που κρέμονταν ακόμη πάνω τους, ένα ψεύτικο δαχτυλίδι κι ένα ζευγάρι παπούτσια με σόλα από κρεπ. Ανάμεσα στα άλλα ο ιατροδικαστής συμπέρανε πως η γυναίκα είχε γεννήσει μια φορά και είχε βρει τραγικό θάνατο 18 μήνες πριν.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο ιατροδικαστής απέκλεισε την περίπτωση της αυτοκτονίας από το σημείο που εντοπίστηκε το πτώμα, ενώ συμπέρανε πως είχε δολοφονηθεί κοντά στο μέρος που βρέθηκε.

Θύμα μαύρης μαγείας, γερμανίδα κατάσκοπος ή κάποια άλλη;

Οσο ο καιρός περνούσε και μάλιστα κάτω από τις δύσκολες συνθήκες του πολέμου η αγωνία όλων για την ταυτότητα του θύματος γιγαντώνονταν. Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, έξι μήνες μετά την ανεύρεση του πτώματος εμφανίσθηκε ένα περίεργο γκράφιτι γραμμένο με κιμωλία σε κοντινό σπίτι: «Ποιος έβαλε τη Λούμπελ κάτω από τη φτελιά;». Ο άγνωστος… καλλιτέχνης δεν σταμάτησε εκεί. Στους επόμενους μήνες ανακαλύφθηκαν κι άλλα συνθήματα πάντα από το ίδιο χέρι: «Ποιος έβαλε την Μπέλα στη φτελιά;». Ακόμη και μετά τη λήξη του πολέμου τα γκράφιτι συνεχίσθηκαν με παρόμοιο περιεχόμενο, μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του ’40.

Κάποια στιγμή οι ερευνητές κινήθηκαν στην κατεύθυνση του θύματος μαύρης μαγείας, γιατί εκεί παρέπεμπε το αποκολλημένο χέρι και τα σκόρπια κόκαλα. Επίσης, το γεγονός πως η σορός της γυναίκας δεν είχε ταφεί αλλά αφέθηκε στο συγκεκριμένο δέντρο. Η φτελιά, η μπελαντόνα και η φουντουκιά χρησιμοποιούνταν σε τέτοιες τελετές αποκρυφισμού. Βεβαίως δεν μπορεί να αποκλειστεί και η πιθανότητα τα κόκαλα να σκορπίσθηκαν από κάποιο ζώο.

Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πολλοί γερμανοί κατάσκοποι πιάστηκαν αιχμάλωτοι στο Ηνωμένο Βασίλειο. Θα μπορούσε η «Μπέλα» να ήταν μια από αυτούς; Η κατάθεση μιας γυναίκας το 1953 έστρεψε την έρευνα προς αυτή την κατεύθυνση. Σύμφωνα με συνέντευξη της γυναίκας που παρουσιάστηκε ως «Αννα του Κλέβερλι», η «Μπέλα» μπορεί να ήταν γερμανίδα κατάσκοπος που αναζητούσε πληροφορίες για την τοποθεσία εργοστασίων προμηθειών των Αγγλων. Το πραγματικό όνομα της μυστηριώδους γυναίκας αποκαλύφθηκε: Επρόκειτο για την Ούνα Μόσοπ, σύζυγο βρετανού πιλότου. Ο τελευταίος τής είχε εκμυστηρευθεί πως μαζί με έναν Ολλανδό τον Βαν Ραλτ και μια γυναίκα (πιθανότατα την «Μπέλα») βρέθηκαν στο εν λόγω σημείο και ο Ολλανδός τη στραγγάλισε. Δυστυχώς για την αστυνομία ο Τζακ Μόσοπ είχε ήδη πεθάνει πριν βρεθεί ο σκελετός κι έτσι δεν ήταν δυνατό να βοηθήσει περαιτέρω την έρευνα.

Πέρα απ’ όλες αυτές τις αναπόδεικτες-τελικά-θεωρίες, η αστυνομία έψαξε να βρει την «Μπέλα» ανάμεσα σε αγνοούμενες γυναίκες, ακόμη και πόρνες αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Πολύ αργότερα, μόλις το 2014 το BBC μετέδωσε την είδηση πως η άτυχη γυναίκα ήταν πράγματι πόρνη που δούλευε στους δρόμους γύρω στην οδό Χάγκλι. Την ίδια εποχή αποκαλύφθηκε πως κάποιοι τσιγγάνοι είχαν κατασκηνώσει στο σημείο με τη φτελιά και τον σκελετό και θα μπορούσε να είναι τσιγγάνα κι εκείνη. Τέλος, κάποια στιγμή η αστυνομία υποψιάστηκε ότι η «Μπέλα» είναι πιθανό να υπήρξε ιδιοκτήτρια μπαρ που σκοτώθηκε από αμερικανό στρατιώτη.

Το 2018 μια ομάδα επιστημόνων στο Λίβερπουλ χρησιμοποίησε φωτογραφίες του κρανίου τής «Μπέλα» για να δημιουργήσει μια ψηφιακή ανατύπωση της εικόνας της όσο ζούσε.

Γεγονός είναι πως παρά τις επίμονες προσπάθειες σχεδόν 80 ετών το μυστήριο για τον σκελετό και τον δολοφόνο της «Μπέλα» παραμένει άλυτο, οδηγώντας σε μια-αν μη τι άλλο-συναρπαστική ιστορία…

 

Αρης Νόμπελης