Αναμνήσεις ενός έποντος θέρους: «Στα αιθέρια περιβόλια της Χίου»

 

sta-aitheria-perivolia-tis-chiou-01

Γενοβέζικο αρχοντικό – Αργέντικον

Η άνοιξη κάνει πλέον αισθητή την άφιξη της. Μοιραία λοιπόν το μυαλό ταξιδεύει, ακολουθώντας στην αφύπνιση της ύπαρξης μας και την απείθαρχη προσμονή της, να ενωθεί με την φύση, με τον ήλιο και τον γαλανό ουρανό που ο γενναιόδωρος θεός της Ελλάδας μας χάρισε. Ο αυτοπεριορισμός όμως με αναγκάζει να βιώνω όλη αυτή την ομορφιά, εκταμιεύοντας τις εμπειρίες ενός πρόσφατου παρελθόντος που στο παρόν μοιάζουν άβατες. Ξορκίζοντας έτσι το κακό και γαληνεύοντας την ψυχή μου θυμάμαι όμορφα μέρη και ανθρώπους, στων οποίων την αγκαλιά θα ήθελα να ξαναβρεθώ. Αναμοχλεύοντας λοιπόν κάποια ντουλάπια του μυαλού, μοιράζομαι μαζί σας ένα ταξίδι πριν από λίγα χρόνια, στην όμορφη Χίο.

«Είχα σχεδόν ξεχάσει το πόσο μονάκριβη είναι αυτή η χώρα. Η κατήφεια του παρόντος με είχε κάνει να την λησμονήσω. Στην ουσία της όμως, παραμένει περίεργα άφθαρτη και περιμένει ατάραχη, εκεί όπου ήταν πάντα, να την ανακαλύψουμε ξανά. Κάποτε μου δόθηκε η ευκαιρία να επισκεφθώ ίσως ένα από τα πιο αγνοημένα, στον τουριστικό χάρτη, νησιά του Αιγαίου. Την Χίο. Θα μπορούσα να σας μιλάω ώρες, για την συναρπαστική ιστορία, τους γλυκούς της ανθρώπους, τα μεσαιωνικά χωριά, τα πολύτιμα αγαθά της, το μαστίχι, τα αποστάγματα, το μαστέλο …

sta-aitheria-perivolia-tis-chiou-02

Μακέτα πολυχώρου Citrus

Σήμερα όμως, επέλεξα να σας αποκαλύψω έναν διαφορετικό της κόσμο. Τον Κάμπο της Χίου. Ένα τόπο που αποτελεί έμπνευση για την ανθρώπινη ύπαρξη. Περιδιαβαίνοντας τον λαβύρινθο που σχηματίζουν τα δρομάκια του, συλλογιόμουν ότι αν υπήρχε ένα μέρος πάνω σε αυτή την γη που οι άνθρωποι θα μπορούσαν να ζήσουν πραγματικά ευτυχισμένοι, αυτό θα έπρεπε να είναι εδώ. Ένιωθα την ησυχία της φύσης που στόλιζε περιστασιακά το τιτίβισμα των πουλιών, τις αιθέριες νότες των εσπεριδοειδών να δροσίζουν την όσφρηση, την αρχιτεκτονική των εγκαταλελειμμένων επαύλεων να σκαρώνει στο μυαλό μου παραμύθια και τον κάματο των απλών ανθρώπων που πέρασαν από εδώ, κάνοντας πραγματικότητα αυτό το όνειρο, να ξεκουράζεται στην σκιά μιας μανταρινιάς.

sta-aitheria-perivolia-tis-chiou-03

Οικόσημο – Αργέντικον

Το αφήγημα του Κάμπου ξεκινά τον 13ο αιώνα, την περίοδο της Λατινοκρατίας, όταν Γενουάτες ευγενείς δημιουργούν στα νότια της πόλης, έναν απέραντο πορτοκαλεώνα, ενώ στην συνέχεια κτίζουν μέσα στις γαιοκτησίες και πύργους, τους οποίους χρησιμοποίησαν ως κατοικίες. Τότε ακριβώς τα δυτικά πρότυπα επηρεάζουν την τοπική παραδοσιακή αρχιτεκτονική και η τέχνη των μαστόρων πλάθει τα δυό βασικότερα υλικά, το μάρμαρο και την μοναδική Θυμιανούσικη πέτρα, γεννώντας μια νέα αισθητική επιμειξία που αντανακλά τα φεουδαρχικά πρότυπα της εποχής. Αυτή η μορφή διατηρείται και μετά το 1881, όταν μετά την καταστροφή των πύργων από ένα σεισμό και την εγκατάλειψη των καλλιεργειών, μια νέα γενιά ιδιοκτητών θα αποκτήσει οικονομική ευρωστία, κυρίως λόγω της εμπορίας στο εξωτερικό των πολύτιμων Χιώτικων αγροτικών προϊόντων και θα ανοικοδομήσει κάποια από αυτά, εναρμονίζοντας και τάσεις του νεοκλασικισμού.

sta-aitheria-perivolia-tis-chiou-04

Ριζόχαρτο συσκευασίας εσπεριδοειδών – Μουσείο Citrus

Κρυφοκοιτάζοντας από τις μεγαλοπρεπείς αυλόθυρες, φαντάζεται κανείς ότι οι άνθρωποι αυτοί θέλησαν να περιτοιχίσουν την ευτυχία τους, από τον φόβο μήπως κάποιος τους χαλάσει τον παράδεισο. Η αλήθεια βέβαια είναι, ότι τα “τοιχογύρια” που αγκαλιάζουν κάθε ιδιοκτησία, κτίστηκαν ως προστασία από τους δυνατούς ανέμους και την κλοπή. Αποτελούν δε σήμερα, μαζί με τις στέρνες και τα περίφημα μαγκάνια που υδροδοτούσαν τις καλλιέργειες, αναπόσπαστα κομμάτια του αρχιτεκτονικού συνόλου.

sta-aitheria-perivolia-tis-chiou-05

Μαγκάνι – Αργέντικον

 

Στην σύγχρονη εποχή, οι αξιέπαινες προσπάθειες κάποιων επιχειρηματιών έδωσαν νέα πνοή στον Κάμπο. Σεβόμενοι των χαρακτήρα του τόπου και με αγάπη προς αυτόν, συντήρησαν κάποια οικήματα και δημιούργησαν αγροτικές και τουριστικές εκμεταλλεύσεις, επανασυστήνοντας στους επισκέπτες το ένδοξο παρελθόν.

sta-aitheria-perivolia-tis-chiou-06

Στέρνα και στο βάθος πορτοκαλεώνας – Αργέντικον

Άφησα πίσω μου τον Κάμπο, με την γλυκόπικρη επίγευση μιας θεϊκής κουταλιάς περγαμόντο και της αμνημοσύνης για τους τόπους που κοσμούν αυτή την χώρα. Βάστηξα όμως στην ψυχή μου τα αρώματα των εσπεριδοειδών και μαζί τα ανεπιτήδευτα χαμόγελα των ανθρώπων της Χίου, με την ελπίδα να τα χαρώ ξανά σύντομα.

 

Κείμενο : Πιπέρας Στάθης

Φωτογραφία : Αναγνωστοπούλου Κατερίνα

sta-aitheria-perivolia-tis-chiou-07

Κάρο μεταφοράς εσπεριδοειδών – Πολυχώρος Citrus

 

Συνταγή: Γλυκό κουταλιού Περγαμόντο

Υλικά

8 Χιώτικα περγαμόντο

1 κιλό ζάχαρη

Χυμό από ένα μέτριο λεμόνι

Εκτέλεση

Πλένουμε τα φρούτα, τα στεγνώνουμε και τα τρίβουμε στο ψιλό μέρος του τρίφτη, αφαιρώντας την επιφάνεια της σάρκας τους.

Χαράζουμε στα 4 και αφαιρούμε προσεχτικά τις φλούδες, τις οποίες στην συνέχεια κόβουμε σε μακρόστενες χοντρές λωρίδες.

Μετά την προετοιμασία, θα πρέπει να έχουμε περίπου 550 γραμμάρια φρούτου.

Τοποθετούμε τις λωρίδες σε κατσαρόλα με αρκετό νερό, για να βράσουν και να ξεπικρίσουν.

Μόλις αρχίσουν να βράζουν, μετράμε 5′, αποσύρουμε και ξεπλένουμε με κρύο νερό.

Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία για άλλη μια φορά.

Αφήνουμε με φρέσκο νερό για μια ημέρα, το οποίο αλλάζουμε 4 έως 5 φορές, μέχρι οι λωρίδες του περγαμόντο να ξεπικρίσουν.

Αν προτιμάμε μια πιο πικρή επίγευση στο γλυκό μας, τις δοκιμάζουμε στις 16 ώρες.

Σε όποιο χρόνο εντοπίσουμε την επιθυμητή γεύση, βάζουμε 1 κιλό ζάχαρη, σε 600 γρ. (2,5 κούπες) νερό και μόλις αυτό φτάσει σε σημείο βρασμού, προσθέτουμε τα περγαμόντο.

Μετά από 5′, αποσύρουμε από την εστία την κατσαρόλα.

Σκεπάζουμε και αφήνουμε το γλυκό μας να ξεκουραστεί, περίπου για 8 ώρες.

Κατόπιν τοποθετούμε ξανά την κατσαρόλα στην εστία, για να βράσει από 5′ έως 10′, έως ότου παρατηρήσουμε ότι το σιρόπι έχει δέσει.

Σε εκείνο το σημείο τελειώνουμε το γλυκό, προσθέτοντας τον χυμό λεμονιού.

Αποθηκεύουμε αμέσως, με προσοχή, σε αποστειρωμένο βάζο.

 

stathis-piperas

Στάθης Πιπέρας

 

 

Ο Στάθης γεννήθηκε μια ανοιξιάτικη μέρα του 1970 στο Χαλάνδρι.

Έχει έναν μοναδικό γιό και μια υπέροχη σύζυγο.

Για 20 χρόνια ήταν επαγγελματίας σεφ και επιχειρηματίας στην εστίαση.

Παραμένει εραστής των γεύσεων.

Φιλοξενείται σε αυτό το bloq, για να μοιραστεί με την κονδυλιά του, τις μαγειρικές εμπειρίες και την αγάπη του.