Τζον Χέρσελ Γκλεν – John Herschel Glenn (18 Ιουλίου 1921 – 8 Δεκεμβρίου 2016)

Τον κατευοδώνει ο Κώστας Γλύστρας

Υπό την ιδιότητά του

ως μέλους του Αυστριακού Συνδέσμου Αεροναυτικής και Διαστήματος,

ως μακροχρόνιου συνεργάτη της NASA,

ως εκπαιδευθέντος σε προγράμματα αεροναυτικής και διαστήματος

στο John F. Kennedy Space Center,

στο Cape Canaveral (Ακρωτήριο Κανάβεραλ) στη Florida,

αλλά και στο Κέντρο Ελέγχου Διαστημικών πτήσεων στο Houston των ΗΠΑ.

Η βαθιά του επιθυμία να γίνει αστροναύτης δεν εδέησε να ευοδωθεί.

Ο αστροναύτης Γκλεν (στο μέσον) με τον Αμερικανό Πρόεδρο John F. Kennedy και τον στρατηγό Leighton I. Davis, εορτάζοντας την τροχιά γύρω από τη Γη
του πρώτου Αμερικανού, το 1962.

Μας αποχαιρέτησε προχθές ένας ηρωικός γίγαντας της εξερεύνησης του διαστήματος, ο Τζον Χέρσελ Γκλεν, σε ηλικία 95 ετών. Ήταν Αμερικανός πιλότος αεροσκαφών, αστροναύτης και γερουσιαστής (1974-1999).

Υπήρξε ο πρώτος Αμερικανός σε τροχιά γύρω από τη Γη (στις 20 Φεβρουαρίου 1962) και το πέμπτο άτομο στο διάστημα, μετά από τους κοσμοναύτες Γιούρι Γκαγκάριν και Γκέρμαν Τίτοφ και τους συναδέλφους του στην αποστολή Mercury Seven Άλαν Σέπαρντ και Γκας Γκρίσομ.

Το 1998, ως ήδη καταξιωμένος γερουσιαστής, ξαναπέταξε στο διάστημα (για ερευνητικούς σκοπούς) ως ο γηραιότερος αστροναύτης, σε ηλικία 77 ετών (δηλαδή στην ηλικία μου …με τον Χάροντα ante portas).

Ήταν ο μοναδικός αστροναύτης που πέταξε τόσο με το Mercury όσο και με το πρόγραμμα των «Διαστημικών Λεωφορείων» (Space Shuttle), ως μέλος του πληρώματος του Discovery. Τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις.

Στα… «ψιλά γράμματα» των έντυπων, ηλεκτρονικών και διαδικτυακών μέσων ο θάνατος ενός ήρωα, πιονέρου των αιθέρων προς χάριν της ανθρωπότητας, και όχι όπως θα άξιζε σε έναν μοναδικό ευεργέτη της οικουμένης, δεδομένου ότι ο Γκλεν δεν υπήρξε αρρωστημένο ίνδαλμα του ποδοσφαίρου ούτε και τραγουδιστής, ώστε να τον κλάψουμε παραληρώντας υστερικά και επί μακρόν…

Γνώρισα ορισμένους αστροναύτες. Κατ’ εμέ, οι αστροναύτες είναι όχι μόνον οι επίλεκτοι, αλλά και οι εκλεκτοί του ανθρωπίνου φάσματος. Τον Γκλεν δεν είχα την τιμή να τον γνωρίσω.

Για να τον κατευοδώσω με τις τιμές που μου υποβάλλει η συνείδησή μου, του αφιερώνω εν ριπή οφθαλμού το απερίγραπτο συναίσθημα που έζησα τον Αύγουστο του 1982, στη μοναδική πτήση Διαστημικού Λεωφορείου που είχα την τιμή να παρακολουθήσω εκ του σύνεγγυς και ολοζώντανα από την εξέδρα των επισήμων, ως προσκεκλημένος στο John F. Kennedy Space Center, φέρνοντας νοερά μέσα μου την «εκτόξευση» του Γκλεν στους διαστημικούς γαλαξίες του απείρου:

Στις ΗΠΑ απεργούσαν όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ξεκινώντας στις τέσσερις τα χαράματα από την πόλη Tampa (περί τα 200 χλμ. από την περιοχή εκτόξευσης), ύστερα από δραματικό ωτοστόπ (με περιμάζεψε από τις ελώδεις εκτάσεις του Evergreen ένας… Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου) έφτασα εξουθενωμένος, απογευματάκι, στο τσακ της εκτόξευσης:

Στο ακρωτήριο Κανάβεραλ είχαν συσσωρευτεί από τις προηγούμενες ημέρες (η πτήση είχε ακυρωθεί λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών) πολλές δεκάδες χιλιάδες Αμερικανοί, με τα τροχόσπιτά τους, τις σημαίες τους, τα μπάρμπεκιού τους, τις μουσικές τους, τις καραμούζες τους, πανζουρλισμός. (Λεπτομέρειες στο βιβλίο μου «Αυτοβιογραφικές ταξιδιωτικές εξάρσεις – Ψήγματα ψυχής». 2011)…

Μόλις που πρόλαβα την πύλη των επισήμων που έκλεινε. Ο πύραυλος με γαντζωμένο επάνω του το διαστημικό λεωφορείο ήταν υπ’ ατμόν. Είχα ζήσει άλλη φορά την εντυπωσιακή και χρονοβόρα διαδικασία της μεταφοράς του Διαστημικού Λεωφορείου από τα χανγκάρ στην ράμπα (ικρίωμα) εκτόξευσης, επάνω σε γιγάντιο πολυ-ερπυστριοφόρο όχημα, αλλά και την τελετουργική διαδικασία προετοιμασίας και επιβίβασης των αστροναυτών.

Όλα ήταν έτοιμα για την εκτόξευση.

Το μυαλό μου, αχαλίνωτο, ταξιδεύει πυραυλοκίνητα στο σύμπαν, στην απεγνωσμένη του προσπάθεια να ξεπεράσει την απερίγραπτη αγωνία της αναμονής. Περιστρέφομαι γύρω από τη Γη, κάνω περίπατο στη Σελήνη, πάω στον Άρη, φεύγω για άλλους Γαλαξίες… Ένα φανταστικό παραμύθι των έντονων παραισθήσεών μου από την τρομερή φόρτιση της στιγμής…

Μια προσευχή ψέλλισα για την ευόδωση του εγχειρήματος και για την καλή τύχη των  αστροναυτών, που κυριολεκτικά έπαιζαν με τη ζωή τους…

Το πρόσωπό μου ανάβει και το αίμα μου ανεβαίνει στο κεφάλι. Έχω δει πολλές εκτοξεύσεις από την τηλεόραση. όμως,… «άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας!»

…………………………………………..

H αντίστροφη μέτρηση αρχίζει…

…eight, seven, six, five, four, three, two, one,… ignition!

H περιπόθητη στιγμή έφτασε!

Θεέ μου, τι γίνεται;

…Μια εξωτική λάμψη τυφλώνει τα μάτια μου!

Φλόγες γέμισαν την εξέδρα εκτόξευσης!

Αισθάνομαι το σεισμικό τράνταγμα της γης όπου πατώ!

Μια έντονη βροντή μού σπάει τα τύμπανα!

Ένας υποχθόνιος θόρυβος των κινητήρων προώθησης κατασπαράσσει το σύμπαν!

Νέφη καυτών καυσαερίων διαχέονται στην ατμόσφαιρα!

Παρόλο που βρισκόμασταν περί τα δύο χιλιόμετρα μακράν του σημείου εκτόξευσης (πιο κοντά κινδυνεύει άμεσα η ζωή κάθε ζώντος οργανισμού από τις θανατηφόρες φλόγες των πυραυλικών κινητήρων και από το γιγάντιο ωστικό κύμα!), το ωστικό κύμα μάς ταρακούνησε άγρια!

Κρύος ιδρώτας με περιλούζει!

Η συντέλεια του κόσμου; Η Δευτέρα Παρουσία;

Οι φωνασκίες και οι μουσικές των κατασκηνωτών πάγωσαν! Νεκρική σιγή των θεατών υπό τους εκκωφαντικούς βρυχηθμούς του φλογισμένου θηρίου!

Ναι, υπάρχει Θεός, που τα πλάσματά του εν σοφία εποίησε!

ΜΕΓΑΣ ΕΙΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΕ, ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΣΟΥ!…

………………………………

…God bless America!!!

Ιαχές, παραληρούντα από ενθουσιασμό πλήθη, ξέφρενοι αλαλαγμοί, δάκρυα χαράς, μπαλόνια στον ουρανό, χιλιάδες αστερόεσσες ξετυλίγονται κι ανεμίζουν σε ένα εξωπραγματικό περιβάλλον.

Τα καπέλα πετιούνται στον αέρα!

Οι φελλοί από τις σαμπάνιες που «εκρήγνυνται» διαδοχικά, μιμούνται την πετυχημένη εκτόξευση!

Ζητωκραυγάζουν, αγκαλιάζονται και αλληλοφιλιούνται οι πάντες,  μέσα σε συναισθηματικό εκρηκτικό σκηνικό ανακούφισης, εξαλλοσύνης και υπέρτατης ευφορίας.

Ο λαός επευφημεί τη NASA και τους αστροναύτες!

Πολλοί κλαίνε από χαρά και ανακούφιση!

Το λαϊκό πανηγύρι βρίσκεται σε έξαρση!…

 

Μια νέα ολόλαμπρη σελίδα της ιστορίας της ανθρωπότητας γράφεται, που η τύχη με επέλεξε να ζήσω από απόσταση αναπνοής!…

Θεέ μου, δεν αποτελεί βλασφημία που βαλθήκαμε να κατακτήσουμε τα Ουράνιά Σου;

Απλώς εκτελούμε την επιθυμία Σου, ως πλάσματά Σου, ως ΑΝΘΡΩΠΟΙ: Άνω θρώσκω όπα! (=στοχεύετε πάντα ψηλά!)…

…Όλοι εξακολουθούν να ατενίζουν αχόρταγα με κιάλια την υπερήφανη πορεία της σιλουέτας της «λυγερής κυρίας» (του «τρισυπόστατου» διαστημικού λεωφορείου) να προβάλλει καμαρωτά, σχίζοντας περήφανα τον ουράνιο φόντο, με στόχο την απεραντοσύνη των αιθέρων, όπου η ψυχή μου βάζει στο πλήρωμα ως «λαθρεπιβάτη του σύμπαντος» τον μοναδικό, τον ανεπανάληπτο εκλεκτό ήρωα της Ιστορίας Τζον Γκλεν, ν’ αρμενίζει αγέρωχος για νέες εξερευνήσεις στη σφαίρα του επέκεινα της μεταφυσικής, για νέες συνταρακτικές ανακαλύψεις, καθώς εξαϋλώνεται η ύπαρξή του, στην τόσο σύντομη, αλλά και τόσο καρποφόρα επίγεια λαμπρή κι ηρωική πορεία του…

Καλό ταξίδι Τζον, αξιοζήλευτε που έχεις την ευκαιρία να επιστρέψεις δια παντός στα παλιά σου λημέρια της απεραντοσύνης και της γαλαξιακής σιγής του δέους!

Μην ξεχάσεις να μας στείλεις τις νέες και αδημοσίευτες φωτογραφίες σου από τη νέα σου συνταρακτική επουράνια κατοικία!

Η ανθρωπότητα ευγνωμονούσα!

 

Κώστας Γλύστρας