ΙΤΑΛΙΑ:

Στη γειτονική μας χώρα το «Rossi» θεωρείται το πιο διαδεδομένο επώνυμο. Λόγω της ιταλικής μετανάστευσης το συναντούμε συχνά και σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Ουρουγουάη, η Χιλή και η Γαλλία. «Rossi» είναι ο πληθυντικός του «Rosso», το οποίο σημαίνει κόκκινο ή κόκκινα μαλλιά στην ιταλική γλώσσα αν και από κάποιους υποστηρίζεται ότι το επώνυμο προέρχεται από άλλη πηγή. Υπάρχουν και ορισμένες παραλλαγές του συγκεκριμένου επιθέτου οι οποίες προέρχονται από τοπικές παραδόσεις και διαλέκτους-στον νότο βρίσκουμε την κατάληξη «ο», ενώ στον βορρά αντιστοίχως εκείνη σε «ι».

ΜΑΛΤΑ:

Είναι πράγματι εντυπωσιακό πως στη Μάλτα το 3,3% του πληθυσμού έχει το επώνυμο «Borg». Δηλαδή 13200 κάτοικοι της νησιωτικής χώρας ονομάζονται έτσι, ανάμεσα στους οποίους και πολλοί σημαντικοί καλλιτέχνες και πολιτικοί.

ΑΥΣΤΡΙΑ:

Το πιο κοινό επώνυμο στη γερμανόφωνη αυτή χώρα είναι το «Gruber». Αντιπροσωπεύει το 0,4% του πληθυσμού, προέρχεται από τη Βαυαρία και κυριολεκτικά σημαίνει «πρόσωπο από έναν λάκκο» ή «κατάθλιψη».

ΤΣΕΧΙΑ:

«Novac» ή «Nowak” είναι ένα επώνυμο που βρίσκουμε σε μια σειρά γλωσσών σλαβικής προέλευσης. Στην Τσεχία 70.000 άνθρωποι μοιράζονται αυτό το επίθετο. Προέρχεται από τη σλαβική λέξη για το «νέο», δηλαδή κάτι αντίστοιχο με το «νέο άνθρωπο» ή «νεοφερμένο» ή «ξένος» στα αγγλικά. Το συγκεκριμένο επώνυμο δινόταν σε κάποιον που ήρθε σε μια καινούργια πόλη ή εκχριστιανίστηκε.

ΣΛΟΒΑΚΙΑ:

Το πιο διαδεδομένο επώνυμο στη Σλοβακία είναι «Horvath», που υπονοεί ότι οι πρόγονοι του ατόμου που το φέρει κατάγονταν από την Κροατία. Πολλοί Κροάτες ήρθαν στη Σλοβακία κατά τη διάρκεια των τελευταίων αιώνων. Επειδή δεν ήταν πρακτικό να κρατούν διάφορα ονόματα πήραν το «Horvath», που μπορεί να προσδιορίζει και τον «σύμμαχο». Υπάρχουν ακόμη και επώνυμα όπως «Polac», «Tseh», «Italic», “Γκρεκ».

ΠΟΛΩΝΙΑ:

Οπως ακριβώς και στην Τσεχία, το πιο κοινό επώνυμο στην Πολωνία είναι το «Nowac». Εχει προσδιοριστεί πως απαντάται σε 203.506 άτομα. Η αρχαϊκή θηλυκή εκδοχή είναι το «Novacova» και ο πληθυντικός του «Novacovie». Στην Πολωνία αναπτύχθηκαν και τα «Nowakoski», «Nowaski», «Nowakiewicz». Αν γυρίσουμε αρκετά πίσω θα βρούμε το εν λόγω επώνυμο στη Σιλεσία από τον 15ο αιώνα και στη Μασοβία, γνωστό από το 1750, με δύο στρατηγούς της πολωνικής στρατιάς στην εκστρατεία του Ναπολέοντα να ονομάζονται έτσι.

ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ:

«Καζλάουσκας» είναι το συνηθέστερο επώνυμο στη χώρα. Με αυτό το επίθετο συναντούμε αθλητές και προπονητές στο μπάσκετ και αλλού, ενώ είναι αξιοσημείωτο ότι υπάρχει και παίκτης στην αμερικανική ποδοσφαιρική ομοσπονδία λιθουανικής καταγωγής με αυτό το επώνυμο.

ΛΕΤΟΝΙΑ:

Το πιο κοινό όνομα στη Λετονία είναι το «Berzins». Το επώνυμο αυτό προέρχεται από τη λετονική λέξη «bcrzs», που σημαίνει «δέντρο σημύδα». Υπήρχαν πολλές σημύδες στη Λετονία στις αρχές του 1800 και οι δουλοπάροικοι που ασχολούνταν με την καλλιέργειά τους πήραν αυτό το επίθετο.

ΕΣΘΟΝΙΑ:

Σχεδόν 7000 Εσθονοί φέρουν το επώνυμο «Ιβάνοφ». Προέρχεται από το όνομα «Ivan», που είναι ο John στα αγγλικά.

ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ:

Το πιο κοινό επώνυμο είναι το «Zajac». Αυτό το επίθετο εμφανίστηκε για πρώτη φορά πολύ παλιά, κατά τα τέλη του μεσαίωνα, και το έφεραν άνθρωποι της πολυπληθούς πολωνο-λιθουανικής κοινοπολιτείας. Δόθηκε για να συμβολίζει τις διαφορές μεταξύ των ατόμων που ζουν στην ίδια πόλη ή χωριό.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ:

Πολύ διαδεδομένο είναι το επώνυμο «Ivashchenko» αλλά δεν υπάρχουν επαρκείς εξηγήσεις γιατί συμβαίνει αυτό.

ΡΟΥΜΑΝΙΑ και ΜΟΛΔΑΒΙΑ:

Το πιο δημοφιλές επώνυμο σε Ρουμανία και Μολδαβία είναι το «Popa». Στην πρώτη χώρα απαντάται σε περίπου 192.000 κατοίκους. Σημαίνει στην κυριολεξία ο «ιερέας». Υπάρχουν αρκετά διάσημα πρόσωπα με αυτό το επίθετο: Ζωγράφοι, πολιτικοί, θεατρικοί συγγραφείς, μουσικοί και αθλητές.

ΟΥΓΓΑΡΙΑ:

Το επώνυμο «Nagy» είναι εξαιρετικά συνηθισμένο στη χώρα. Ονομάζονται έτσι 235.400 άνθρωποι. Στην κυριολεξία σημαίνει «μεγάλος» ή «ψηλός». Πολλά ουγγρικά επώνυμα σχετίζονται όπως άλλωστε στις περισσότερες χώρες με κάποιο επάγγελμα (Smith, Tailor, Miller). Αλλά στην Ουγγαρία υποδηλώνουν και τον τόπο προέλευσης αυτού που το φέρει, όπως για παράδειγμα Nemet (γερμανική), Horvath (κροατική) ή Toth (σλοβακική) και τα οποία υπήρχαν από την περίοδο της «Μεγάλης Ουγγαρίας», η οποία συμπεριλάμβανε και αυτές τις χώρες.

ΣΛΟΒΕΝΙΑ:

Υπάρχουν κατά προσέγγιση 12.000 άτομα στη Σλοβενία με το συνηθισμένο επώνυμο «Novac». Αλλά από περιοχή σε περιοχή μεταβάλλεται η συχνότητά του: Είναι πολύ κοινό στην κεντρική Σλοβενία (στις περιοχές γύρω από τη Λιουμπλιάνα και Cedje) καθώς και σε τμήματα της νότιας και ανατολικής Σλοβενίας. Πολύ λιγότερο δημοφιλές είναι στη βόρεια και στη δυτική Σλοβενία, ενεώ είναι σπάνιο στην περιοχή Goriska στα σύνορα με την Ιταλία.

ΚΡΟΑΤΙΑ:

Το επώνυμο «Horvat» είναι το περισσότερο συνηθισμένο στην Κροατία. «Horvat» είναι η παλαιότερη έκδοση της λέξης «Hrvat», ενός όρου που χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν Κροάτη. Κροάτες με αυτό το επίθετο ζουν σχεδόν αποκλειστικά στη γαλλόφωνη περιφέρεια Kajkavian. Ακόμη, ένας αριθμός Σέρβων με το επώνυμο «Horvat» συναντάται στην περιοχή Baranja της χώρας.

ΒΟΣΝΙΑ και ΕΡΖΕΓΟΒΙΝΗ:

Στη χώρα πιο συνηθισμένο είναι το επώνυμο «Hodzic» και προέρχεται από τον περσικό τίτλο Khawaja. Στην κυριολεξία σημαίνει «κύριος» ή «δάσκαλος», αλλά αυτός ο τίτλος είναι συνδεδεμένος και με άλλους όρους στον μουσουλμανικό σουφισμό. Αρχικά ήταν ιδιαιτέρως τιμητικός, αργότερα μετατράπηκε σε ένα συνηθισμένο επίθετο. Από την ίδια ρίζα προέρχονται και το «Χότζα» σε Σλοβακία, Αλβανία και Τουρκία, το «Χοτζάκης» στη χώρα μας και το «Al-Khwawaja» σε αραβικές χώρες.

ΣΕΡΒΙΑ:

Εδώ το πιο κοινό επώνυμο είναι το «Πέτροβιτς», το οποίο συναντούμε και σε άλλες χώρες με σλαβικούς πληθυσμούς. Δεν συνδέεται με καμιά άλλη εθνότητα. Είναι καθαρά σλαβικό επώνυμο που προέρχεται από το «Petar», σαν το Πήτερ στην αγγλική γλώσσα. Το «ov» ορίζει την κατοχή, δηλαδή «του Πέτρου», ενώ η κατάληξη «ιτς» αποτελεί μια υποκοριστική ονομασία ή ονομασία απογόνου. Ετσι, το «Πέτροβιτς» μπορεί και να σημαίνει «γιος του Πέτρου».

FYROM:

Στα Σκόπια πιο συνηθισμένο όνομα είναι το «Milevski». Το 1944 το Κομουνιστικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας επιχείρησε με ένα σχέδιο να δώσει σε όλους τους κατοίκους της περιοχής επώνυμα με κατάληξη –σκι (θηλυκό –σκα), προκειμένου να αποδυναμώσει την αίσθηση της εθνικής τους ταυτότητας. Αλλοι συμμορφώθηκαν με αυτές τις επιταγές και άλλοι όχι.

ΑΛΒΑΝΙΑ:

Ακριβώς όπως στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη το «Χότζα» είναι ένα συνηθισμένο αλβανικό επώνυμο που προέρχεται από τον περσικό τίτλο «Khawaja». Γνωρίζομου πολλούς πολιτικούς και ποδοσφαιριστές με αυτό το επώνυμο.

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ:

Το επώνυμο «Dimitrov» είναι το πιο κοινό στη Βουλγαρία, ενώ το συναντάμε συχνά και στα Σκόπια. Στη Βουλγαρία πολλοί διάσημοι αθλητές, καλλιτέχνες, πολιτικοί και επιστήμονες φέρουν το συγκεκριμένο επώνυμο.

ΕΛΛΑΔΑ:

Φυσικά κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι το «Παπαδόπουλος» είναι μακράν το πιο κοινό επώνυμο στη χώρα μας. Σημαίνει ο «γιος του ιερέα» και όπου υπάρχει ελληνική διασπορά (ΗΠΑ, Αγγλία, Αυστραλία, σκανδιναβικές χώρες) και στην Κύπρο είναι ιδιαιτέρως συνηθισμένο.

ΤΟΥΡΚΙΑ:

Το πιο διαδεδομένο τουρκικό όνομα είναι το «Oztourk», το οποίο σημαίνει κυριολεκτικά «καθαρός Τούρκος». Ορισμένα επίθετα που περιέχουν το «Τούρκος» («Turk») ή και «καθαρός Τούρκος» («Oztourk») επιβλήθηκαν σε μη Τουρκους για εθνικιστικούς λόγους στην Κων/πολη και στις ανατολικές επαρχίες.