Έχουμε όλοι συγκλονιστεί και καταρρακωθεί με την τραγωδία ενός νέου κοριτσιού. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψει κανείς τον αποτροπιασμό για τα ειδεχθή εγκλήματα που τελέσθηκαν σε βάρος της. Μόνο ανάμεικτα συναισθήματα οργής και θλίψης. Για  το νέο αυτό κορίτσι και για κάθε γυναίκα που έζησε βία. Κάθε μορφή βίας.

Αυτό που γνωρίζουμε όλοι οι νομικοί είναι πως η συνήθης υπερασπιστική γραμμή σε υποθέσεις βιασμών, ξυλοδαρμών γυναικών και κάθε μορφή βίας, είναι το ξεγύμνωμα της κοινωνικής και ερωτικής ζωής του θύματος καθώς και η προηγούμενη συμπεριφορά της. Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει τη φράση « πήγαινε γυρεύοντας και αυτή, τον προκάλεσε, τα ήθελε, δεν την βλέπεις πως κυκλοφορούσε ; ».

Δεν έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα ως κοινωνία να ξεπεράσουμε κοινωνικά συμπλέγματα προηγουμένων αιώνων και δογματικά στερεότυπα.

Ποιος μπορεί να σταματήσει αυτό το φαύλο κύκλο; Μόνο όποιος ασκεί εξουσία.

Έτσι, σε μια δίκη βιασμού που ξέρεις πως θα απασχολήσει την κοινή γνώμη, που η αγόρευσή σου θα διαβαστεί από χιλιάδες κόσμου και ιδιαίτερα αν είσαι γυναίκα, οφείλεις με όλη τη δύναμη της ψυχής σου να καταδείξεις με κάθε μέσο πως δεν ενδιαφέρει το ποιόν του θύματος. Δεν ενδιαφέρει πως ζούσε την ζωή του, αλλά αυτή η ίδια η προστασία της αξιοπρέπειας και της ζωής. Να βροντοφωνάξεις πως σεβασμό και δικαίωση αξίζουν όλες οι γυναίκες, ανεξαρτήτως ερωτικών εμπειριών, προηγούμενης «καλής» συμπεριφοράς τους, ηλικίας κ.λ.π. Να πείσεις πως δεν είναι επιχείρημα ούτε ισχυρισμός ποια ήταν πριν υποστεί βασανιστήρια. Να σπάσεις με την δική σου  δύναμη τον φόβο που σταματάει τις γυναίκες να καταγγείλουν και σιωπούν.

Δεν βοηθάει καμιά γυναίκα να ακούμε μέσα σε δικαστικές αίθουσες χαρακτηρισμούς όπως « παρθένα, αθώα» κ.λ.π. Ποια δύναμη δίνουμε σε όσες δεν ήταν αθώες και  παρθένες ;

Από καταβολής κόσμου η υπερασπιστική γραμμή σε υποθέσεις τέτοιες είναι «τα ήθελε- είχε πιεί-έπαιρνε ναρκωτικά-είχαν κάνει σεξ-τον προκάλεσε».

Από καταβολής κόσμου η Πολιτική Αγωγή και η Εισαγγελική Αρχή προσπαθούν να καταδείξουν πως το θύμα είναι άσπιλο, αμόλυντο και δεν προκάλεσε.
Από καταβολή κόσμου η κοινωνία ψάχνει το παρελθόν σου. Τα κανάλια μετρούν τους εραστές σου σε έναν παλαιολιθικό κυκεώνα αναζήτησης. Η ζωή σου θα βγαίνει στις εφημερίδες, στα media, στα δικαστήρια.

Δεν θα πάψουν ποτέ οι βιασμοί και τα καθάρματα θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν ελεύθερα γιατί όσες δεν είναι άμωμες παρθένες θα σιωπήσουν για μια ακόμα φορά.

Δεν θα πάψουν ποτέ οι βιασμοί όσο επιμένουμε να μένουμε προσκολλημένοι και να αναμασάμε στερεότυπα του 1800.

Αν δεν σοβαρευτούμε όλοι μας και δεν επιμένουμε να το φωνάζουν οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι δικαστές, οι εισαγγελείς πως δεν μας ενδιαφέρει η προσωπική σου ζωή. Δεν μας ενδιαφέρει ο αριθμός των ανδρών με τους οποίους έχεις κάνει σεξ. Δεν μας ενδιαφέρει να είσαι η χιονάτη που περιμένει το πριγκιπόπουλο να κάνει σεξ μετά το γάμο. Δεν μας νοιάζει αν του είχες στείλει μηνύματα ή γυμνές σου φωτογραφίες.

Αρκεί που είπες ΟΧΙ. Όποια και αν είσαι. Ό, τι και αν έχεις ζήσει στην ερωτική σου ζωή.

Αυτά δεν τα άκουσα σε μια αγόρευση που έγινε λαϊκό ανάγνωσμα.

Και λυπήθηκα τόσο για άτυχο κορίτσι όσο και για όλες αυτές τις γυναίκες που επέζησαν ενός βιασμού, που κουβαλούν τον δικό τους σταυρό αλλά ως μη άμωμες παρθένες δεν θυμήθηκε να τις μνημονεύσει κανείς. Και που ακόμη φοβούνται να μιλήσουν.

Μόνο όποιος σβήνει τον φόβο, δίνει δύναμη στα θύματα και  αποδίδει δικαιοσύνη.

 

Πέννυ Μολφέτα

Δικηγόρος Αθηνών – Διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια