ΤΟ ΦΥΛΑΧΤΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ (όταν σπούδαζα στην ξενιτιά) ΚΑΙ Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΕΝΟΣ ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΟΥ ΑΘΡΗΣΚΟΥ

Το εικονιζόμενο φυλαχτό (μια οπισθογραφημένη εικονίτσα της Παναγίας, με την προτροπή-ευχή «να είναι η Παναγία μπροστά μου ως οδηγός για κάθε πράξη μου») μου το ταχυδρόμησε η ευσεβέστατη και πλήρης αγάπης για τον συνάνθρωπο ευαίσθητη μανούλα μου, την εποχή που ανάλωνα τα νιάτα μου, σπουδάζοντας στην ξενιτιά.
Το φυλάω με ιδιαίτερη συγκίνηση και σεβασμό, έστω και αν στο μεταξύ μεταλλάχθηκα σε άθρησκο εκ διερευνητικής πεποιθήσεως…

Γαλουχήθηκα και μεγάλωσα με γονείς άκρως ευσεβείς (όντας συνάμα και παιδί του σκοταδιστικού «Κατηχητικού» – που αμαύρωσε φρικτά την  εφηβεία μου – διατί να το κρύψωμεν άλλωστε;), σε περιβάλλον και εποχές θρησκοληπτικού μεσαιωνισμού και μισαλλοδοξίας.

Έκτοτε, πολύ νερό έχει τρέξει στον μύλο της πίστης μου:
Πήρα τους δρόμους και τις ατραπούς, τα βουνά και τα λαγκάδια, τα χωριά και τις πολιτείες, τους πάσης φύσεως πιστούς και ναούς (χριστιανικούς – ήτοι καθολικούς, ευαγγελικούς, ορθόδοξους, προτεσταντικούς κοπτικούς, αρμενικούς, παλαιοημερολογητικούς, μονοφυσιτικούς, με τις 1002 αμερικάνικες σέκτες, βουδιστικούς, ινδουιστικούς, ζωροαστρικούς,κομφουκιανιστικούς, τις εβραϊκές συναγωγές τα γιαπωνέζικα ταοϊστικά τεμένη και τα ισλαμικά τζαμιά (τους Σιίτες, τους Σουνίτες, τους Σούφηδες, τους Ντερβίσηδες, με τους τεκέδες τους) της οικουμένης, στα ασταμάτητα εξερευνητικά μου ταξίδια ανά την υφήλιο, μια ζωή ολόκληρη.
Συγχρωτίστηκα, με αστείρευτη περιέργεια, με  πολυποίκιλους (φανατισμένους στο έπακρο ή και φιλήσυχους) οπαδούς των πάσης φύσεως θρησκειών, αιρέσεων και δογμάτων, ενεός από την απολυτότητα του καθενός ότι ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΓΝΩΣΤΗΣ ΤΗΣ (ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗΣ) ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΑΝΤΙΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΑΛΛΑ ΔΟΓΜΑΤΑ! Μπήκα σε αμέτρητα μοναστήρια (χριστιανικά, βουδιστικά, ινδουιστικά κλπ., σε σκήτες μοναχών σε κατσάβραχα, με μοναχούς αγγέλους ή σατανάδες.(όπως π.χ. στο Άγιον Όρος). Πλακώθηκα άγρια με τους νοσηρά φανατισμένους Μάρτυρες του Ιεχωβά, λιντσαρίστηκα από φανατικούς ισλαμιστές, γλιτώνοντας και μερικές φορές (από τύχη) από δολοφονικές (βομβιστικές ή σώμα με σώμα) ύπουλες επιθέσεις φονταμενταλιστών του Ισλάμ στην Αίγυπτο και στη Βόρεια Υεμένη!…

… Μέχρις ότου κατόρθωσα ν’ ανακαλύψω… ΤΟ ΦΩΣ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟΝ,  ήτοι το ΕΡΕΒΩΔΕΣ ΣΚΟΤΟΣ του μισαλλόδοξα φανατισμένου ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΜΗ ΕΡΕΥΝΑ. Έτσι καθαρίστηκα από τη σκοταδιστική πίσσα της επιβεβλημένης πίστης που με έπνιγε μια ζωή.
Κι ας λένε οι ιερωμένοι «Ερευνάτε τας Γραφάς»! Ποίος τας έγραψε τας κιβδήλους Γραφάς;

Διά της εις άτοπον απαγωγής απορρέει αταλάντευτα:
ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΝΗΡΑ ΚΑΙ ΕΟΛΑ ΦΤΗΝΙΑΡΙΚΑ ΚΑΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ ΑΠΟΚΥΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ – με τους αυτόκλητους σωτήρες-ιερωμένους τους να κομπάζουν αυτάρεσκα, αλαζονικά και ναρκισσιστικά ότι (τάχα μου) αυτοί είναι «Σκιές του Θεού επί της Γης» – σκοπεύουσες να χειραγωγούν τα απερίσκεπτα… πρόβατα του «ποιμνίου τους», προς ίδιον όφελος, πατώντας δαιμονικά στην πλέον ευαίσθητη χορδή του μάταιου ανθρώπου, ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ, με χαμηλής νοημοσύνης επινενοημένα φούμαρα, παραμυθιάζοντας τους αφελείς με ανυπόστατα μυθεύματα περί δήθεν Παραδείσου (με… ουρί περικαλώ!) και Κολάσεως με… διαβολικά καζάνια και άλλες ανυπόστατες βλακείες, ω ποταποί ιεροκάπηλοι και θεο-μπαίκτες!…

Κάποτε ήμουν κι εγώ προβλέψιμα… φυσιολογικός και αυτονόητος Χριστιανός. Τώρα λάκισα κι εγκατέλειψα… το μαντρί, ως μαύρο ατίθασο πρόβατο, κι ας με φάει… ο λύκος!

Ελπίζω ότι η αγιοσύνη της άκρως φιλοσοφημένης μητέρας μου θα συγχωρήσει τα αβίαστα συμπεράσματα μιας ολόκληρης ζωής που με οδήγησαν στην αθρησκεία μου…

♥Κ (Με τα πέντε «Α»: Άθρησκος, Αντικληρικαλιστής, Αντιναταλιστής, Ασεβής, Ασυμβίβαστος)

Κωνσταντίνος Γλύστρας