Στις 20 Οκτωβρίου 1947, ο διαβόητος Κόκκινος Τρόμος ξεκινάει στην Ουάσιγκτον, καθώς μια επιτροπή του Κογκρέσου αρχίζει να ερευνά την κομμουνιστική επιρροή σε μια από τις πλουσιότερες και πιο λαμπερές κοινότητες του κόσμου: Χόλυγουντ.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ψυχρός Πόλεμος άρχισε να θερμαίνεται μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων του κόσμου – των Ηνωμένων Πολιτειών και της κομμουνιστικά ελεγχόμενης Σοβιετικής Ενωσης. Στην Ουάσινγκτον, οι συντηρητικοί παρατηρητές εργάστηκαν για να εξουδετερώσουν τους κομμουνιστές στην κυβέρνηση πριν βάλουν στο στόχαστρό τους τους υποτιθέμενους «κόκκινους» στη φημισμένα φιλελεύθερη κινηματογραφική βιομηχανία. Σε μια έρευνα που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1947, η Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων της Βουλής των Αντιπροσώπων (House Un-American Activities Committee – HUAC) έθεσε πιεστικά σε έναν αριθμό επιφανών μαρτύρων, ρωτώντας ευθέως: «Είστε ή υπήρξατε ποτέ μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος;». Είτε από πατριωτισμό είτε από φόβο, ορισμένοι μάρτυρες -συμπεριλαμβανομένων του σκηνοθέτη Ελια Καζάν, των ηθοποιών Γκάρι Κούπερ και Ρόμπερτ Τέιλορ και των επικεφαλής των στούντιο Γουόλτ Ντίσνεϊ και Τζακ Γουόρνερ- έδωσαν στην επιτροπή ονόματα συναδέλφων τους που υποπτεύονταν ότι ήταν κομμουνιστές.

Μια μικρή ομάδα γνωστή ως «Hollywood Ten» αντιστάθηκε, διαμαρτυρόμενη ότι οι ακροάσεις ήταν παράνομες και παραβίαζαν τα δικαιώματα της Πρώτης Τροπολογίας. Ολοι τους καταδικάστηκαν για παρεμπόδιση της έρευνας και εξέτισαν ποινές φυλάκισης. Υπό την πίεση του Κογκρέσου, το κατεστημένο του Χόλυγουντ ξεκίνησε μια πολιτική μαύρης λίστας, απαγορεύοντας τη δουλειά περίπου 325 σεναριογράφων, ηθοποιών και σκηνοθετών που δεν είχαν απαλλαγεί από την επιτροπή. Στη μαύρη λίστα περιλαμβάνονταν ο συνθέτης Aaron Copland, οι συγγραφείς Dashiell Hammett, Lillian Hellman και Dorothy Parker, ο θεατρικός συγγραφέας Arthur Miller και ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Orson Welles.

Ορισμένοι από τους συγγραφείς που μπήκαν στη μαύρη λίστα χρησιμοποίησαν ψευδώνυμα για να συνεχίσουν να εργάζονται, ενώ άλλοι έγραψαν σενάρια που πιστώθηκαν σε άλλους φίλους συγγραφείς. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, μετά την πτώση του γερουσιαστή Τζόζεφ Μακάρθι, του πιο δημόσιου προσώπου του αντικομμουνισμού, η απαγόρευση άρχισε να αίρεται σιγά- σιγά. Το 1997, το Writers’ Guild of America ψήφισε ομόφωνα την αλλαγή των τίτλων συγγραφής 23 ταινιών που γυρίστηκαν κατά την περίοδο της μαύρης λίστας, αντιστρέφοντας -αλλά όχι διαγράφοντας- μέρος της ζημίας που προκλήθηκε κατά τη διάρκεια του «Κόκκινου Τρόμου».