Είχε γράψει κάπου ο Βασίλης Ραφαηλίδης ότι πολλοί άνθρωποι διακατέχονται από το σύνδρομο της ”κεντροθέτησης”. Θέτουν, δηλαδή, τον εαυτό τους στο κέντρο του κόσμου. Κάπως έτσι θα σκέφτηκαν κι αυτοί από την επιτροπή θεμάτων που ζήτησαν από τους φετινούς υποψήφιους να απαντήσουν στο ερώτημα: ”Ποιο ρόλο έχει η Ποίηση στην προσωπική σας ζωή;” Θεώρησαν, λοιπόν, ως δεδομένο ότι οι μαθητές έχουν βιωματική σχέση με την Ποίηση, ενώ είναι γνωστό ότι για τους εφήβους είναι δυσνόητη, πεσιμιστική και δεν έχουν ελεύθερο χρόνο για μια τέτοια ενασχόληση. Ένα παρεμφερές ουτοπικό ερώτημα που θα μπορούσαν να τους θέσουν είναι: ”Ποιο ρόλο έχει η κλασική μουσική στην προσωπική σας ζωή;”

Οι απαντήσεις που θα δοθούν από τους υποψήφιους θα είναι τρεις: όσοι πουν αλήθεια ότι διαβάζουν Ποίηση (πολύ μικρό ποσοστό), όσοι πουν ψέματα ότι διαβάζουν Ποίηση (το μεγαλύτερο ποσοστό και θα το κάνουν φοβούμενοι μην αξιολογηθούν αρνητικά αν γράψουν το αντίθετο) και όσοι πουν αλήθεια ότι δε διαβάζουν Ποίηση (το ενδιάμεσο ποσοστό και θα αιτιολογήσουν την απάντηση με επιχειρήματα).

Τα ίδια περίπου ισχύουν και για το άλλο ερώτημα που τους έθεσαν: ”Ποια είναι η σχέση σας με την ανάγνωση βιβλίων;” Τελικά νομίζω ότι οι φετινές εξετάσεις στη Γλώσσα θα κριθούν από το ποιοι μαθητές θα πουν το μεγαλύτερο και καλύτερα τεκμηριωμένο ψέμα.

 

Γιώργος Γκανέλης