Διαβάστε το 1ο Μέρος

Η δεύτερη μεγάλη κατηγορία στην προσπάθεια να δοθεί εξήγηση στο «Παράδοξο του Fermi», είναι ότι: Δεν υπάρχει εξωγήινη νοημοσύνη που θα μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί μας. Και σ’ αυτήν την κατηγορία υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη είναι η «Υπόθεση σπάνιας Γης». Σύμφωνα με αυτή, η ζωή και η νοημοσύνη στη Γη προέκυψε από έναν μοναδικό και αδύνατον να επαναληφθεί ή να αντιγραφεί συνδυασμό γεγονότων. Δηλαδή αυτή η αλληλουχία γεγονότων είναι τόσο σπάνια που έχει συμβεί μόνο μία φορά σε ολόκληρο το Γαλαξία.

Η δεύτερη εκδοχή αυτής της κατηγορίας είναι το «Μεγάλο Φίλτρο» (Great Filter, by Robin Hanson). Σύμφωνα με αυτή, οι τεχνολογικά ανεπτυγμένοι πολιτισμοί ή είναι πολύ δύσκολο να αντιγραφούν ή πάντοτε αυτοκαταστρέφονται. Δηλαδή, κάποιος όρος μέσα στην εξίσωση του Drake, είναι πολύ κοντά στο μηδέν. Συμπεραίνουμε, ότι υπάρχει κάποια γενική αιτία που απαγορεύει στους πολιτισμούς να έχουν επαφή μεταξύ τους.

Η κατηγορία ΙΙΙ είναι η τελευταία που προσπαθεί να δώσει απαντήσεις στο «Παράδοξο του Fermi». Η θεωρία της είναι ότι υπάρχει εξωγήινη νοημοσύνη αλλά είναι αδύνατο σ’ εμάς να την ανιχνεύσουμε, για διάφορους λόγους. Ο ένας λόγος είναι ότι χρησιμοποιούμε ξεπερασμένη τεχνολογία ή ότι δεν την χρησιμοποιούμε σωστά. Οι μέχρι τώρα δοκιμές που έχουν γίνει για να ανιχνευθούν εξωγήινα σήματα, στην προσπάθειά μας να επικοινωνήσουμε εμείς με εξωγήινους πολιτισμούς, γίνονται στα ραδιοκύματα. Υπάρχουν όμως άλλες τεχνολογίες, άλλες μορφές ακτινοβολίας, όπως είναι τα layzers ή οι ακτίνες γ, που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί επαρκώς. Φυσικά, μπορεί να υπάρχουν και ακτινοβολίες που δεν έχουμε ανακαλύψει ακόμη. Σ’ αυτή την κατηγορία υπάρχει και η εκδοχή ότι όλοι ακούν αλλά κανένας δεν μιλάει.

Η ανθρωπότητα έχει στείλει ελάχιστα μηνύματα στο διάστημα. Επομένως και οι άλλοι πολιτισμοί, αν υπάρχουν και έκαναν κι εκείνοι το ίδιο μ’ εμάς, αυτό που θα προέκυπτε θα ήταν ένα τελείως σιωπηλό διάστημα.

Η τελευταία εκδοχή αυτής της κατηγορίας είναι ότι όλος αυτός ο τρόπος σκέψης και προσπάθειας για επικοινωνία με εξωγήινους, η προσπάθεια για αποικισμό άλλων πλανητών και για εξερεύνηση του διαστήματος, έγινε με ανθρωποκεντρικό τρόπο, δηλαδή σύμφωνα με τις δικές μας δυνατότητες και τις δικές μας ανάγκες. Ενδεχομένως, άλλοι πολιτισμοί να μην έχουν την επιθυμία να γνωρίσουν εμάς ή τους γείτονές μας, και να επικοινωνήσουν μαζί μας. Επίσης μπορεί να έχουν φθάσει σε τέτοιο βαθμό τεχνολογικής εξέλιξης, που τους εξασφαλίζει την αθανασία, οπότε να έχουν μπει σε διαδικασία απόλυτης ευδαιμονίας. Μπορεί να έχουν καλύψει όλες τις ανάγκες τους, ζώντας σε κάποια εικονική πραγματικότητα. Σε μια τέτοια κατάσταση δεν θα ρισκάρουν να δείξουν πού βρίσκονται και δεν τους ενδιαφέρει να επικοινωνήσουν με άλλους πολιτισμούς, αφού οι ίδιοι δεν έχουν ανάγκη από τίποτα.

Το βασικό πρόβλημα που προκύπτει από όλες τις απαντήσεις στο «Παράδοξο του Fermi» είναι ότι όλοι οι κανόνες θα πρέπει να ισχύουν για όλους τους πολιτισμούς, όπου και αν βρίσκονται αυτοί. Δηλαδή, αν υπάρχει η συμφωνία της μη επέμβασης, των ανώτερων πολιτισμών στους κατώτερους, όπως είμαστε εμείς, θα πρέπει να συμφωνήσουν όλοι οι πολιτισμοί. Δεν πρέπει να βρεθεί ούτε καν ένας μοναχικός τύπος, που να αποφάσισε ότι έπρεπε να επέμβει στα πράγματα των κατώτερων πολιτισμών. Ούτε ένας τυχοδιώκτης να θέλησε, όπως ο πιλότος Han Solo, να επισκεφθεί τη Γη, αγνοώντας όλους τους γαλαξιακούς κανόνες.

Αν δεχθούμε, ότι όλοι οι πολιτισμοί μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα, αυτοκαταστρέφονται, τότε πρέπει να βρούμε την αιτία που προκαλεί την καταστροφή και η αιτία θα πρέπει να μπορεί να εφαρμοσθεί σε όλους τους πολιτισμούς. Αλλιώς πώς μπορεί όλοι να αφανίζονται χωρίς να αφήνουν σημάδια της ζωής τους;

Η αλήθεια είναι πως το «Παράδοξο του Fermi» δεν έχει βρει μέχρι σήμερα εξήγηση, παρ’ όλες τις προσπάθειες που γίνονται από εξέχοντες επιστήμονες παγκοσμίως, να εξηγήσουν το φαινόμενο. Γι αυτό και εξακολουθεί να λέγεται «Παράδοξο». Στη λύση του «Παραδόξου» ίσως βοηθήσουν μέσα στα επόμενα χρόνια οι νέες αποστολές στο διάστημα, που ετοιμάζονται. Ισως να μπορέσουμε να εξηγήσουμε καλύτερα την πιθανότητα ύπαρξης εξωγήινης ζωής και εξωγήινης νοημοσύνης. Μέχρι τότε όμως πρέπει να αξιοποιήσουμε αυτό το «Παράδοξο» σαν έναν οδηγό για τον τρόπο που πρέπει να διαχειριστούμε τον πολιτισμό μας και την τεχνογνωσία μας. Εχουμε φτάσει σε ένα ψηλό επίπεδο γνώσεων και πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τα επιτεύγματα της επιστήμης με τρόπο ωφέλιμο και όχι αυτοκαταστροφικό.