Το μυθιστόρημα αυτό διαβάζεται ευχάριστα και με ενδιαφέρον και από όσους δεν απασχολεί το πρόβλημα της αϋπνίας καθώς παρακολουθεί τη ζωή πέντε ανθρώπων-διαφορετικού υποβάθρου ο καθένας- και της θεραπεύτριας της ομάδας, στην οποία συμμετέχουν, οι περισσότεροι με το ζόρι, λόγω πίεσης από άτομα του περιβάλλοντός τους. Ο καθένας έχει βρει ήδη κάποια δική του διέξοδο στην αϋπνία όπως να πηγαίνει κάθε βράδυ σε συγκεκριμένο μπαρ ή στην εκκλησία, να πιάνει δουλειά στη μέση της νύχτας κ.λπ. αλλά η χρόνια αϋπνία τους δημιουργεί μετά από τόσα χρόνια, αφόρητη κόπωση και αδυναμία αντιμετώπισης εργασίας και οικογένειας.

Ενώ αρχίζουν να συναντιούνται στην ομάδα, αν και ενήλικες, παρουσιάζουν τις κλασικές σχολικές συμπεριφορές τύπου άλλη έρχεται μονίμως αργοπορημένη, άλλος κοιμάται την ώρα της συνεδρίας, άλλος είναι κλεισμένος στον εαυτό του, άλλη πετάει εξυπνάδες και άλλη κάνει την επιμελήτρια της τάξης φέρνοντας καφέ και κουλουράκια.

Η ομάδα παρά τη δυσπιστία της, ελπίζει ενδόμυχα σε κάποια αποτελέσματα και προσπαθεί να ακολουθήσει τις οδηγίες-πειραματισμούς της θεραπεύτριας. Τα αποτελέσματα όμως είναι ολέθρια. Και ανακαλύπτουν τυχαία ότι η θεραπεύτρια κάνει μια παράξενη νυχτερινή ζωή με επισκέψεις σε διάφορα μέρη. Όμως καθώς γνωρίζονται και καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον λόγω του κοινού προβλήματος, προσπαθούν να αλληλοβοηθηθούν καθώς η ζωές τους αντιμετωπίζουν τη μία καταστροφή μετά την άλλη.

Η συγγραφέας, που δηλώνει αϋπνική και η ίδια, θα μπορούσε να δώσει κάποιες περισσότερες ιδέες αντιμετώπισής της, όπως τη μουσική, τα βιβλία και τις ταινίες αλλά φυσικά δεν πρόκειται για βιβλίο αυτοβοήθειας αλλά για ένα ευχάριστο και ενδιαφέρον μυθιστόρημα με πρωτότυπο θέμα. Ένα ελπιδοφόρο ξεκίνημα για μια νέα συγγραφέα.

Μ.Χ. Αναγνωστοπούλου