ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 1928-1964 – ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΙΖΟΣ – ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ

Μια λεπτομερής ιστορική καταγραφή των δικαστικών αγώνων στο πλευρό του Νέλσον Μαντέλα για τα δικαιώματα των αυτόχθονων  της Νότιας Αφρικής από τον Έλληνα που βρέθηκε παιδί στη μακρινή αυτή χώρα όταν στη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής , διέφυγε από την Ελλάδα με τον πατέρα του και οκτώ Νεοζηλανδούς στρατιώτες των Συμμαχικών Δυνάμεων.

Το βιβλίο ξεκινά από τα παιδικά του χρόνια στο Βασιλίτσι της Μεσσηνίας, το ταξίδι προς την Αφρική και την κατάληξη στο απώτερο άκρο της ηπείρου. Περιγράφει το δέος του μπροστά στα νέα δεδομένα, συνεχίζει με τις σπουδές στη Νομική και τη στάση του απέναντι στην αδικία που δείχνει το διαμορφωμένο πια χαρακτήρα του και προοιωνίζει το μέλλον…

Δεν αναφέρει πολλά ο συγγραφέας για την προσωπική και μετά, την οικογενειακή του ζωή. Δείχνει να θέλει να παραμείνει πιστός στην ιστορική περιγραφή των δικών στις οποίες έλαβε μέρος, πάντα από τη μεριά των αδικούμενων αυτόχθονων της χώρας. Εντύπωση κάνει πώς η τόση ταπεινοφροσύνη στην εξιστόρηση κάνει τις ιστορίες αυτές να δείχνουν σα να εξελίχθηκαν από μόνες τους και όχι με υπεράνθρωπες προσπάθειες και θυσίες. Την ίδια αίσθηση είχα πριν πολλά χρόνια όταν διάβαζα το αυτοβιογραφικό βιβλίο του Νέλσον Μαντέλα «Ο Δρόμος για την Ελευθερία». Το απέδωσα στο ότι οι αληθινοί ήρωες δεν έχουν ανάγκη να διογκώνουν τα κατορθώματά τους και έτσι μπορεί να φθάσουν στο άλλο άκρο, να τα υποτιμούν.

Το Κεφάλαιο 21 έχει τίτλο «Μην τα βάζεις ποτέ με Έλληνα» από την υπενθύμιση της ρήσης ενός ήρωα του Ντέϊμον Ράνιον που έκανε ένας συνάδελφος του Γιώργου Μπίζου όταν έχασε ένα στοίχημα που είχαν βάλει για τη συμπεριφορά του δημόσιου κατήγορου στη δίκη της Ριβόνια.

Η αυτοβιογραφική εξιστόρηση καλύπτει το διάστημα 36 ετών της ζωής ενός πανέξυπνου και ηθικού Έλληνα που τίμησε τη χώρα μας και τα ιδανικά της, έστω και από τόσο μακριά (κρίμα για την Ελλάδα αλλά ευτυχώς για την ανθρωπότητα) και τώρα αγωνίζεται για την επιστροφή στην Ελλάδα των μαρμάρων του Παρθενώνα.

Η λέξη Οδύσσεια στον τίτλο πιστεύω ότι δε δείχνει μονάχα το μακρύ ταξίδι αλλά και το πολυμήχανο μυαλό του Οδυσσέα που χωρίς αυτό δε θα ήταν εφικτά αυτά τα λαμπρά επιτεύγματα για την ελευθερία και την ισότητα των ανθρώπων.

Τιμή αξίζει και στη ζωγράφο και αγαπημένη σύζυγο του συγγραφέα, Κυρία Αρετή Ντάφλου-Μπίζου που ήταν το στήριγμα και η συνοδοιπόρος του σε όλο αυτό τον επικίνδυνο και απαιτητικό από κάθε άποψη βίο και του χάρισε τρείς γιους: τον Κίμωνα, το Δάμωνα και τον Αλέξη, ενήλικους και με δικές τους οικογένειες πλέον.

 

Μ.Χ. Αναγνωστοπούλου